Het Zilverfonds bezit nu 19,17 miljard

Vorig jaar heeft het Zilverfonds een winst van 560 miljoen euro geboekt. Dat staat in het jaarverslag van het fonds.
Volgens voorzitter Marc Boeykens heeft het Zilverfonds een goed jaar achter de rug. De inkomsten stegen vorig jaar met 790 miljoen euro en daarvan was 560 miljoen euro winst op investeringen. In totaal zit nu al 19,17 miljard euro in de kas van het fonds dat in 2001 werd opgericht om de kosten van de vergrijzing op te vangen.

Vervolg

"Pensioenproblematiek zal alleen maar verergeren"

In het jaarverslag voor 2012 van het Zilverfonds heeft voorzitter Marc Boeykens kritiek geuit op de financiële aanpak van de vergrijzing in België. Een eerste pensioenhervormingsinspanning van de regering-Di Rupo noemde hij "een moedige eerste stap op een nog lange weg."

Vervolg 

zilverfonds jaarverslag 2012

Zilverfonds wordt niet aangevuld voor 2015

Het Zilverfonds, een Belgisch federaal overheidsfonds dat de kosten van de vergrijzing moet opvangen, kan voorlopig niet aangevuld worden. De regering heeft er geen geld voor. Verwacht wordt dat men het huidige bedrag van 18,8 miljard euro pas in 2015 opnieuw kan aandikken, heeft minister van Financiën Steven Vanackere gezegd op een vraag van volksvertegenwoordiger Zuhal Demir.

In 2015 voorwacht men opnieuw een begrotingsevenwicht te realiseren en kan het Zilverfonds opnieuw aangedikt worden. Maar ondertussen blijven de kosten verbonden aan het beheer van het fonds wel doorlopen. In totaal gaat het om bijna 278.970 euro. Dit bedrag omvat in de eerste plaats de vergoeding van personeelsleden (266.896,40 euro), maar ook andere werkingskosten zoals de aankoop van kantoorbenodigdheden.

Vervolg 

Nieuwe acties voor Sunparks! Profiteer ervan!

Zilverfonds erkent dat het over te weinig reserves beschikt

Het Ziverfonds erkent zelf dat de reserves uit het fonds ruim ontoereikend zijn om toekomstige pensioenen te financieren. Het wijst erop dat het terugdringen van de staatsschuld een grotere impact zal hebben op de betaalbaarheid van de pensioenen.

Het zilverfonds werd opgericht in 2001 om toekomstige pensioenen te betalen. Het zilverfonds moest met begrotingsoverschotten gespijsd worden, maar deze zijn zeldzaam. Daarom werden voornamelijk eenmalige opbrengsten in het fonds gestort (dividenden van Belgacom, verkoop van GSM-licenties, ...). Sinds 2007 gebeurden geen bijkomende stortingen meer in het Zilverfonds.

Vervolg

Twitter mee over de pensioenhervormingen #bpension

Het Jaarverslag 2011 van het Zilverfonds

Het Jaarverslag 2011 van het Zilverfonds werd eind mei 2012 gepubliceerd.

"Zoals we de voorbije jaren herhaaldelijk uitgelegd hebben, zal zelfs het best gevulde Zilverfonds van de wereld in zijn eentje niet volstaan om de toekomstige pensioenen betaalbaar te houden. Het terugdringen van de overheidsschuld door een strak begrotingsbeleid te voeren, is minstens even belangrijk. Hoewel de schuldgraad momenteel stagneert op een vrij hoog niveau (98% BBP), heeft de nieuwe regering in elk geval een belangrijke kentering ingezet.

Pensioenbom (Opinie, Isabel Albers, hoofdredacteur De Tijd)

Vorig jaar is er in ons land een recordaantal gepensioneerden bijgekomen. Zover is het dus. De vergrijzing, waar al een decennium mee geschermd wordt als dé reden voor begrotingsorthodoxie, is geen spookbeeld meer in een verre toekomst, maar keiharde realiteit.

De babyboomers treden massaal (vervroegd) uit de arbeidsmarkt. Niet binnen tien, vijf of twee jaar, maar nú. Zonder dat we voorbereid zijn.

Eén ding zal niemand kunnen zeggen: dat we het niet hebben geweten.

Vervolg



Twitter mee over de pensioenhervormingen #bpension

Het Zilverfonds is een lege doos

Het Zilverfonds bestaat tien jaar maar dat is geen reden tot vieren. Want de kas die de vergrijzingskosten moet opvangen, is leeg.

In 2001 lanceerde de paars-groene regering van Guy Verhofstadt (Open Vld) het Zilverfonds. De ambitie was niet min: in het fonds moest geld worden gestort om de kosten van de vergrijzing voor de periode 2010-2030 op te vangen.

Aanvankelijk werd het gevuld met eenmalige ontvangsten zoals de overname van het pensioenfonds van Belgacom door de federale regering. In 2005 besliste de regering om niet enkel een beroep te doen op eenmalige inkomsten om het Zilverfonds te spekken, maar vanaf 2007 een vast percentage van de begrotingsoverschotten door te storten naar het Zilverfonds.

Daar is nooit iets van in huis gekomen, om de simpele reden dat er geen begrotingsoverschotten meer werden geboekt.

Vervolg

Waar is het Zilverfonds? Dáár is het Zilverfonds

Waarom wordt het Zilverfonds niet geplunderd, vraagt Jan Hofkens zich op deze opiniepagina's af (Waar is het Zilverfonds, DS 14 november). Omdat het spaarpotje leeg is, zo kun je Hofkens' commentaar menslievend samenvatten. Begrotingsoverschotten werden in het fonds gestort, legt Hofkens uit, maar die middelen werden 'onmiddellijk belegd in langlopend Belgisch schuldpapier. De gespaarde overschotten werden dus meteen uitgegeven door ze te injecteren in de Belgische overheidsschuld, en verdwenen aldus in de bodemloze federale put.' Dom, vindt Jan Hofkens: indien in het Fonds écht geld gestoken had, dan was het nu beschikbaar geweest voor nuttige relancemaatregelen.

Vervolg

PIET SERCU Wie? Hoogleraar Internationaal Financiewezen aan de KU Leuven en aan de UCLouvain. Wat? Het Zilverfonds kun je niet gebruiken om schuld af te lossen. Waarom? Het is afgeloste schuld.

Waar is het Zilverfonds?

In penibele begrotingstijden zou het paarse Zilverfonds soelaas kunnen brengen, schrijft JAN HOFKENS. Of toch niet?

In 2001 creëerde de toenmalige paarse regering het Zilverfonds. De bedoeling was om de begrotingsoverschotten die geboekt zouden worden opzij te zetten als spaarpot om de oplopende kosten van de vergrijzing vanaf 2010 op te vangen. In 2007 berichtte deze krant nog dat ‘de paarse regering gisteren apetrots meldde dat er al 15 miljard euro in het Zilverfonds zit' (DS 2 juni 2007). Sinds 2007 werd het Zilverfonds bij gebrek aan overschotten niet verder aangedikt. Een blik op de meest recente jaarrekening van mei 2011 leert evenwel dat het totaal van de bedragen op eindvervaldag ondertussen is opgelopen tot meer dan 22 miljard euro. Een bedrag dat de onderhandelende partijen als muziek in de oren moet klinken en hun taak aanzienlijk kan verlichten.

Zilverfonds : Jaarverslag 2010 gepubliceerd

Het Jaarverslag 2010 van het Zilverfonds werd eind mei 2011 gepubliceerd.

Het Jaarverslag beschrijft de werking van het Zilverfonds en geeft alle informatie over de inkomsten van het Fonds en de wijze waarop deze belegd worden.

Sinds verscheidene jaren werd het Zilverfonds niet meer gestijfd door financiële middelen afkomstig van door de Staat gerealiseerde begrotingsoverschotten.

In zijn verslag van juni 2010 heeft de Studiecommissie voor de vergrijzing de budgettaire kost van de demografische veroudering geraamd op 6,3% BBP voor de periode 2009-2060. In vergelijking met de vorige projectie voor diezelfde tijdsspanne werd de kost dus licht opwaarts herzien met 0,1% BBP. Op halflange termijn, voor de periode 2009-2015, zou de kost 1,1% BBP bedragen, wat dan weer 0,2% BBP minder is dan in de vorige raming. Het verschil is te danken aan het feit dat de economische activiteit er minder op achteruitgaat dan voorzien.

Wouter De Vriendt vraagt naar stand van zaken Zilverfonds en maatregelen om financiering pensioenen veilig te stellen

In tijden van communautaire impasse, is het goed om de aandacht te trekken op een problematiek waarmee de meer dan 2,2 miljoen gepensioneerden in ons land elke dag worden geconfronteerd. De pensioenen. Deze zijn in ons land bij de laagste van Europa. Eén op de vier senioren is kansarm. En ook de financiering van de pensioenen staat op losse schroeven.

Een van de redmiddelen om de kosten van de vergrijzing op te vangen, moest het Zilverfonds zijn. Nochtans vergeleek eind vorig jaar Mark Boeykens, de voorzitter van het Zilverfonds, het Belgische pensioensysteem met de Titanic. We stevenen af op een ramp. Nu we begin 2011 zijn leek het mij interessant om de precieze rekeningstand van het Zilverfonds te kennen en ook de evolutie na te gaan sinds 1 januari 2010. Wellicht zijn er immers interesten bijgekomen. Minister Daerden preciseerde dat het Zilverfonds eind december 2010 17,6 miljard euro bevatte.

'Pensioensysteem is Titanic'

De voorzitter van het Zilverfonds, Marc Boeykens, trekt aan de alarmbel met betrekking tot de Belgische pensioenen. In het jaarverslag van het fonds vergelijkt hij het Belgische pensioensysteem met het zinken van de Titanic, staat zaterdag in La Libre Belgique.

Het Zilverfonds werd opgericht om de kosten van de vergrijzing op te vangen. Maar met de huidige portefeuille van 16,9 miljard euro, kan het fonds amper een half jaar de pensioenen betalen.

Meer

jaarverslag zilverfonds 2009

"Zilverfonds kan amper half jaar pensioenen uitbetalen"

De voorzitter van het Zilverfonds, Marc Boeykens, trekt aan de alarmbel met betrekking tot de Belgische pensioenen. In het jaarverslag van het fonds vergelijkt hij het Belgische pensioensysteem met het zinken van de Titanic, staat vandaag in La Libre Belgique.

Half jaar
Het Zilverfonds werd opgericht om de kosten van de vergrijzing op te vangen. Maar met de huidige portefeuille van 16,9 miljard euro, kan het fonds amper een half jaar de pensioenen betalen. Boeykens betreurt vooral het feit dat het fonds niet langer gespijsd wordt. "De portefeuille is gestegen met een niet onaanzienlijke som van 0,7 miljard euro, maar dat is enkel te danken aan de intresten. Er werd het voorbije jaar geen enkele storting gedaan", luidt het.

Overschotten
Bij de oprichting van het fonds werd het aanvankelijk correct gespijsd, voornamelijk via buitengewone inkomsten. Maar sinds 2005 werd beslist om enkel nog begrotingsoverschotten aan het fonds over te maken. Als gevolg van de crisis, tekent de Belgische begroting echter geen overschotten meer op en komen er dus ook geen inkomsten meer binnen.
Het Zilverfonds verhoopt nu een nieuwe wijziging van de op wet zodat er nieuwe inkomsten mogelijk worden.

jaarverslag zilverfonds 2009

Regering vindt dat ze overschotten heeft , maar helaas, niet voor het Zilverfonds

De aftredende federale regering vindt blijkbaar dat ze overschotten heeft en belegt die in het Toekomstfonds voor de Gezondheidszorg.
Terwijl ze een gat in haar begroting heeft om u tegen te zeggen – 17 miljard euro, 4,8 procent van het bbp – besliste de regering donderdag toch dat ze toch 294 miljoen euro ‘over heeft’. Ze gaat dat bedrag opzij zetten en opsparen in het Toekomstfonds voor de Gezondheidszorg.

De ziekteverzekering wordt almaar meer het verwende joch van de sociale zekerheid.

Terwijl alle andere sectoren – op de werkloosheid na – de buikriem moeten aantrekken, krijgt de ziekteverzekering een stijging van zijn inkomsten met 4,5 procent boven inflatie gegarandeerd. Crisis of geen crisis. Als de inflatie 2,5 procent bedraagt, is dat dus 7 procent. Elk jaar.

De sector heeft al dat geld niet nodig. Maar die 4,5 procent staat in een wet. Minister Laurette Onkelinx (PS) bekwam van de regering dat ze het grootste gedeelte van het geld dat ze niet nodig heeft dit jaar, mag houden en mag opsparen in het Toekomstfonds. Eigenlijk voor het geval de uitgavenstijging eens hoger zou zijn dan 4,5 procent boven inflatie.

Het geld dat ziekenhuizen moeten terugbetalen als ze te dure behandelingen hebben uitgevoerd, 5,5 miljoen euro dit jaar, gaat ook niet naar de schatkist maar naar dit toekomstfonds.

Tegelijk zegt de regering dat ze, zolang haar begroting in de rode cijfers zit, geen geld kan geven aan het Zilverfonds om de toekomst van de pensioenen veilig te stellen.

Rode erfenis of lelijk eendje : Zilverfonds lijkt klinisch dood.

Voor socialisten blijft het Zilverfonds de mooiste erfenis van paars. Toch moet de huidige regering er niet van weten.

De SP.A heeft enkele voorstellen om de pensioenuitdaging het hoofd te kunnen bieden (DS 9 februari). Tijdens de voorstelling ervan volgde geen enkele verwijzing naar het Zilverfonds. Vreemd, ooit roemde voorzitter Caroline Gennez het als een van de ‘mooiste realisaties' van de jongste tien jaar.

Kamerfractieleider Bruno Tobback, die de nota mee opstelde, legt uit. ‘Onze plannen behelzen de lange termijn. Het Zilverfonds mikt op de korte termijn. Het fonds is niet bedoeld om de pensioenen te betalen. Wel kan het als een soort van buffer dienen op het moment dat de babyboomers met pensioen gaan. Het is een soort glijmiddel om die pil te verzachten. Maar als die golf eenmaal is gepasseerd, heeft het fonds geen doel meer.'

Toenmalig vicepremier Johan Vande Lanotte richtte in 2001 het Zilverfonds op om vanaf 2010 de vergrijzingkosten op te vangen. Paars wilde er budgettaire overschotten en eenmalige opbrengsten (bijvoorbeeld uit de verkoop van licenties) in kwijt. Momenteel bevat het 17 miljard euro.

Het fonds mocht pas worden aangesproken wanneer de schuldgraad onder de 60 procent van het bruto binnenlands product zakt. Paars besliste ook dat de overheid vanaf 2008 0,3 procent van de begroting, de daarop volgende jaren telkens aangevuld met 0,2 procent, in het fonds moest storten.

Helaas, de regering-Leterme dacht daar anders over. Overschotten waren er niet meer, bijkomende stortingen vond het kabinet maar niets. Bovendien steeg de schuldgraad ondertussen naar 100 procent en mag het fonds wettelijk gezien niet worden aangesproken.

Het animo voor het Zilverfonds zakte onder nul. Critici spreken over een lege doos, een virtuele realiteit of zelfs hypocrisie. Minister van Begroting Guy Vanhengel (Open VLD) noemde het een ‘marketingstunt' van de socialisten.

Technisch gezien hebben de critici geen ongelijk. Het geld van het fonds werd belegd in zilverbonds, speciale schatkistcertificaten. Grosso modo heeft de regering met haar spaarpot schuldpapier van zichzelf gekocht waarbij het verkregen geld al meteen werd uitgegeven. Dat geeft het fonds iets virtueels, al liet Europa de boekhoudkundige truc meetellen als een vermindering van de schuld (met een daling van de rentelasten tot gevolg). De overheid betaalt dat geld met een interest terug. Die interest vormt de netto-opbrengst en bedraagt nu zo'n 4 miljard euro. De kritiek dat het om een lege doos gaat, lijkt daarom evenzeer overtrokken. Met 4 miljard kan je iets doen, al is het niet veel.

De critici werpen bovendien op dat de regering schulden moet maken op het moment dat ze het Zilverfonds echt aanspreekt om die vergrijzing op te vangen. Natuurlijk, het geld van het fonds is al uitgegeven. Socialisten weten dat en willen dat euvel oplossen door het fonds jaarlijks te voeden tot het ergste van de vergrijzing achter de rug is. Dan kan het gewoon worden opgedoekt. De SP.A hoopt bijvoorbeeld dat het door de overheid in de banken geïnvesteerde geld uiteindelijk naar het Zilverfonds vloeit. Meteen zou het verdubbelen in omvang.



Vlaams parlementslid John Crombez (SP.A) blijft het fonds verdedigen. ‘Eigenlijk was het een instrument voor budgettaire zelfdiscipline.' Maar hij ontkent niet dat de huidige regering het Zilverfonds negeert, ja zelfs uitholt. Zo deinsde de regering er eind vorig jaar niet voor terug om 800 miljoen die eigenlijk voor het Zilverfonds was bedoeld, in de begroting op te nemen. ‘Zodra we in de regering zitten, gaan we het fonds reanimeren.'

Ook Tobback blijft een pleitbezorger, al nuanceert hij. ‘Ik stoor me vooral aan politici die veel kritiek leveren op het fonds maar tegelijkertijd niet vertellen wat ze dan wel doen om de vergrijzing op te vangen. Als de regering met een pensioenplan afkomt waarbij ze meteen aangeeft hoe ze het wil financieren, is het voor mij ook goed als dat zonder het Zilverfonds is. Al zal het emotioneel best wat pijn doen. Schamper doen over het verleden zonder een echt alternatief, stoort me.'

Opinie : RIP Zilverfonds (Bart Sturtewagen, De Standaard)

2001 zag het er nog zo mooi uit: de toenmalige paars-groene regering was vooruitziend en besefte dat er een vergrijzingsgolf op ons af kwam. Daarom richtte ze het Zilverfonds op. Dat zou overschotten oppotten die we door zuinig beleid op de begroting zouden boeken. Die jaarlijks aanzwellende reserve zou de pensioenschok tussen 2010 en 2030 helpen opvangen.

We zijn nu in 2010, maar over het Zilverfonds valt al enige tijd niets meer te vernemen. Sinds 2007 wordt er geen cent meer in gestort. Sterker nog: vorig jaar haalde de huidige regering er bijna 800 miljoen euro uit. Het fonds bestaat nog, maar daarmee is alles gezegd. Het speelt kennelijk geen rol meer in het beheer van de overheidsschuld en de beheersing van de vergrijzingskosten.

Is dat erg? Misschien niet, maar dan moet er wel iets voor in de plaats komen. In tegenstelling tot de hooggestemde toon bij de oprichting van het Fonds, was dit nooit het tovermiddel waarvoor het soms werd uitgegeven. Het Zilverfonds belegt zijn geld immers in ... overheidsobligaties. Een zuivere vestzak-broekzakoperatie. In plaats van de overheidsschuld rechtstreeks te verminderen, belegde de overheid in haar eigen schuldpapier. Voor Europa is het resultaat daarvan nul.

De redenering was dat op die manier meer discipline werd ingebouwd. Politici zouden erdoor worden aangezet om voorrang te geven aan schuldafbouw op het verzinnen van nieuwe leuke manieren om geld uit te geven. Maar de regel dat vanaf 2007 een vast percentage van het bruto binnenlands product naar het Fonds moest gaan, is nooit toegepast en intussen is de toestand van de Schatkist dramatisch verslechterd. Over de bestemming van overschotten moet in vele jaren niet meer worden gesproken: er zijn geen overschotten, er zijn alleen nog tekorten.



Dat het in de goede jaren niet is gelukt om met deze aanpak, of met een andere, serieuze bedragen opzij te zetten voor de vergrijzing: dat is het echte probleem. Dat is een drama en het is een schandaal.

Het gaat niet om de aangewende techniek. De noodzaak om keuzes te maken, daar ging het om. Er werd honderden keren in toespraken en debatten op die nagel gehamerd. Maar de kille vaststelling is dat er niets mee is gedaan. Zonder de dwingende plicht om jaarlijks iets opzij te zetten, in een Zilverfonds of op een andere manier, is de hele oefening een lege doos.

De conclusie is ontnuchterend: iedereen, ook de socialisten, geeft nu toe dat de enige manier om een deftig pensioen te hebben, is er een op te bouwen naast het wettelijke stelsel. Ons basispensioentje zal hooguit de armoededrempel halen. We zullen er langer voor moeten werken, maar het zal amper wat voorstellen. Als minister van Pensioenen Michel Daerden, met een Groen- en een Witboek onder de arm, straks zijn Pensioenconferentie start, is dat de bittere realiteit.

Bart Sturtewagen, De Standaard

Sp.a heeft pensioenplan: geld van banken naar Zilverfonds

De sp.a vraagt dat de regering de 21 miljard die ze investeerde om de banken te redden in het Zilverfonds stopt. Daarnaast dient elke werknemer voortaan recht te krijgen op een tweede pensioenpijler. Het zijn de twee grote lijnen van het pensioenplan dat de Vlaamse socialisten aan het uitwerken zijn. Voorzitster Caroline Gennez maakte de krachtlijnen ervan bekend op de nieuwjaarsreceptie van haar partij in Antwerpen.

Met de recente aankondiging van de sluiting van Opel Antwerpen kon Caroline Gennez niet anders dan blijven stilstaan bij het laatste sociale drama uit de rij. Ze bedankte nogmaals de werknemers en de vakbonden voor de waardige manier waarop ze zich de voorbije maanden opstelden. De directie van GM kreeg het wel te verduren. De sp.a-voorzitster herhaalde dat de Vlaamse regering er alles aan zal doen om samen met de werknemers te zoeken naar een ultiem toekomstplan voor de fabriek. Indien dat niet lukt, moet er een stevig sociaal plan komen, voegde ze eraan toe.

Kritisch voor Dehaene
Ook de directie van AB Inbev en onafhankelijk bestuurder Jean-Luc Dehaene kregen bakken kritiek. "Inbev maakt winst, maar niet genoeg voor de normen van de graaicultuur. CEO Carlos Brito zou 1 miljard euro opstrijken als hij tegen 2013 de kosten drastisch kan drukken. En zogenaamd onafhankelijk bestuurders lieten betijen, want hun aandelen stijgen mee. Misschien heeft Jean-Luc Dehaene het te druk met BHV, want over de schande van Inbev hebben we hem alvast niet gehoord", dixit Gennez.

"Leterme doet niets"
Als federale oppositie gaf de Vlaamse socialiste ook de regering-Leterme ervan langs. Tijdens haar speech voor een 1.400 militanten en mandatarissen verweet ze de regering de crisis als alibi in te roepen om niets te doen. Ondertussen wordt het sociaal model uitgehold, luidde het. De voorzitster neemt het alvast niet dat het Zilverfonds wordt afgebouwd en dat minister van Financiën Didier Reynders toegeeft dat de premieverhogingen van de hospitalisatieverzekering van DKV onwettelijk zijn, maar er niets aan doet. "Indien wij de afgelopen 20 jaar zo onze oren hadden laten hangen als deze regering, dan was er vandaag geen sociale bescherming meer", stelde Gennez.

Pensioenen onbetaalbaar
De sp.a'ster wees erop dat de pensioenen vanaf 2014 niet langer betaalbaar zijn, maar de regering niets doet. "Eigenlijk is de boodschap niet dat men de kosten van de pensioenen niet kan betalen, maar dat men ze niet wil betalen". Daarom werkt de sp.a aan een pensioenplan dat volgens haar een krachtig antwoord moet vormen voor de problemen.

Aanvullend pensioen
Zo wil de sp.a dat alle werknemers recht krijgen op een aanvullend pensioen. Om het wettelijk pensioen te versterken, moeten bovendien alle individuele pensioenregelingen op ondernemingsniveau worden geïntegreerd in het publiek pensioenfonds. De partij wil dus eigenlijk dat de tweede pijler wordt geïntegreerd in de eerste, maar dat die werkt met bijdragen van de overheid én de privésector. "In plaats van jongeren naar de onzekere markt van de privéverzekeringen te jagen, bieden wij ze een vast contract aan met een gegarandeerd rendement", zei Gennez.
Wat de sp.a met de pensioenen van de ambtenaren wil doen, is nog niet duidelijk. De partij wil heel het stelsel hervormen. Haar pensioenplan wordt de komende weken of maanden wereldkundig gemaakt.

21 miljard voor Zilverfonds
Daarnaast eisen de socialisten van de regering dat ze de 21 miljard die ze tijdens de bankencrisis investeerde om de financiële instellingen te redden in het Zilverfonds stopt. "De mensen hebben de banken gered, de regering moet de pensioenen redden", klonk het. "Wij laten niemand achter. Dat is waarom wij socialisten zijn. We blijven ervoor zorgen dat de mensen het morgen beter hebben dan vandaag", besloot Gennez, die nog aankondigde dat haar partij in het kader van Haïti 5 euro per mandataris gaat geven. Samen met een bijdrage van sp.a Antwerpen gaat het ongeveer om 10.000 euro.

Bekijk hier de reportage VRT Nieuwsnet

SP.A breekt lans voor tweede pensioenpijler

De SP.A vraagt dat de regering de bijdrage die ze leverde voor het redden van de banken in het Zilverfonds stopt. Daarnaast dient elke werknemer voortaan recht te krijgen op een tweede pensioenpijler.


Het zijn de twee grote lijnen van het pensioenplan dat de Vlaamse socialisten aan het uitwerken zijn. Voorzitster Caroline Gennez maakte zondag de krachtlijnen ervan bekend op de nieuwjaarsreceptie van haar partij in Antwerpen.

Gennez verweet de regering tijdens haar speech de crisis als alibi in te roepen om niets te doen. Ondertussen wordt het sociaal model uitgehold, luidde het. De voorzitster neemt het alvast niet dat het Zilverfonds wordt afgebouwd. 'Indien wij de afgelopen 20 jaar zo onze oren laten hangen als deze regering, dan was er vandaag geen sociale bescherming meer', stelde Gennez.

De SP.A'ster wees erop dat de pensioenen vanaf 2014 niet langer betaalbaar zijn, maar de regering niets doet. Daarom werkt de SP.A aan een pensioenplan dat een krachtig antwoord moet vormen voor de problemen.
Zo wil de SP.A dat alle werknemers recht krijgen op een aanvullend pensioen. Om het wettelijk pensioen te versterken, moeten bovendien alle individuele pensioenregelingen op ondernemingsniveau worden geïntegreerd in het publiek pensioenfonds.

Daarnaast moet de regering alle bijdragen van de banken in het kader van de reddingsoperatie die de overheid uitvoerde tijdens de bankencrisis in het Zilverfonds stoppen. Het gaat om alle dividenden, premies en betalingen van de banken en de bijdrage die de financiële instellingen jaarlijks moeten ophoesten voor de begroting.

Bekijk hier de reportage VRT Nieuwsnet

Vande Lanottes Zilverfonds bloedt langzaam dood

Aangaande de betaalbaarheid van de pensioenen moet weinig heil verwacht worden van het Zilverfonds. Het voormalige paradepaardje van ex-minister van Begroting Johan Vande Lanotte (sp.a) sterft een stille dood. 'Het is niet meer opportuun om het fonds nog te spijzen', zegt huidig minister van Begroting Guy Vanhengel (Open Vld).

Het Zilverfonds werd in 2001 opgericht om vanaf 2010 de stijgende kosten van de vergrijzing te helpen betalen. Het zou gespijsd worden met begrotingsoverschotten. Maar gezien de budgettaire toestand van de laatste jaren ontbrak het het fonds aan nieuwe inkomsten. Ook de komende jaren moet het niet op extra geld rekenen.

Het fonds bevatte eind vorig jaar bijna 17 miljard euro. Op de vastgestelde vervaldagen zal het ruim 21 miljard waard zijn. Al kan dat geld pas aangewend worden als de staatsschuld minder dan 60 procent van het bbp bedraagt. Nu de staatsschuld de pan uitswingt, lijkt dat niet voor meteen te zijn. Er rijzen dan ook steeds meer vragen bij het nut van het eens zo bejubelde idee.

Volgens Vanhengel was het Zilverfonds vooral een marketingstunt. "Het is in het leven geroepen om de mensen gerust te stellen. Met het huidige begrotingstekort is het echter onverantwoord om er nog meer geld in te stoppen." Dat zou volgens Vanhengel gelijk staan aan een subsidie aan de banken. Het fonds bestaat immers voornamelijk uitt schatkistcertificaten, uitgegeven met geleend geld. "De renteopbrengst van het fonds is kleiner dan de intrest die we betalen voor de leningen." Het Rekenhof uitte eerder al kritiek op die werkwijze.

Volgens begrotingsspecialist Hendrik Bogaert (CD&V) gaat het om virtueel geld en moet het fonds dringend uitgezuiverd worden. "Alle budgettaire operaties die eraan verbonden zijn, moeten teruggedraaid worden. Dan zal blijken dat er bitter weinig in zit." Bogaert vindt dat men het beter kan opdoeken en vervangen door een nieuw systeem met meer structurele financiering.

Ook Luk Van Biesen, cijferman van Open Vld, geeft toe dat het einde van het Zilverfonds in zicht lijkt. Hij blijft wel het basisidee verdedigen. Van Biesen herinnert eraan dat er destijds in het parlement een brede meerderheid was voor de oprichting. Het fonds kan volgens Van Biesen ten vroegste vanaf 2015 op inkomsten rekenen.

Vanhengel twijfelt echter ook op lange termijn aan het nut van het Zilverfonds. "Men kan er nooit genoeg geld instoppen om de pensioenen te betalen. De pensioenen van vandaag worden betaald door de werkende mensen, niet door wat er decennia eerder in een fonds is gestopt. We moeten de staatsschuld afbouwen en meer mensen aan het werk krijgen."

Vande Lanotte ziet met lede ogen aan hoe zijn fonds de nek wordt omgedraaid. De senator begrijpt dat het begrotingstekort een nieuwe fundamentele bijdrage onmogelijk maakt, maar verwijt de regering wel de kop in het zand te steken als het erop aankomt de pensioenen te garanderen.

Minister van Pensioenen Michel Daerden (PS) liet gisteren weten dat hij nieuwe manieren wil vinden om de pensioenen te waarborgen. "Ook de financiering van het Zilverfonds moet herbekeken worden." Over een timing liet hij zich niet uit. "Het is nu aan de Nationale Pensioenconferentie om voorstellen te doen." (TM)
Guy Vanhengel: 'Met het huidige begrotingstekort is het onverantwoord om er nog meer geld in te stoppen'.

Generatiepact schiet zijn doel voorbij

De evaluatie van het Generatiepact dat vijf jaar geleden het licht zag, is niet rooskleurig. Vele doelstellingen werden niet gehaald, zo blijkt uit een rapport dat de federale overheidsdienst Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg onlangs opstelde. Meer ouderen aan het werk was de boodschap. De tewerkstellingsgraad van ouderen steeg sinds 2000 inderdaad, maar ons land hinkt toch nog achterop tegenover andere Europese landen. Ook het aantal vervroegde uittredingen moest beperkt worden. Vandaag blijkt dat het aantal bruggepensioneerden de afgelopen jaren zelfs toenam. De gemiddelde leeftijd waarop iemand met brugpensioen gaat, is wel gestegen van 56,3 in 2003 naar 57,5 in 2008. Zelfstandigen blijven het langst aan de slag tot een gemiddelde leeftijd van 61,2. Deze feitelijke pensioenleeftijd is doorheen de jaren stabiel gebleven. Bedienden werken gemiddeld tot 59 jaar, wat langer is dan de 57,8 jaar van enkele jaren voordien. Arbeiders werken een jaar langer dan vroeger, maar vertrekken wel het snelst uit de arbeidsmarkt.

De vergrijzing en de betaalbaarheid van de pensioenen blijven brandend actueel. Dat langer werken nodig is om ons welvaartmodel in stand te houden, daar is iedereen het over eens. Over de aanpak en prioriteit lopen de meningen echter uiteen. Voorlopig staat het overwinnen van de crisis nog steeds bovenaan de regeringsagenda. Om naar oplossingen te zoeken en het bestaande pensioensysteem te hervormen en te versterken, werd begin dit jaar de Nationale Pensioenconferentie in het leven geroepen. Een mooi initiatief dat voorlopig echter dode letter bleef en nog geen resultaten boekte. Vanuit de verzekeringswereld werd het voorstel op tafel gelegd om de tweede pensioenpijler te veralgemenen zodat ook de andere helft van de Belgen van een aanvullend pensioen kan genieten. Verder dan de tafel is het nog niet geraakt. Kersvers minister van Pensioenen Michel Daerden ziet alvast geen probleem om de pensioenen te financieren tot 2015. Wat er nadien moet gebeuren, is nog niet helemaal duidelijk. Begrotingsoverschotten om het Zilverfonds te spijzen zijn er voorlopig niet.