De maximale rente voor levensverzekeringen van lange duur blijft behouden op 3,75 procent. De Nationale Bank had voorgesteld die rentevoet te verlagen tot 2 procent, maar minister van Economie Johan Vande Lanotte (sp.a) besliste dat voorstel te herroepen. De maximale rente blijft dus op 3,75 procent.
Minister Vande Lanotte merkt op dat het voorstel zowel de individuele spaarverzekeringen en pensioenverzekeringen als de groepsverzekeringen zou treffen, waardoor bedrijven en spaarders hun rendement gevoelig zouden zien dalen.
Pensioensparen
"Een lagere maximale rentevoet is nadelig voor de geloofwaardigheid van het aanvullend pensioensparen", stelt Vande Lanotte tot slot. "Voor die geloofwaardigheid is een langetermijnstabiliteit essentieel."
Vervolg
Word fan op FACEBOOK
Posts tonen met het label nationale bank belgie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label nationale bank belgie. Alle posts tonen
maandag 29 oktober 2012
woensdag 5 mei 2010
Geld op spaarboekje brengt niets meer op
Voor het eerst sinds 2008 brengt een spaarboekje niets meer op. Het gemiddelde rendement is, na aftrek van inflatie, negatief: min 0,75 procent in maart. Dat blijkt uit cijfers die de Nationale Bank dinsdag publiceerde, zo schrijft De Morgen.
De meeste banken hebben de rente op hun spaarboekjes de afgelopen maanden stapsgewijs verlaagd. De gemiddelde basisrente op de Belgische spaarmarkt is gezakt van 1,27 procent in december naar 1,15 procent in maart, aldus de Nationale Bank.
Dat is lager dan de inflatie, die uitkomt op 1,9 procent. Daardoor komt het gemiddelde reële rendement van een spaarboekje in maart uit op - 0,75 procent. Dat betekent dat je koopkracht verliest door je spaargeld op de rekening te laten staan in plaats van meteen te consumeren.
In de twee maanden daarvoor was er nog een positief rendement van 0,41 à 0,42 procent. Zelfs de getrouwheidspremie, de aanvulling op de basisrente die wel aan een heleboel voorwaarden verbonden is, biedt geen soelaas. Die bijkomende premie komt bij de meeste banken immers niet boven 0,5 procent.
donderdag 25 februari 2010
NBB jaarrapport 2009
Gisterennavond is er een voorstelling van het jaarrapport van de Nationale Bank van België door Gouverneur Quaden in Antwerpen.Misschien ben ik een eigenaardige man, want ik lees zo’n rapport van achter naar voren. Achteraan bevinden zich immers de statistieken en cijfers. Daarin vallen veel dingen op, maar dat zijn meestal bevestigingen van wat op deze blog reeds veelvuldig werd aangehaald. De dramatische tewerkstelling in ons land (dik gecamoufleerd omdat de gesubsidieerde jobs nog moeilijk van de echte kunnen onderscheiden worden) , de slechte evolutie van de overheidsfinanciën (en het mag iets kritischer over het verleden : het verdwijnen van het primaire surplus onder de vorige regering, de veelvuldige “Griekse” trucs etc).
Het jaarrapport is in de afgelopen jaren duidelijk beter geworden. Moderner, meer marktgericht, grafisch duidelijker, meer linken met internationale aspecten. Een pluim voor de studiedienst van de NBB.
Nadat ik het van achter naar voren heb gelezen, bekijk ik het rapport als een stripverhaal: eerst de grafieken, daarna eventueel de tekst.
Twee grafieken trekken in het bijzonder mijn aandacht, beiden in het laatste hoofdstuk (financiële stabiliteit).
De eerste grafiek toont de evolutie van de lange rente en de gewaarborgde rente op Tak-21 contracten.
* wat mooi te zien is op de grafiek, is dat de periode 2003-2005 precair was voor de verzekeringssector: de rente lag doorgaans beneden de garantie.
* daardoor werd gezocht naar meer rendement, wat weer geleid heeft tot de investeringen in toxische producten die nét iets meer gaven…
* Vandaag staat de rente echter opnieuw laag. Iedereen rekent op een stijging in de nabije toekomst.
* Als echter de rente beneden de 3% dipt, zou dat erg pijnlijk zijn voor de verzekeraars.
Cru gezegd, is de Griekse crisis een beetje goed nieuws voor deze sector: de renteverschillen zijn daardoor wat toegenomen, en dat is alleen maar mooi meegenomen.
Maar de Duitse rente flirt met de 3%, en als de korte rente in Europa laag blijft; zal ze bij tekenen van groeivertraging eerder dalen dan stijgen. De “zwarte zwaan” voor de financiële sector is vandaag minder een oplopende rente, maar wel een daling van de rente.
De tweede is een opmerkelijke uitsplitsing van de inkomsten van de banken.
Uit deze grafiek blijkt dat de banken nu meer dan ooit afhankelijk zijn van de intermediatiemarge. Dat betekent dat ook de banken afhankelijk zijn van een steile rentecurve. Dit betekent dat ook voor hen een daling van de lange rente niet zo’n bijster goed nieuws is.
Zolang de banken op “lifesupport” zitten, zal de korte rente van de centrale banken daarom laag blijven. Om hun kostenstructuur te dragen (die al bij al niet veel is veranderd) moet ongeveer een 30bp marge op de activa kunnen gemaakt worden.
Je kan dus twee dingen verwachten:
* de rentecurve zal door de centrale banken steil worden gehouden
* de commissies op allerlei transacties, producten en diensten zal eerder stijgen dan dalen.
nbb verslag 2009
Het jaarrapport is in de afgelopen jaren duidelijk beter geworden. Moderner, meer marktgericht, grafisch duidelijker, meer linken met internationale aspecten. Een pluim voor de studiedienst van de NBB.
Nadat ik het van achter naar voren heb gelezen, bekijk ik het rapport als een stripverhaal: eerst de grafieken, daarna eventueel de tekst.
Twee grafieken trekken in het bijzonder mijn aandacht, beiden in het laatste hoofdstuk (financiële stabiliteit).
De eerste grafiek toont de evolutie van de lange rente en de gewaarborgde rente op Tak-21 contracten.
* wat mooi te zien is op de grafiek, is dat de periode 2003-2005 precair was voor de verzekeringssector: de rente lag doorgaans beneden de garantie.
* daardoor werd gezocht naar meer rendement, wat weer geleid heeft tot de investeringen in toxische producten die nét iets meer gaven…
* Vandaag staat de rente echter opnieuw laag. Iedereen rekent op een stijging in de nabije toekomst.
* Als echter de rente beneden de 3% dipt, zou dat erg pijnlijk zijn voor de verzekeraars.
Cru gezegd, is de Griekse crisis een beetje goed nieuws voor deze sector: de renteverschillen zijn daardoor wat toegenomen, en dat is alleen maar mooi meegenomen.
Maar de Duitse rente flirt met de 3%, en als de korte rente in Europa laag blijft; zal ze bij tekenen van groeivertraging eerder dalen dan stijgen. De “zwarte zwaan” voor de financiële sector is vandaag minder een oplopende rente, maar wel een daling van de rente.
Uit deze grafiek blijkt dat de banken nu meer dan ooit afhankelijk zijn van de intermediatiemarge. Dat betekent dat ook de banken afhankelijk zijn van een steile rentecurve. Dit betekent dat ook voor hen een daling van de lange rente niet zo’n bijster goed nieuws is.
Zolang de banken op “lifesupport” zitten, zal de korte rente van de centrale banken daarom laag blijven. Om hun kostenstructuur te dragen (die al bij al niet veel is veranderd) moet ongeveer een 30bp marge op de activa kunnen gemaakt worden.
Je kan dus twee dingen verwachten:
* de rentecurve zal door de centrale banken steil worden gehouden
* de commissies op allerlei transacties, producten en diensten zal eerder stijgen dan dalen.
nbb verslag 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)