Pensiontalk

In drie G7-landen, Duitsland, Italië en Japan, leveren obligaties sinds 1962 meer op dan aandelen, zo blijkt uit onderzoek van Deutsche Bank. De Italiaanse aandelenmarkt heeft de afgelopen vijftig jaar een reël negatief jaarrendement opgeleverd van -0,38 procent, terwijl obligaties een gemiddeld jaarrendement brachten van 2,64 procent. Historie drie landen Volgens strateeg Jim Reid van Deutsche Bank is dat een opmerkelijke uitkomst in het licht van de historische ervaring dat de outperformance van aandelen groter wordt naarmate de tijd vordert.

‘Rendementen uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst’. Dit verplichte en doorgaans snel afgeraffelde zinnetje aan het einde van fondsreclames is ontegenzeggelijk van toepassing op aandelen. Voor staatsobligaties echter is het verleden juist wèl een garantie voor de toekomst. De afgelopen decennia zijn buitengewoon hoge obligatierendementen behaald door een sterke rentedaling die het potentieel voor de toekomst aanzienlijk hebben verminderd. In die zin zijn de sterke obligatierendementen uit het verleden een garantie voor zwakke rendementen in de toekomst. Het is wat dat betreft vreemd dat onlangs kennelijk de behoefte ontstond om een felle achterhoedediscussie te voeren over historische obligatierendementen van pensioenfondsen die zelfs tot in het Nederlands parlement reikte. Vervolg

Beleggingen in aandelen door pensioenfondsen zorgden de afgelopen 25 jaar voor relatief verlies. De fondsen waren beter af geweest als zij sinds 1985 alleen veilige langlopende obligaties hadden gekocht, in plaats van ook aandelen te kopen. Dat claimt actuaris Roland van Gaalen in een artikel in het Financiële Dagblad. De uitspraak is opmerkelijk omdat koepelorganisatie Pensioenfederatie eerder stelde dat beleggen in aandelen juist voordelig uitpakte. Vervolg

Institutionele beleggers, zoals pensioenfondsen, moeten zich meer als betrokken aandeelhouders gedragen om zo de risico´s op beleggingen te verminderen. Dit kan door het aan de aandelen verbonden stemrecht uit te oefenen. Ook een dialoog met het bestuur en de raad van commissarissen, zowel binnen als buiten de aandeelhoudersvergadering, draagt hieraan bij. Dit stelt Eumedion in haar position paper over betrokken aandeelhouderschap. Aanleiding voor het position paper zijn de discussie over de wenselijkheid van lange termijnaandeelhouderschap door institutionele beleggers en het vorig jaar gepresenteerde onderzoeksrapport van prof. Angelien Kemna en prof. Erik van de Loo over de relatie tussen institutionele beleggers en het bestuur en de raad van commissarissen. Position Paper Betrokken Aandeelhouderschap DEF[1] Onderzoeksrapport DEF III[1]

Institutionele beleggers, zoals pensioenfondsen, zullen dit jaar hun weging in aandelen vergroten. Dat blijkt uit de studie 'Global Pension Survey' van de Universiteit van Tilburg in samenwerking met het pensioenplatform IPE. Het onderzoek is gedaan onder 78 pensioenfondsen in 16 landen. De ondervraagden zeggen dat zij gemiddeld hun belang in aandelen met 5 procent willen verhogen ultimo 2010. Vol vertrouwen Opvallend is dat de pensioenfonsen voorts verwachten dat het sterke rendement van gemiddeld 12 procent van 2009 dit jaar wordt voortgezet. De fondsen verwachten dat het pensioenvermogen gemiddeld 5 procent toeneemt. De pensioenfondsen denken dat de obligatieportefeuille met 4,4 procent zal groeien en aandelen met 4,8 procent. Vastgoed behoort niet langer tot de favorieten. Schroders terughoudend Het vertrouwen van de pensioenfondsen in de economische groei en daarmee in de aandelenmarkten wijkt af van enkele grote fondsmanagers. Zo heeft Schorders zijn exposure ...

Over de afgelopen 40 jaar deden obligaties het uitstekend. Kan dat voort blijven duren? Voor beleggers kwam de financiële crisis hard aan. Vorig jaar zakten heel wat aandelenfondsen terug naar hun niveaus van tien jaar geleden. Een verloren decennium en een extra argument voor wie gelooft dat obligaties het ook in de toekomst beter zullen doen dan aandelen. Wat brengt de toekomst? Kunnen we aandelen helemaal vergeten? Obligaties toonden betere resultaten dan aandelen, met minder risico Wie kiest voor aandelen, kiest voor een hoger rendement over de lange termijn maar weet dat dit gepaard kan gaan met grote fluctuaties (zowel naar boven als naar beneden). De belangrijkste reden voor dat hogere rendement is het feit dat aandeelhouders meer risico lopen om het belegde bedrag te verliezen. Zoals we uit onderstaande tabel kunnen zien, stelden de rendementen van aandelen (zoals gemeten voor de S&P 500) over de afgelopen 40 jaar bijzonder teleur. Staatsobligaties, die beschouwd worden als...

In 2008 lag het rendement van obligaties op 11,3 procent, gevolgd door cash dat 4,7 procent opbracht. Aandelen kenden dan weer een groot negatief rendement van -44,9 procent, de slechtste prestatie sinds 1931. Dat blijkt uit de jaarlijkse hitparade van ING Investment. Opmerkelijk Het is de eerste keer in de laatste vijf jaar dat aandelen een negatief rendement optekenden. Het is ook de eerste keer in evenveel jaar dat obligaties het meest interessant waren om te beleggen. Cash scoorde in 2007 nog het best, met een rendement van 4,4 procent. Vooral de Japanse obligaties (in euro uitgedrukt) leverden dit jaar het meest op: +32 procent. Ook cashbeleggingen in yen waren interessant, met een rendement van +28,3 procent (in euro). De Belgische beurs was dan weer - omwille van het overgewicht van de zwaar getroffen financiële sector - bij de minst interessante om te investeren. Hitparade ING Investment baseert zijn hitparade op drie activatypes afkomstig uit negentien landen. De basisberekeni...