Is er een zeepbel in overheidsobligaties in de maak? Sommige economen denken van wel. Dat is bijvoorbeeld het geval met Christian Gattiker, head research bij Bank Julius Baer.
De baby-boomer generatie koopt staatsobligaties alsof die in de toekomst niet hoeven terugbetaald te worden. Bovendien geloven ze dat de rente in de komende twee tot drie jaar laag gaat blijven.
Gattiker waarschuwt dat ze daarmee wel eens de bal kunnen misslaan. Vroeg of laat kan er inflatie komen, met alle gevolgen van dien. Andere economen geloven echter wel degelijk dat de rente nog enkele jaren historisch laag kan blijven.
Het betreft met name de economen die er van uitgaan dat we voor een langere periode van deflatie staan. In zo’n scenario zou de langetermijnrente tot vrijwel nul dalen, waardoor de obligatiekoersen nog verder kunnen stijgen. Het valt nog af te wachten welk van beide scenario’s realiteit gaat worden.
Posts tonen met het label overheidsobligaties. Alle posts tonen
Posts tonen met het label overheidsobligaties. Alle posts tonen
vrijdag 20 augustus 2010
woensdag 7 april 2010
Bruno Verstraete (Nautilus Capital): “Wat indien beleggers staatsobligaties mijden?”
Zonder in herhaling te willen vervallen dwingt de huidige financiële situatie ons terug te komen op de Griekse situatie. Zonder al te veel te willen inzoomen op Griekenland en hierdoor het bredere beeld te verliezen, verdient het probleem van het uit de hand gelopen overheidsdeficiet de nodige aandacht. Al was het maar om ons voor te bereiden op andere landen in de rij.
Bruno Verstraete (Nautilus Capital): “Hoe meer dergelijke situaties zich aandienen, hoe bitsiger de reactie zal zijn van de landen met een gezonde economische discipline. Solidariteit zal met andere woorden verder vervallen. De huidige regeringen wilden niet dezelfde fouten maken als hun voorgangers 80 jaar geleden. In plaats van te sparen werden enorme stimuli paketten gebruikt om de economische malaise te bestrijden. Met licht success.”
In het voorjaar van 2009 werd een vrije val van de economie gestopt en zette een heel traag herstel zich in. Dat dit zich tot een Pyrrhus-overwinning kan ontpoppen wordt langzaam aan duidelijk.
Verstraete: “De keerzijde van de medaille is zichtbaar aan het worden : de industrielanden hebben op heel korte tijd een berg aan nieuwe staatsschuld opgebouwd. Schattingen van het OECD gaan uit dat de schuldgraad tegenover het Bruto Nationaal Product (BNP) gemiddeld boven de 100% zal uitstijgen. Iets tot op heden niet gezien in vredestijd. Staatsfaillissementen liggen op de horizon.”
Een van de meestgenoemde kandidaten van staatsfaling is inderdaad Griekenland. Verstraete: “Dit omwille van meerdere redenen : wereldwijd staat het land aan de top wat staatsschuldratio’sbetreft : budgetdeficit van 12.7% tgo het BNP en een schuldgraad van 113% tgo. BNP. Ten tweede heeft het land sinds zijn onafhankelijkheid in 1830 (sic) steeds weer aan de rand van het bankroet gebalanceerd. Ten derde worden de Grieken niet beschouwd als de meest betrouwbare statistici. Dit heeft in de herfst van 2009 geleid naar een snelle afkalving van de Griekse kredietwaardigheid. De (nieuwe) regering zag zich gedwongen om draconische besparingsmaatregelen door te voeren. Kan Griekenland daarmee het roer nog eens omgooien of is een failliet onvermijdelijk? Bovendien is het van belang om dit eveneens in de context van de EMU te bekijken en de impact op munt en beleggingen in te schatten.”
Bruno Verstraete (Nautilus Capital): “Hoe meer dergelijke situaties zich aandienen, hoe bitsiger de reactie zal zijn van de landen met een gezonde economische discipline. Solidariteit zal met andere woorden verder vervallen. De huidige regeringen wilden niet dezelfde fouten maken als hun voorgangers 80 jaar geleden. In plaats van te sparen werden enorme stimuli paketten gebruikt om de economische malaise te bestrijden. Met licht success.”
In het voorjaar van 2009 werd een vrije val van de economie gestopt en zette een heel traag herstel zich in. Dat dit zich tot een Pyrrhus-overwinning kan ontpoppen wordt langzaam aan duidelijk.
Verstraete: “De keerzijde van de medaille is zichtbaar aan het worden : de industrielanden hebben op heel korte tijd een berg aan nieuwe staatsschuld opgebouwd. Schattingen van het OECD gaan uit dat de schuldgraad tegenover het Bruto Nationaal Product (BNP) gemiddeld boven de 100% zal uitstijgen. Iets tot op heden niet gezien in vredestijd. Staatsfaillissementen liggen op de horizon.”
Een van de meestgenoemde kandidaten van staatsfaling is inderdaad Griekenland. Verstraete: “Dit omwille van meerdere redenen : wereldwijd staat het land aan de top wat staatsschuldratio’sbetreft : budgetdeficit van 12.7% tgo het BNP en een schuldgraad van 113% tgo. BNP. Ten tweede heeft het land sinds zijn onafhankelijkheid in 1830 (sic) steeds weer aan de rand van het bankroet gebalanceerd. Ten derde worden de Grieken niet beschouwd als de meest betrouwbare statistici. Dit heeft in de herfst van 2009 geleid naar een snelle afkalving van de Griekse kredietwaardigheid. De (nieuwe) regering zag zich gedwongen om draconische besparingsmaatregelen door te voeren. Kan Griekenland daarmee het roer nog eens omgooien of is een failliet onvermijdelijk? Bovendien is het van belang om dit eveneens in de context van de EMU te bekijken en de impact op munt en beleggingen in te schatten.”
woensdag 31 maart 2010
Onrust over westerse overheidsobligaties
Verzekeren tegen wanbetaling wordt bijna overal duurder. Zelfs voor wanbetaling op Duitse ‘bunds' moeten beleggers meer betalen.
De hoge rente voor de Grieken heeft niets te maken met inflatie en alles met het stijgende kredietrisico. Beleggers oordelen de jongste maanden steeds meer dat het risico dat landen hun schulden niet meer kunnen (terug)betalen, bijna overal stijgt. Een hogere obligatierente dreigt voor bijna alle westerse landen.
Mensen zijn gewoon dat vooral de inflatieverwachting de rente op overheidsobligaties bepaalt, maar sinds enkele maanden kijken beleggers vooral naar de kredietwaardigheid, het risico (dat het geld niet wordt terugbetaald).
De premie daarvoor was tientallen jaren heel laag omdat westerse overheden als supersolide worden beschouwd (‘Ze kunnen niet failliet gaan'). Maar door de massale hulpprogramma's voor de economie zijn de begrotingstekorten en de schulden van de overheden enorm gestegen. Daardoor is terugbetalen zelfs voor de ‘rijke' geïndustrialiseerde landen een beetje minder vanzelfsprekend geworden.
Voorlopig bleef de schade – behalve voor Griekenland en in mindere mate Portugal – beperkt, want de rente op de overheidsobligaties is (nog) niet veel gestegen of zelfs gedaald (Duitsland). Hoewel de rente op tien jaar in de Verenigde Staten toch ook richting 4% klom.
Maar de markt voor cds-contracten (credit default swaps), een verzekering waarmee een koper zich indekt tegen wanbetaling op een obligatie, geeft aan dat er wel degelijk iets aan de hand is. Op de grafiek is goed te zien dat de premie voor overheidspapier (looptijd 10 jaar) de jongste maanden fors is gestegen, vooral in de landen met de grootste problemen zoals Griekenland, Spanje en Portugal. Voor China is de premie nauwelijks gestegen. Niet toevallig heeft China grote geldoverschotten.
De cds-contracten worden in hoge mate voor speculatie gebruikt en het zijn geen gereglementeerde financiële producten. De prijzen moeten daarom vaak met een korrel zout worden genomen, maar dat doet niets af van hun waarde als alarmbel.
Een cds-contract wordt uitgedrukt in basispunten van een obligatie. Zo kost het nu 282 basispunten (2,82%) om een Griekse obligatie te verzekeren tegen wanbetaling.
Of anders gezegd: 28.000 euro om zeker te zijn dat 1 miljoen euro in Grieks papier op de vervaldag ook wordt terugbetaald, zelfs al zouden de Grieken de terugbetaling hebben stopgezet. En nu maar hopen dat ook de inflatie de kop niet opsteekt.
De hoge rente voor de Grieken heeft niets te maken met inflatie en alles met het stijgende kredietrisico. Beleggers oordelen de jongste maanden steeds meer dat het risico dat landen hun schulden niet meer kunnen (terug)betalen, bijna overal stijgt. Een hogere obligatierente dreigt voor bijna alle westerse landen.
Mensen zijn gewoon dat vooral de inflatieverwachting de rente op overheidsobligaties bepaalt, maar sinds enkele maanden kijken beleggers vooral naar de kredietwaardigheid, het risico (dat het geld niet wordt terugbetaald).
De premie daarvoor was tientallen jaren heel laag omdat westerse overheden als supersolide worden beschouwd (‘Ze kunnen niet failliet gaan'). Maar door de massale hulpprogramma's voor de economie zijn de begrotingstekorten en de schulden van de overheden enorm gestegen. Daardoor is terugbetalen zelfs voor de ‘rijke' geïndustrialiseerde landen een beetje minder vanzelfsprekend geworden.
Voorlopig bleef de schade – behalve voor Griekenland en in mindere mate Portugal – beperkt, want de rente op de overheidsobligaties is (nog) niet veel gestegen of zelfs gedaald (Duitsland). Hoewel de rente op tien jaar in de Verenigde Staten toch ook richting 4% klom.
Maar de markt voor cds-contracten (credit default swaps), een verzekering waarmee een koper zich indekt tegen wanbetaling op een obligatie, geeft aan dat er wel degelijk iets aan de hand is. Op de grafiek is goed te zien dat de premie voor overheidspapier (looptijd 10 jaar) de jongste maanden fors is gestegen, vooral in de landen met de grootste problemen zoals Griekenland, Spanje en Portugal. Voor China is de premie nauwelijks gestegen. Niet toevallig heeft China grote geldoverschotten.
De cds-contracten worden in hoge mate voor speculatie gebruikt en het zijn geen gereglementeerde financiële producten. De prijzen moeten daarom vaak met een korrel zout worden genomen, maar dat doet niets af van hun waarde als alarmbel.
Een cds-contract wordt uitgedrukt in basispunten van een obligatie. Zo kost het nu 282 basispunten (2,82%) om een Griekse obligatie te verzekeren tegen wanbetaling.
Of anders gezegd: 28.000 euro om zeker te zijn dat 1 miljoen euro in Grieks papier op de vervaldag ook wordt terugbetaald, zelfs al zouden de Grieken de terugbetaling hebben stopgezet. En nu maar hopen dat ook de inflatie de kop niet opsteekt.
dinsdag 15 december 2009
'Staatsobligaties worden risicovoller'
Staatsobligaties zijn risicovoller geworden.
Dat stelt Sandor Steverink, portfoliomanager van het Delta Lloyd Rentefonds, in een gesprek met Fondsnieuws.
Fors ingestapt
'Wij zetten bij ons beleid de risicofactor altijd af tegen de premie die je op een obligatie krijgt. In maart was de spread op Griekse staatsobligaties 300 basispunten en zijn we fors ingestapt.'
'Voor Griekse staatsobligaties kreeg je toen en ook nu weer een forse premie voor het risico en dat geldt niet voor alle staatsobligaties.'
Griekenland niet failliet
Steverink denkt niet dat Griekenland failliet gaat, zoals hoogleraar Willem Buiter vorige week heeft gewaarschuwd.
'Buiter is altijd een principieel tegenstander van de EMU geweest, omdat hij vindt dat landen met verschillend fiscaal beleid niet met een uniform monetair beleid uit de voeten kunnen. Maar wij denken dat het fiscaal beleid van de Eurolanden naar elkaar toegroeit.'
Ook vindt Steverink het goed dat Brussel de Grieken nu onder druk zet om iets aan de aanhoudende financieringsproblemen te doen.
Kredietwaardigheid
'Het slechte gedrag van de Grieken is veel te lang getolereerd, heel anders dan Ierland en Spanje die dit jaar meteen aan de slag zijn gegaan om maatregelen te nemen.'
Steverink denkt dat het uiteindelijk in niemands belang is dat de kredietwaardigheid van de eurolanden wordt ondermijnd. Volgens hem heeft Griekenland met een lager, dan gemiddelde Europese belastingdruk nog ruimte om de belastingen te verhogen.
Delta Lloyd Asset Management is vorig jaar oktober al terughoudender geworden ten aanzien van staatsobligaties, omdat toen duidelijk werd dat overheden zich dieper in de schulden gingen steken.
Over op bedrijfsobligaties
'Het was een moment waarop we zijn begonnen met het ruilen van staatsobligaties ten gunste van bedrijfsobligaties. Wij hebben tussen oktober en mei elke dag wel bedrijfsobligaties bijgekocht.'
'Het afgelopen jaar was dat een spel zonder nieten. Ongeacht of het goede of slechte kwaliteit had, het ging omhoog. Nu ligt dat anders. We geloven niet in een krachtig herstel van de economie en houden ons daarom verre van high yields', zegt Steverink.
Lange duration spelen
Ondanks de onzekerheid over de renteontwikkeling, houdt Delta Lloyd aan een duration van 5 jaar vast.
'Het afgelopen jaar hebben we voornamelijk met lange durationposities ingespeeld op een lagere rente en die kan volgend jaar onder de 3 procent dalen, omdat de economische groei structureel laag blijft en inflatie ook geen issue is als de werkeloosheid zo hoog is of nog gaat worden.'
Bij bedrijfsobligaties is het fonds overwogen in financials. Bij staatsobligaties is er volgens Steverink sprake van heel veel aanbod.
Verplicht staatsobligaties kopen
'Daar is door de autoriteiten het volgende op bedacht: banken moeten assets liquide aanhouden en verplicht staatsobligaties opkopen. Het is immers de overheid die de regels bepaalt.'
'Wij vinden dat overheden niet weten wat ze willen. Enerzijds willen ze dat de banken uitlenen aan bedrijven, anderzijds vinden ze dat de banken goed gekapitaliseerd moeten zijn. Dat rijmt niet met elkaar.'
In het hier en daar gehouden pleidooi voor een Europees Agentschap voor staatsobligaties gelooft Steverink niet.
Afstraffingsmechanisme
'Dat zou betekenen dat Griekenland goedkoop en Duitsland duurder moet lenen. Dan werkt het afstraffingsmechanisme niet. Ik geloof meer in de sanctionerende werking van de markt dan een overkoepelende organisatie.'
Het Delta Lloyd Rentefonds staat dit jaar op een rendement van 8 procent en geeft beleggers een dividendrendement van ruim 4 procent. De TER bedraagt 0,75 procent.
Dat stelt Sandor Steverink, portfoliomanager van het Delta Lloyd Rentefonds, in een gesprek met Fondsnieuws.
Fors ingestapt
'Wij zetten bij ons beleid de risicofactor altijd af tegen de premie die je op een obligatie krijgt. In maart was de spread op Griekse staatsobligaties 300 basispunten en zijn we fors ingestapt.'
'Voor Griekse staatsobligaties kreeg je toen en ook nu weer een forse premie voor het risico en dat geldt niet voor alle staatsobligaties.'
Griekenland niet failliet
Steverink denkt niet dat Griekenland failliet gaat, zoals hoogleraar Willem Buiter vorige week heeft gewaarschuwd.
'Buiter is altijd een principieel tegenstander van de EMU geweest, omdat hij vindt dat landen met verschillend fiscaal beleid niet met een uniform monetair beleid uit de voeten kunnen. Maar wij denken dat het fiscaal beleid van de Eurolanden naar elkaar toegroeit.'
Ook vindt Steverink het goed dat Brussel de Grieken nu onder druk zet om iets aan de aanhoudende financieringsproblemen te doen.
Kredietwaardigheid
'Het slechte gedrag van de Grieken is veel te lang getolereerd, heel anders dan Ierland en Spanje die dit jaar meteen aan de slag zijn gegaan om maatregelen te nemen.'
Steverink denkt dat het uiteindelijk in niemands belang is dat de kredietwaardigheid van de eurolanden wordt ondermijnd. Volgens hem heeft Griekenland met een lager, dan gemiddelde Europese belastingdruk nog ruimte om de belastingen te verhogen.
Delta Lloyd Asset Management is vorig jaar oktober al terughoudender geworden ten aanzien van staatsobligaties, omdat toen duidelijk werd dat overheden zich dieper in de schulden gingen steken.
Over op bedrijfsobligaties
'Het was een moment waarop we zijn begonnen met het ruilen van staatsobligaties ten gunste van bedrijfsobligaties. Wij hebben tussen oktober en mei elke dag wel bedrijfsobligaties bijgekocht.'
'Het afgelopen jaar was dat een spel zonder nieten. Ongeacht of het goede of slechte kwaliteit had, het ging omhoog. Nu ligt dat anders. We geloven niet in een krachtig herstel van de economie en houden ons daarom verre van high yields', zegt Steverink.
Lange duration spelen
Ondanks de onzekerheid over de renteontwikkeling, houdt Delta Lloyd aan een duration van 5 jaar vast.
'Het afgelopen jaar hebben we voornamelijk met lange durationposities ingespeeld op een lagere rente en die kan volgend jaar onder de 3 procent dalen, omdat de economische groei structureel laag blijft en inflatie ook geen issue is als de werkeloosheid zo hoog is of nog gaat worden.'
Bij bedrijfsobligaties is het fonds overwogen in financials. Bij staatsobligaties is er volgens Steverink sprake van heel veel aanbod.
Verplicht staatsobligaties kopen
'Daar is door de autoriteiten het volgende op bedacht: banken moeten assets liquide aanhouden en verplicht staatsobligaties opkopen. Het is immers de overheid die de regels bepaalt.'
'Wij vinden dat overheden niet weten wat ze willen. Enerzijds willen ze dat de banken uitlenen aan bedrijven, anderzijds vinden ze dat de banken goed gekapitaliseerd moeten zijn. Dat rijmt niet met elkaar.'
In het hier en daar gehouden pleidooi voor een Europees Agentschap voor staatsobligaties gelooft Steverink niet.
Afstraffingsmechanisme
'Dat zou betekenen dat Griekenland goedkoop en Duitsland duurder moet lenen. Dan werkt het afstraffingsmechanisme niet. Ik geloof meer in de sanctionerende werking van de markt dan een overkoepelende organisatie.'
Het Delta Lloyd Rentefonds staat dit jaar op een rendement van 8 procent en geeft beleggers een dividendrendement van ruim 4 procent. De TER bedraagt 0,75 procent.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Jobaanbiedingen mogelijk dankzij :
Jobaanbiedingen mogelijk dankzij :
Jobaanbiedingen mogelijk dankzij :