'Het hele stelsel moet op de schop' - PS-coryfee Michel Jadot verwijt Van Quickenborne amateurisme

'Niet de ambtenarenpensioenen zijn het probleem, maar het ongebreidelde geloof in de aanvullende pensioenstelsels.' Volgens Michel Jadot, voormalig voorzitter van de Nationale Pensioenconferentie, wordt het tijd de hele financiering van het pensioenstelsel te herbekijken.

'Mijnheer Pensioenconferentie', zoals men hem placht te noemen, begrijpt de woede van de stakers. Niet dat hij ook vindt dat de pensioenleeftijden onaantastbaar zijn - in tegendeel. Maar Jadot begrijpt de onrust van mensen die in snelheid worden gepakt.

Vervolg

Welke landen denken aan hun gepensioneerden?

In tegenstelling tot België pakken veel landen de vergrijzingsproblematiek en de financiering van de pensioenen doeltreffend aan. Zo kunnen de Noorse, Nederlandse en Australische pensioenfondsen de financiering van de pensioenen 30 jaar lang waarborgen. In België is dat amper 7 maanden.

België heeft dringend nood aan een grondige pensioenhervorming. Het Groenboek pensioenen (lees het hier) werd 18 maanden geleden al gepubliceerd. Maar een regering van lopende zaken kan geen echte hervorming doorvoeren.

Vervolg

Nieuw ! Pensiontalk Mobile (betaversie)

"Pensioenvoorstel Daerden is platte belastingverhoging"

Open Vld-senatrice Nele Lijnen roept N-VA, CD&V en sp.a op zich mee te verzetten tegen het voorstel van pensioenminister Michel Daerden om de fiscale aftrek voor pensioensparen naar beneden te halen. Volgens de liberale politica gaat het immers om "een platte belastingverhoging" die getuigt van "een zeer grote kortzichtigheid".


Meer

Daerden: "Kost van vergrijzing kan beperkt worden"

De pensioenkost in België bedraagt 33,7 miljard in 2010. Zo blijkt uit de cijfers die de vertegenwoordigers van de Nationale Conferentie voor de Pensioenen voorstelden in de Kamercommissie Sociale Zaken. Minister van Pensioenen, Michel Daerden, zei dat de kost van de vergrijzing belangrijk is, maar ze kan volgens hem beperkt worden.

Het aantal 65-plussers steeg van 1,5 tot 1,8 miljoen tussen 1991 en 2007. De toename bedroeg 31% in Vlaanderen en 14% in Wallonië, terwijl Brussel een daling met 9% optekende. In 2020 schat men het aantal 65-plussers op 2,2 miljoen en in 2050 op 2,9 miljoen. De kost voor deze demografische evolutie zou jaarlijks met 2% stijgen tot 2050-2060. Voor Daerden is het een belangrijke kost, maar kan die beperkt wordt indien de economie herneemt en naar een volledige tewerkstelling evolueert.

Meer

Gedachtewisseling pensioenen in de commissie Sociale Zaken

Gisteren werd in de commissie Sociale Zaken gedebatteerd over de toekomst van de pensioenen. De minister komt er zijn ‘groenboek’ toelichten. Naast de minster waren ook de voorzitters van de werkgroepen, opgericht binnen het kader van de Nationale Pensioenconferentie, aanwezig. Zo ook de voorzitter van de Nationale Pensioenconferentie, de heer Jadot.

Jean Moureaux, hoofd van de strategische cel Pensioenen op het kabinet van de minister, gaf een uiteenzetting over de modernisering van het wettelijk pensioen. De heer Gosselin kwam uitleg geven over de complementaire pensioenen en de individuele pensioensparing. Tot slot had de heer Gilbert De Swert het  over de ouderen en de samenleving. In de namiddag hadden de parlementsleden de mogelijkheid tot het stellen van vragen. Maggie De Block (Open Vld) is aangeduid als verslaggever van deze gedachtewisseling.

Website

cdH : "Verhoging kleine pensioenen moet prioriteit zijn van volgende regering"

Wat cdH betreft moet de verhoging van de kleine pensioenen een prioriteit worden voor de toekomstige regering. De partij wil het minimumpensioen voor een volledige carrière verhogen tot 1.150 euro.

"Hervormingen zijn nodig om een aangepast en voldoende inkomen te garanderen aan gepensioneerden", stelt cdH. Voor de Franstalige humanisten moet de hervorming uitgaan van een sterker wettelijk pensioen, met een verhoging van de laagste en oudste pensioenen.

CdH wil de pensioenleeftijd niet verhogen, maar vindt dat de vergrijzing opgevangen moeten worden door het verhogen van de werkgelegenheidsgraad in het algemeen en bij de 50-plussers in het bijzonder.

"Deze doelstellingen zouden gerealiseerd moeten worden door de volgende regering met een grote consensus met de sociale partners. Zo kunnen we de toekomst van de pensioenen garanderen en financieren in het belang van alle huidige en toekomstige gepensioneerden", besluit cdH.

VBO: Pensioeneisen blind voor de demografische uitdagingen

De vakbonden hebben zopas hun gepensioneerde en bruggepensioneerde leden gemobiliseerd voor een manifestatie in hartje Brussel. Ze vragen hogere pensioenen en verzetten zich hardnekkig tegen een herziening van het brugpensioenstelsel. De vakbondseisen met betrekking tot de pensioenen zijn vanuit hun oogpunt begrijpelijk. Hun halsstarrig verzet tegen een drastische hervorming van vervroegde uittredestelsels zoals brugpensioen is echter kortzichtig omdat in alle andere Europese lidstaten de afbouw van dergelijke systemen reeds eerder werd ingezet zonder dat dit de werkgelegenheid aantastte, integendeel.

De eisen voor hogere pensioenen doen echter de wenkbrauwen fronsen omdat de analyse waarop ze gebaseerd zijn, onvolledig is en omdat ze onbetaalbaar en onrechtvaardig zijn.

Groen! legt pensioeneisen voor nieuwe regering op tafel

Vandaag demonstreren de drie grote vakbonden voor sterke pensioenen in ons land. Na drie jaar non-beleid onder de regering Leterme is het tijd om knopen door te hakken. Groen! maakt van de gelegenheid gebruik om voor het eerst haar pensioeneisen voor de nieuwe regering op tafel te leggen.

“Iedereen maakt zich zorgen om de hoogte van zijn of haar pensioen. De regering Leterme heeft de onzekerheid bij de mensen alleen maar verhoogd. En met 1 op 4 gepensioneerden in armoede glijden onze pensioenen zo stilaan af naar Angelsaksische overlevingspensioenen”, waarschuwt Groen! Kamerlid Wouter De Vriendt.

Voka vraagt solidariteit van gepensioneerden met werkenden

De Vlaamse werkgeversorganisatie Voka roept de gepensioneerden en bruggepensioneerden op tot solidariteit met de werkenden. Vandaag komen die gepensioneerden juist op straat voor betere pensioenen. Maar, aldus Voka, hogere uitkeringen zijn nu niet realistisch.

Volgens Peter Leyman, de gedelegeerd bestuurder van Voka, getuigt de geplande pensioenbetoging van weinig realisme en solidariteitszin. "We staan aan de vooravond van eengrote, maar noodzakelijke besparingsronde. Dan hogere uitkeringen eisen verzwaart de factuur die uiteindelijk door alle werkenden zal moeten worden betaald".

Voka wijst er nog op dat de sociale uitkeringen sinds 2006 zijn gestegen. Sinds het Generatiepact worden ze immers gekoppeld aan de welvaart.

Vakbonden vragen minimumpensioen van 1.150 euro

De vakbonden, hier ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw, protesteren ook tegen de verlenging van de loopbaan.
Aan het Schumanplein in Brussel houden de drie nationale vakbonden ABVV, ACV en ACLVB vanochtend een manifestatie voor "het recht op waardigheid" voor de gepensioneerden. Ze zijn met enkele duizenden present. De vakbonden vragen onder meer een minimumpensioen van 1.150 euro.

De vakbonden, geruggesteund door de Europese Federatie van Gepensioneerden en Ouderen (FEPRA), bliezen woensdag om 11 uur verzamelen op het Schumanplein. Enkele topmannen van de vakbonden, onder wie ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw en nationaal secretaris van het ACV Ann Van Laer, spreken de manifestanten toe.

De manifestatie is bedoeld als protest tegen de privatisering van de pensioenstelsels en de verhoging van de pensioen- en brugpensioenleeftijd. Voorts protesteren ze tegen de verlenging van de loopbaan.

De vakbonden willen een minimumpensioen van minstens 1.150 euro en een minimale vervangingsratio van 75 procent van het gemiddelde loon. De oudste pensioenen zouden volgens de manifestanten ook een inhaalbeweging moeten maken.

De manifestatie verloopt zonder incidenten. Volgens de politie zijn er 2.000 à 3.000 manifestanten.

Graag meer pensioen, maar wie gaat dat betalen? Debat op Radio 1

Vandaag is er in Brussel een grote nationale pensioenenbetoging. In de studio een debat met Frank Vandenbroucke (SP.a) en Alexander De Croo (Open VLD) over de pensioenen.

Herbeluister het debat op Radio1 Website.

PS belooft pensioen van 1.500 euro

Wie met de PS wil regeren, moet er rekening mee houden dat die partij een pensioen van 1.500 euro wil garanderen aan iedereen die een hele loopbaan gewerkt heeft.

Iedereen die een hele loopbaan gewerkt heeft, als werknemer of zelfstandige, zou toch een pensioen van 1.500 euro netto per maand (2.000 euro bruto) moeten hebben. En iedereen die gepensioneerd is, zou toch een gegarandeerd minimum van 1.000 euro per maand moeten hebben.

Langer werken loont nauwelijks in België - Belgie bij de laatste om pensioenen te hervormen

Vroeger stoppen met werken voel je nauwelijks in je pensioen in België; langer werken wordt hier ook nauwelijks beloond. Elders in de EU is men al verder.

Vroeger stoppen met werken voel je nauwelijks in je pensioen in België; langer werken voel je ook niet: dat wordt hier ook nauwelijks beloond.

Dat blijkt uit de cijfers die de EU verzamelde voor haar Groenboek Pensioenen. Twee jaar langer werken op het einde van de loopbaan levert hier minder dan 4procent extra pensioen op. Elders is dat meestal tussen 6 en 14procent. Twee jaar vroeger stoppen levert hier een pensioenverlies van zowat 3procent op; in andere EU-landen is dat 5 tot 12procent.

Zo wordt het natuurlijk moeilijk om de 55-65'ers te motiveren tot langer werken. België heeft kleine bonussen voor wie na z'n 62ste werkt (60 voor ambtenaren) en heeft de normale aftrek voor wie vervroegd op pensioen gaat, afgeschaft. De meeste landen hebben die aftrek laten bestaan of hebben die intussen wederingevoerd.

Daerden presenteert pensioentestament - ‘Droomt’ van 1.500 euro nettopensioen

Elke gepensioneerde werknemer of zelfstandige met een volledige loopbaan moet minstens 1.150 euro netto per maand krijgen. En ‘de droom’ is dat dit bedrag op termijn opgetrokken wordt tot 1.500 euro netto per maand.

Dat zei de ontslagnemende minister van Pensioenen, Michel Daerden (PS), gisteren op een Europese pensioenconferentie, die hij in zijn thuisstad Luik had georganiseerd.

Op de conferentie werden vooral ervaringen uitgewisseld. Zowat alle Europese landen moeten de impact van de vergrijzing op hun pensioenstelsels opvangen. Maar elk land beslist wel zelf hoe het dat doet.

Als het van Daerden afhangt, blijft dat ook zo. Wel maakte hij van de conferentie gebruik om zijn pensioentestament te brengen. Het lijkt immers onwaarschijnlijk dat de na de verkiezingen naar het Waals Parlement verhuisde PS’er terugkomt als federaal minister van Pensioenen.

De grote Nationale Pensioenconferentie die er niet kwam

De regeringsverklaring Leterme I zei: ‘De regering zal, in overleg met de sociale partners, een Nationale Conferentie voor de Pensioenen lanceren met als doel ons pensioenstelsel te hervormen en te versterken, alsook een reflectie op gang te brengen over de berekeningsmethodes van de pensioenen, de belemmeringen voor de opbouw van het pensioen verbonden aan de mobiliteit tussen de verschillende pensioensystemen, de aanpassing aan nieuwe uitdagingen zoals de verlenging van de levensduur, maar ook de situatie van bepaalde categorieën van werknemers, contractuele ambtenaren of bepaalde categorieën van zelfstandigen.’


Wat is daarvan geworden?

'Gebrek aan daadkracht en creativiteit'

Ivan Van de Cloot, econoom Itinera over het pensioendebat aan beide kanten van de taalgrens.

Wat valt over de pensioenen het meest op in de campagnes?

'De verspreide slagorde waarin Vlaamse en Franstalige partijen optreden. Er gaapt een kloof tussen beide. De idee dat een aanvullend bijeengespaard pensioen nodig is bovenop het wettelijk pensioen om jelevensstandaard te behouden , is aanvaard in het noorden, maar niet in het zuiden. Daar bots je nog op de ideologische stelling dat het wettelijk pensioen alles moet oplossen.'

'In Vlaanderen gaat het debat intussen over het beheer van die aanvullende pensioenen. Die discussie gaat over de zuidelijke hoofden heen. De SP.A wil dat beheer aan de overheid toevertrouwen en één openbaar pensioenfonds maken. Dat heeft schaalvoordelen, maar de Wereldbank zegt dat de grootste fondsen niet altijd het best presteren. Vlaanderen discussieert ook over de administratiekosten ervan. Terecht. Zweden bewijst dat als je die met 2 procent beperkt, het pensioenrendement stijgt met 30 tot 40 procent. De Franstalige zijde is daar niet mee bezig.'

VBO : Beter Hervorming Vergrijzing nu

Momenteel zijn alle ogen gericht op BHV. Dat is een puur politiek probleem, maar dat bij een mislukking het o zo noodzakelijke socio-economische herstelbeleid op de lange baan kan doen schuiven. Eén van die uitdagingen die dringend een afdoend antwoord vereisen, is dat van de vergrijzing. Het Generatiepact was een eerste (te) bescheiden aanzet. Ondertussen tikt de tijd verder: we leven langer, we studeren langer, maar de loopbanen zijn te kort. Het aantal actieven dat de motor van de sociale zekerheid (en dus ook het pensioenstelsel) draaiende moet houden, wordt steeds kleiner in vergelijking met degenen die op die sociale zekerheid een beroep doen. Het Groenboek voor de hervorming van de pensioenen van minister Daerden komt dan ook meer dan op tijd.

Nochtans moet men stoppen om hervormingen aan te kondigen met de rem op. Enkele voorbeelden.

De bewustwording dat er langer zal moeten gewerkt worden, is alomtegenwoordig aanwezig. Waarom dan nu reeds, voor het echte debat nog moet starten, mordicus een gesprek over de wettelijke pensioenleeftijd in de kiem smoren?

Was het niet Michel Jadot, de coördinator van de Nationale Pensioenconferentie, die verklaarde dat de landen die deze leeftijd op 67 jaar in 2030 brengen, op dat moment zeer tevreden zullen zijn dat ze vandaag deze beslissing genomen hebben?

Het ambtenarenpensioen is dringend aan modernisering toe. Nochtans loopt iedereen rond deze hete brei heen, hoewel de stelling dat het ambtenarenpensioen een uitgesteld loon is als compensatie voor het lagere loon tijdens
de loopbaan, hoe langer hoe minder opgaat.

Meer mensen langer aan het werk... een bijstelling van het Generatiepact is de enige oplossing.
Al wie het goed meent met de pensioenhervorming weet dat. Het verleden toont eveneens aan dat een verhoging van de activiteitsgraad op het einde van de loopbaan enkel te bereiken is met niet dubbelzinnig interpreteerbare ingrepen op het vlak van bv. uittredeleeftijden en/of loopbaanvoorwaarden.

Langs de andere kant zijn velen er als de kippen bij om een algehele verhoging van de pensioenen te eisen. Nog los van het feit dat de begrotingstoestand een dergelijke miljardenoperatie niet aankan, wordt het debat vanuit de hoek van armoedebestrijding misleidend gevoerd. Onze pensioenen zouden tot de laagste van Europa behoren, maar onze gepensioneerden behoren wel tot de top drie in het klassement van de meest consumerende ouderen.

In de klassieke armoedestatistieken wordt ook geen rekening gehouden met het hoog percentage aan huizenbezit, de maximumfactuur in de gezondheidszorg, het (quasi) gratis openbaar vervoer, de sociale tarieven voor diensten
van openbaar nut, enz. Waarom geen discours dat zich concentreert op de ‘echte’ behartenswaardige
gevallen?

Tot slot, in de 21ste eeuw mag men ook wat meer verantwoordelijkheid, en bijbehorende vrijheid, bij de werknemer zelf leggen. Waarom niet het Vrij Aanvullend Pensioen voor Werknemers (VAPW) creëren? Dit is een nieuw systeem waarbij de werknemer een loonsverhoging of een premie kan omzetten in een stukje aanvullend pensioen i.p.v. het te laten storten op de bankrekening.
Voor iedere werknemer zou er dus vanaf zijn intrede in de arbeidsmarkt een aanvullende pensioenrekening gecreëerd worden. Hierdoor zal eveneens het besef voor de ernst van het pensioenverhaal toenemen. Tegen de zomer zou er best duidelijkheid komen over de broodnodige pensioenhervorming. De werkgevers willen hun steentje bijdragen, maar dan mag het ‘geen overleg met de rem op’ zijn.

PIETER TIMMERMANS, BESTUURDER-DIRECTEUR-GENERAAL

CD&V: Waarom Zweden langer werken

Het Scandinavische voorbeeld maakt tegenwoordig bij een aantal partijen opgang als model voor het koningshuis. Jammer dat ze het daartoe beperken want zeker in het pensioendebat zou het zeer inspirerend kunnen werken.

Met een senaatsdelegatie hebben wij vorige maand ter plekke kunnen vaststellen dat Zweden echt beduidend langer werken dan Belgen. Liefst 76% van de mannen en 69% van de vrouwen in de groep 55- tot 65-jarigen is er nog aan de slag.

Dergelijke arbeidsvreugde vinden we niet in België. In dezelfde doelgroep werkt bij ons slechts een schamele 43% van de mannen en 26% van de vrouwen. De verklaring: een gezinsvriendelijke loopbaan zorgt ervoor dat meer mannen én vrouwen aan de slag blijven én het ook langer uithouden op de arbeidsmarkt. Hierdoor zorgen ze voor meer inkomsten voor de sociale zekerheid en de pensioenkassen. En dat maakt dat gezinsvriendelijke maatregelen én de pensioenen betaalbaar blijven en dus een ruim draagvlak hebben bij vakbonden en werkgevers. En is het niet dat waar men ook in België naar op zoek is?

Ademruimte voor ouders…

In Zweden heeft men dan ook gezorgd voor voldoende ademruimte tijdens de loopbaan. Al sinds de jaren ’70 - bij de massale instap van vrouwen op de arbeidsmarkt - werkt men er aan een model dat de combinatie van werk en zorg voor de kinderen mogelijk maakt, zowel voor mannen als voor vrouwen.

Het ouderschapsverlof bedraagt er 480 dagen, te verdelen over beide partners zoals men dat zelf wil. Maar elke partner moet minstens 60 dagen daarvan opnemen voor het kind 8 jaar is. Gedurende 390 dagen behouden mama of papa 80% van het loon. Vaak is dat zelfs 90%, indien afgesproken in de CA0. Het gevolg: Zweedse ouders blijven om beurten thuis tijdens het eerste levensjaar van hun kind.

Sinds 1974 zet de Zweedse overheid bekende sporters met een kind op hun gespierde armen in om vaders te stimuleren om verlof op te nemen. Zou het niet schitterend zijn als hier hetzelfde zou gebeuren? In Zweden heeft het zijn vruchten alleszins afgeworpen. En men wil er nog verder gaan. Daarom werd begin dit jaar een fiscale genderbonus ingevoerd zodat mannen en vrouwen hun ouderschapsverlof gelijker verdelen. En daar stopt het niet bij. Iedere werknemer kan het ouderschapsverlof flexibel opnemen tijdens de werkweek en het aantal werkuren met 25% verminderen en terug vermeerderen tot het kind 8 jaar is. Dit maakt dat een indrukwekkende 81% van de Zweedse vrouwen op de arbeidsmarkt blijft.

Toch één kanttekening: in Zweden heeft men tijdens het eerste levensjaar wel geen andere keuze dan thuis te blijven voor de kinderen, want gesubsidieerde en dus betaalbare kinderopvang voor kinderen onder één jaar is er niet. Daarna zijn er dan publieke kinderopvangvoorzieningen voor iedereen aan maximum 120 euro per maand, afhankelijk van het inkomen van de ouders.

... en voor ouderen

Zweden hebben een flexibel pensioensysteem. Elke Zweed kan tussen zijn 61ste en 67ste op pensioen. Uiteraard zal men op zijn 61ste een kleiner pensioentje ontvangen dan wanneer men tot zijn 67ste werkt. Zweden kunnen ook kiezen om bv. op hun 62ste hun pensioen deeltijds op te nemen en deeltijds te blijven werken. Gemiddeld genomen werkt men in Zweden tot 63 jaar, terwijl dat in België amper 58 is. De belastingverlaging van 22% voor het tewerkstellen van oudere werknemers en het “last in first out principe” verklaren mee waarom Zweden zolang bij hun werkgever blijven. Men is over het algemeen geneigd om deeltijds pensioen op te nemen vanaf 61 met uitkeringen uit de tweede pijler (het aanvullend pensioen) en slechts vanaf 65 het wettelijk pensioen te cashen. En zelfs na die leeftijd kan een Zweed blijven bijverdienen. Daarmee bouwt hij ook nog eens extra pensioenrechten op. Het principe is even eenvoudig als duidelijk: je haalt uit het systeem wat je erin stak. Niet meer, maar ook niet minder.

Gezinspensioenen bestaan in Zweden niet, want men bouwt individueel rechten op. Uiteraard kan de Zweed rekenen op gelijkgestelde periodes voor zorg en het ouderschapsverlof en of men nu werkt of niet, ouders met kinderen bouwen tussen 0 en 4 jaar pensioenrechten op. Dit is een pensioenbonus die ervoor zorgt dat ook vrouwen een redelijk pensioen hebben, zij het nog steeds lager dan hun mannelijke collega's.

En de betaalbaarheid, horen wij u denken. Ook daar hebben de Zweden aan gedacht. De bijdragen gebeuren aan 18,5% van het loon, het pensioenbedrag is gekoppeld aan een inkomensindex en er is een ruime uitbouw van de tweede pijler, nl. het aanvullend pensioen. Dit alles is betaalbaar juist omdat meer mensen werken.

En ook op het gebied van informatie kunnen wij van het Zweeds model leren. Zweden weten op elk moment precies hoeveel pensioen ze hebben opgebouwd. Daarvoor zorgt een grote jaarlijkse oranje enveloppe die elkeen ontvangt van zodra men is afgestudeerd. Voor de impact van loopbaankeuzes op hun loon en hun pensioen kunnen de Zweden al chattend of per SMS terecht bij het ministerie van sociale zekerheid.

Voor ons is het duidelijk: het Zweeds model, met de maatregelen om gezin en werk te combineren, zorgt er niet alleen voor dat meer mensen aan het werk zijn, maar houdt ze ook langer aan de slag. Dit zorgt er niet alleen voor dat de vergrijzing betaalbaar is, maar dat ook het armoedecijfer lager ligt en er meer gelijkheid is tussen mannen en vrouwen (bijna evenveel vrouwen als mannen op de arbeidsmarkt en een kleinere loonkloof). Mensen langer aan het werk houden hoeft niet gepaard te gaan met dwangmaatregelen of een grote hap uit de sociale zekerheid. Het gaat vooral om een totaalconcept, een uitgebalanceerde visie op de levensloop van mensen en een mentaliteitswijziging. Misschien moeten we voor het witboek van de pensioenen de mosterd in Stockholm halen?

Els Van Hoof en Nahima Lanjri
CD&V-senatoren

Reactie Okra: Grote pensioenhervorming komt er niet

De nationale pensioenconferentie werd aangekondigd als een hoogmis. Nu lijkt ze een maat voor niets te worden. Toch staat het pensioenstelsel onder druk.
Besluiten dat de pensioenen onbetaalbaar worden, is echter te kort door de bocht. De betaalbaarheid hangt immers samen met de prioriteiten die de samenleving stelt.
OKRA Magazine April2010


OKRA eist
De pensioenen verdienen meer dan enkele kleine ingrepen. Er zijn verregaande beslissingen nodig over hoe we de pensioenen de komende twintig jaar betaalbaar kunnen houden en verstevigen. De stijgende armoede onder ouderen moet worden tegengegaan.
De Belgische pensioenen horen immers nu al tot de laagste van Europa. Voor OKRA moet de overheid in de eerste plaats werk maken van een versterking van het wettelijk pensioen, de zogenaamde eerste pijler.
Dit neemt niet weg dat OKRA eist dat de regering er snel voor zorgt dat de pensioenen welvaartsvast worden. Daartoe moet er een structurele, jaarlijkse en procentuele welvaartsaanpassing komen voor alle pensioenen zoals die nu van toepassing is op de aanvullende vergoeding van het brugpensioen.
Tussen 1992 en 2002 liepen de oudste pensioenen (zeker deze van voor 1994) een achterstand op tegenover de lonen. Die bedroeg zeker acht procent.
Oorzaak was het ontbreken van een welvaartsaanpassing. Die ach erstand is vandaag nog niet goedgemaakt. OKRA eist dat deze pensioenen alsnog geleidelijk verder verhoogd worden om de opgelopen achterstand goed te maken.

"Snel concrete maatregelen voor pensioenen"

Premier Yves Leterme (CD&V) wil nog voor de federale verkiezingen van 2011 concrete maatregelen nemen om de pensioenen betaalbaar te houden. Dat heeft hij gezegd in De zevende dag op Eén.

Minister van Pensioenen Michel Daerden (PS) stelde enkele dagen geleden zijn groenboek over de pensioenhervorming voor. "Dat was een goede oefening", vindt Leterme. "De problemen waren al bekend en ze zijn nu nog eens blootgelegd."

"Tegen de zomer moeten er nu voorstellen op tafel liggen. Wat mij betreft, moeten we deze legislatuur beslissingen nemen. Wat precies, dat moeten we nog bekijken. Maar alles moet geëvalueerd worden."

Leterme denkt onder meer aan het verhogen van de werkzaamheidsgraad boven de 55 jaar. "Maar 34 procent van de beroepsbevolking tussen 55 en 65 jaar in ons land is aan de slag, tegenover ruim 45 procent voor de hele Europese Unie. Voor ons land ligt het probleem vooral daar."

"Voor heel wat mensen is een paar jaar extra werken, gemiddeld, best doenbaar. Natuurlijk moeten de werkgevers en de overheid ervoor zorgen dat het ook doenbaar blijft qua arbeidsritme, efficiëntie, productiviteit...", vindt de premier.

In buurlanden als Nederland is het debat over de wettelijke pensioenleeftijd al achter de rug en werd beslist die op te trekken tot bijvoorbeeld 67 jaar, tegenover 65 jaar in België. Leterme wijst erop dat deze beslissingen pas "op de lange termijn" ingang zullen vinden en dat ons land nog over een grote arbeidsreserve beschikt.

De premier denkt ook aan bonussen om mensen langer aan de slag te houden.

De Zevende Dag, 28 maart 2010.