Volledig pensioen na 27 jaar loopbaan: hervorming van pensioenregeling voor parlementsleden is maar een pseudohervorming Terwijl de regering zich opmaakt om donderdag de goedkeuring van de pensioenhervorming door te drukken – maatregelen die het overgrote deel van de bevolking zullen treffen – beslisten de politieke partijen in het Parlement om ook hun eigen pensioenregeling te hervormen. Dit om tegemoet te komen aan de kritiek dat parlementariërs veel minder loopbaanjaren moeten hebben voor een volledig pensioen dan de rest van de bevolking. De PVDA vindt de nieuwe regeling echter onvoldoende. “Het is niet meer dan wat oogverblinding”, zegt de linkse partij.
Vervolg
Posts tonen met het label pvda. Alle posts tonen
Posts tonen met het label pvda. Alle posts tonen
vrijdag 23 december 2011
woensdag 2 november 2011
Gilbert De Swert, oud-chef ACV-studiedienst over ‘Het Pensioenspook’
De titel van uw boek is Het pensioenspook. Is de vergrijzing een spook? En Gilbert De Swert een negationist?
Gilbert De Swert. Het is toch vooral de uitgeverij die me die titel heeft opgedrongen. (algemene hilariteit) Nu, je kan effectief van een pensioenspook spreken. Niet dat er iets lachwekkends wordt opgevoerd, zoals in een spookhuis. Wel omdat de pensioenkwestie onderdeel lijkt van de reeks rampen die op de wereld, West-Europa en België afstevenen. Maar om jullie gerust te stellen: een negationist ben ik niet. Mijn goede vriend Ivan Broeckmeyer van De Tijd schreef onlangs nog dat De Swert niet ontkent dat het wat zal kosten. Ik zeg alleen dat de anderen er een spook van maken. Ze overdrijven omdat ze daar hun redenen voor hebben. Banken en verzekeraars willen groepsverzekeringen en pensioensparen verkopen. Werkgevers willen graag een arbeidsreserve: een voldoende aantal werklozen zet druk op de lonen en arbeidsdiscipline.
Vervolg
Het Pensioenspook, Gilbert De Swert, uitg. EPO, 2011, 18,50 euro.
donderdag 4 november 2010
Assuralia wil nog meer pensioengeld : reactie Pvda
Het is de hoogste tijd voor een openbare verzekeringsmaatschappij.
In het magazine ‘Netto’ van De Tijd (http://netto.tijd.be/ ) staat een artikel over Assuralia, de beroepsvereniging van de verzekeringsondernemingen. Assuralia is te vinden voor een ‘Vrij Aanvullend Pensioen voor Loontrekkenden’ naar analogie met dat van de zelfstandigen. Het systeem ‘Vrij Aanvullend Pensioen Zelfstandigen’ wil Assuralia maar wat graag uitbreiden. Assuralia stelt voor om de fiscale vrijstelling hiervoor meer dan te verdubbelen.
Wat is er aan de hand?
In het magazine ‘Netto’ van De Tijd (http://netto.tijd.be/ ) staat een artikel over Assuralia, de beroepsvereniging van de verzekeringsondernemingen. Assuralia is te vinden voor een ‘Vrij Aanvullend Pensioen voor Loontrekkenden’ naar analogie met dat van de zelfstandigen. Het systeem ‘Vrij Aanvullend Pensioen Zelfstandigen’ wil Assuralia maar wat graag uitbreiden. Assuralia stelt voor om de fiscale vrijstelling hiervoor meer dan te verdubbelen.
Wat is er aan de hand?
dinsdag 30 maart 2010
Reactie PVDA : Groenboek pensioenen : Een hoger pensioen? Vergeet het maar! - Snoeien in de gelijkgestelde periodes - Aanval op het brugpensioen - Aanvullende pensioenen zijn valse vrienden
Groenboek pensioenen : Een hoger pensioen? Vergeet het maar!
De mensen langer doen werken, daar gaat de regering uiteraard flink wat geld voor vrijmaken in de vorm van bonussen en stimuli. Geld dat alvast niet zal gaan naar een broodnodige verhoging van de huidige pensioenen.
De cijfers zijn ondertussen al genoegzaam bekend, maar ze blijven schandalig. Een op de vier Belgische gepensioneerden leeft onder de armoedegrens. De Belgische pensioenen behoren tot de allerlaagste van heel Europa. Waar blijft de verontwaardiging van onze ministers hierover?
In Daerdens groenboek staan enkele verontrustende pistes om ouderen — senioren worden ze zelfs genoemd — langer te doen werken. Zo wordt de vraag gesteld of werkgevers niet moeten worden aangemoedigd (lees: vermindering van patronale bijdragen krijgen) om senioren aan te werven. En of de beroepsactiviteit van senioren niet op fiscale wijze kan worden aangemoedigd... De activering van ouderen mag dus wat kosten, maar de verhoging van de pensioenen lijkt niet meteen een prioriteit.
Als er niet ingegrepen wordt, zullen de pensioenen nog verder achterop geraken ten opzichte van de lonen, en zullen nog meer gepensioneerden in de armoede sukkelen. Kan de regering als oplossing echt niets beters verzinnen dan mensen langer te laten werken, en hen zelfs daarna nog te doen bijklussen, om aan een deftig pensioen te geraken?
Neen, dan liever het voorstel van het ABVV. De socialistische vakbond stelt voor om de pensioenen op te trekken tot 60 % van het gemiddelde loon. Voor alleenstaanden tot 75 %. Dat zou 2,4 miljard euro kosten. Veel geld? Ja, maar slechts een peulschil in vergelijking met de bijna 10 miljard euro aan vermindering van patronale bijdragen die de werkgevers jaarlijks opstrijken. En zeker in vergelijking met de ruim 20 miljard euro die uitgetrokken werd voor de redding van de banken. Wordt het niet eens tijd dat er ook geïnvesteerd wordt in onze ouderen?
Groenboek pensioenen : Snoeien in de gelijkgestelde periodes
Een paar maanden werkloos geweest? Of enkele jaren deeltijds gewerkt om voor de kinderen te zorgen? Als het van Leterme afhangt, tellen die periodes niet meer volledig mee in uw pensioenberekening.
Om nu een volledig pensioen te bekomen moet je 65 jaar zijn, en een loopbaan van 45 jaar achter de rug hebben. Minder dan 45 jaar gewerkt, betekent geen volledig pensioen. Als u bijvoorbeeld 40 jaar gewerkt hebt, dan hebt u slechts recht op 40/45sten van uw volledig pensioen.
Een volledige loopbaan bestaat uit de som van het aantal gewerkte jaren en de gelijkgestelde periodes. Dit zijn periodes waarin een sociaal verzekerde geen bijdragen betaalt, maar toch socialezekerheidsrechten opbouwt. Ze worden in de pensioenregeling onder meer toegekend bij werkloosheid met uitkering, bij arbeidsongeschiktheid wegens arbeidsongeval of beroepsziekte, bij stakingsdagen, bevallingsrust of bij loopbaanonderbreking. Een arbeider die bijvoorbeeld op zijn 20e is beginnen werken, twee jaar loopbaanonderbreking heeft genomen, in totaal een jaar ziek is geweest en op zijn 62e met brugpensioen gaat, zal op zijn 65e een volledige loopbaan van 45 jaar hebben, alhoewel hij er maar 39 jaar effectief van heeft gewerkt.
Nu gaan er stemmen op om flink te snoeien in deze gelijkgestelde periodes. Bijvoorbeeld om periodes van werkloosheid (of van brugpensioen) nog maar voor 80 % te laten meetellen, of om een bovengrens te stellen aan het aantal gelijkgestelde periodes. Daardoor zou de arbeider uit het voorbeeld hierboven een à twee jaar loopbaan kunnen verliezen.
De mensen langer doen werken, daar gaat de regering uiteraard flink wat geld voor vrijmaken in de vorm van bonussen en stimuli. Geld dat alvast niet zal gaan naar een broodnodige verhoging van de huidige pensioenen.
De cijfers zijn ondertussen al genoegzaam bekend, maar ze blijven schandalig. Een op de vier Belgische gepensioneerden leeft onder de armoedegrens. De Belgische pensioenen behoren tot de allerlaagste van heel Europa. Waar blijft de verontwaardiging van onze ministers hierover?
In Daerdens groenboek staan enkele verontrustende pistes om ouderen — senioren worden ze zelfs genoemd — langer te doen werken. Zo wordt de vraag gesteld of werkgevers niet moeten worden aangemoedigd (lees: vermindering van patronale bijdragen krijgen) om senioren aan te werven. En of de beroepsactiviteit van senioren niet op fiscale wijze kan worden aangemoedigd... De activering van ouderen mag dus wat kosten, maar de verhoging van de pensioenen lijkt niet meteen een prioriteit.
Als er niet ingegrepen wordt, zullen de pensioenen nog verder achterop geraken ten opzichte van de lonen, en zullen nog meer gepensioneerden in de armoede sukkelen. Kan de regering als oplossing echt niets beters verzinnen dan mensen langer te laten werken, en hen zelfs daarna nog te doen bijklussen, om aan een deftig pensioen te geraken?
Neen, dan liever het voorstel van het ABVV. De socialistische vakbond stelt voor om de pensioenen op te trekken tot 60 % van het gemiddelde loon. Voor alleenstaanden tot 75 %. Dat zou 2,4 miljard euro kosten. Veel geld? Ja, maar slechts een peulschil in vergelijking met de bijna 10 miljard euro aan vermindering van patronale bijdragen die de werkgevers jaarlijks opstrijken. En zeker in vergelijking met de ruim 20 miljard euro die uitgetrokken werd voor de redding van de banken. Wordt het niet eens tijd dat er ook geïnvesteerd wordt in onze ouderen?
Groenboek pensioenen : Snoeien in de gelijkgestelde periodes
Een paar maanden werkloos geweest? Of enkele jaren deeltijds gewerkt om voor de kinderen te zorgen? Als het van Leterme afhangt, tellen die periodes niet meer volledig mee in uw pensioenberekening.
Om nu een volledig pensioen te bekomen moet je 65 jaar zijn, en een loopbaan van 45 jaar achter de rug hebben. Minder dan 45 jaar gewerkt, betekent geen volledig pensioen. Als u bijvoorbeeld 40 jaar gewerkt hebt, dan hebt u slechts recht op 40/45sten van uw volledig pensioen.
Een volledige loopbaan bestaat uit de som van het aantal gewerkte jaren en de gelijkgestelde periodes. Dit zijn periodes waarin een sociaal verzekerde geen bijdragen betaalt, maar toch socialezekerheidsrechten opbouwt. Ze worden in de pensioenregeling onder meer toegekend bij werkloosheid met uitkering, bij arbeidsongeschiktheid wegens arbeidsongeval of beroepsziekte, bij stakingsdagen, bevallingsrust of bij loopbaanonderbreking. Een arbeider die bijvoorbeeld op zijn 20e is beginnen werken, twee jaar loopbaanonderbreking heeft genomen, in totaal een jaar ziek is geweest en op zijn 62e met brugpensioen gaat, zal op zijn 65e een volledige loopbaan van 45 jaar hebben, alhoewel hij er maar 39 jaar effectief van heeft gewerkt.
Nu gaan er stemmen op om flink te snoeien in deze gelijkgestelde periodes. Bijvoorbeeld om periodes van werkloosheid (of van brugpensioen) nog maar voor 80 % te laten meetellen, of om een bovengrens te stellen aan het aantal gelijkgestelde periodes. Daardoor zou de arbeider uit het voorbeeld hierboven een à twee jaar loopbaan kunnen verliezen.
donderdag 25 maart 2010
Reactie PVDA : PVDA beantwoordt groenboek van Daerden met eigen zilverboek
Minister van Pensioenen Daerden en eerste minister Leterme stelden vanochtend het groenboek over de pensioenen voor. PVDA-woordvoerder Raoul Hedebouw stelde bij de uitgang van de persconferentie het “zilverboek” van de PVDA over de pensioenen voor.
In antwoord op een vraag van David Pestieau, hoofdredacteur van ons weekblad Solidair, bevestigde Daerden dat elke Belg in de toekomst “twee tot drie jaar langer” zal moeten werken waardoor de effectieve uitstapleeftijd – vandaag gemiddeld 59 jaar – zou verhogen. “Het is een piste die onze voorkeur heeft”, benadrukte hij. Tezelfdertijd onderstreepte eerste minister Leterme dat meer selectief omgesprongen zal moeten worden met de toekenning van brugpensioenen.
Na de persconferentie van minister Daerden, waarop deze zijn groenboek over de pensioenen voorstelde, heeft de PVDA haar eigen Zilverboek over de pensioenen voorgesteld aan het grote publiek via een “aanvullende” persconferentie. Dit in aanwezigheid van Raoul Hedebouw, woordvoerder van de linkse partij.
Raoul Hedebouw: “De financiering van onze pensioenen is een ernstig probleem. Daarom heeft de PVDA een hele reeks constructieve voorstellen hieromtrent uitgewerkt. Wij begrijpen niet waarom de regering de mensen langer wil doen werken op een moment dat er in België meer dan 600.000 werklozen zijn, en het ernaar uitziet dat dit cijfer de komende maanden nog verder zal stijgen. Het Planbureau spreekt zelfs van 800.000 werklozen tegen 2011.”
Aangezien er onder de traditionele partijen in het parlement een consensus groeit in dit dossier, en ook de rechtse oppositie de mensen langer wil doen werken, wil de PVDA haar rol als linkse oppositiepartij opnemen en heeft haar Zilverboek voorgesteld.
* Kenmerkend voor “aanvullende” persconferenties is het feit dat ze plaatsvinden aan de uitgang van ministeriële persconferentie als “aanvulling” op deze laatste. Ze worden meestal gehouden op het voor voetgangers voorbehouden deel van de openbare weg aan de uitgang van de ministeriële persconferentie.
In antwoord op een vraag van David Pestieau, hoofdredacteur van ons weekblad Solidair, bevestigde Daerden dat elke Belg in de toekomst “twee tot drie jaar langer” zal moeten werken waardoor de effectieve uitstapleeftijd – vandaag gemiddeld 59 jaar – zou verhogen. “Het is een piste die onze voorkeur heeft”, benadrukte hij. Tezelfdertijd onderstreepte eerste minister Leterme dat meer selectief omgesprongen zal moeten worden met de toekenning van brugpensioenen.
Na de persconferentie van minister Daerden, waarop deze zijn groenboek over de pensioenen voorstelde, heeft de PVDA haar eigen Zilverboek over de pensioenen voorgesteld aan het grote publiek via een “aanvullende” persconferentie. Dit in aanwezigheid van Raoul Hedebouw, woordvoerder van de linkse partij.
Raoul Hedebouw: “De financiering van onze pensioenen is een ernstig probleem. Daarom heeft de PVDA een hele reeks constructieve voorstellen hieromtrent uitgewerkt. Wij begrijpen niet waarom de regering de mensen langer wil doen werken op een moment dat er in België meer dan 600.000 werklozen zijn, en het ernaar uitziet dat dit cijfer de komende maanden nog verder zal stijgen. Het Planbureau spreekt zelfs van 800.000 werklozen tegen 2011.”
Aangezien er onder de traditionele partijen in het parlement een consensus groeit in dit dossier, en ook de rechtse oppositie de mensen langer wil doen werken, wil de PVDA haar rol als linkse oppositiepartij opnemen en heeft haar Zilverboek voorgesteld.
* Kenmerkend voor “aanvullende” persconferenties is het feit dat ze plaatsvinden aan de uitgang van ministeriële persconferentie als “aanvulling” op deze laatste. Ze worden meestal gehouden op het voor voetgangers voorbehouden deel van de openbare weg aan de uitgang van de ministeriële persconferentie.
woensdag 24 maart 2010
Commentaar : Gezinspartij CD&V hard voor de gezinnen
Wil CD&V de wettelijke pensioen-leeftijd op 65 opheffen?
CD&V, de partij van eerste minister Leterme, wil ons langer doen werken voor ons pensioen. De wettelijke pensioenleeftijd van 65 jaar wil ze opheffen. Behalve voor haar eigen ministers en parlementsleden.
De parlementsleden van CD&V (en van de andere partijen) kunnen inderdaad op 52 met pensioen gaan. Terwijl de man in de straat tot zijn 65ste moet werken. Parlementsleden hebben een volledige loopbaan na 20 jaar mandaat, terwijl dat voor u en mij pas na 45 jaar is. Bovendien bedraagt hun pensioen 75 % van hun wedde, wat neerkomt op 4.500 euro bruto per maand. In plaats van eerst die privileges aan te pakken, zet de ‘gezinspartij’ de aanval in op de pensioenen van miljoenen Belgische gezinnen.
Het voorstel van de CD&V wil de duur van de loopbaan in rekening brengen (45 jaar) in plaats van de wettelijke leeftijdsgrens van 65 jaar. Wat er op neerkomt dat iemand die op zijn 22ste begint, pas op 67 met pensioen zal kunnen gaan. Wat ook wil zeggen dat in tijden van crisis als vandaag, het bijzonder moeilijk zal zijn een volledige loopbaan te halen en bijgevolg een volledig pensioen. Hoe moet bij voorbeeld een kassierster van Carrefour die vandaag wordt afgedankt aan een volledige loopbaan geraken? En voor mensen die nu al de stress niet meer aankunnen en die volledig opgebruikt zijn door de steeds hogere productiviteit — qua productiviteit staan de Belgische werknemers wereldwijd op de derde plaats — wordt een volledige loopbaan onmogelijk te realiseren.
Vooral omdat CD&V de gelijkgestelde periodes in geval van ziekte of werkloosheid zwaar wil inperken en het systeem van brugpensioen ook wil aanpakken. Voor veel werknemers betekent dit dat ze zo’n 5 à 7 jaar langer zullen moeten werken.
De voorstellen van CD&V liggen in de lijn van het witboek van Minister van Pensioen, Michel Daerden (PS) die ook een verlenging van de loopbaan voor de werknemers verdedigt.
Maar waarom in godsnaam de mensen langer doen werken als er 800.000 werklozen zijn?
Alice Bernard
CD&V, de partij van eerste minister Leterme, wil ons langer doen werken voor ons pensioen. De wettelijke pensioenleeftijd van 65 jaar wil ze opheffen. Behalve voor haar eigen ministers en parlementsleden.
De parlementsleden van CD&V (en van de andere partijen) kunnen inderdaad op 52 met pensioen gaan. Terwijl de man in de straat tot zijn 65ste moet werken. Parlementsleden hebben een volledige loopbaan na 20 jaar mandaat, terwijl dat voor u en mij pas na 45 jaar is. Bovendien bedraagt hun pensioen 75 % van hun wedde, wat neerkomt op 4.500 euro bruto per maand. In plaats van eerst die privileges aan te pakken, zet de ‘gezinspartij’ de aanval in op de pensioenen van miljoenen Belgische gezinnen.
Het voorstel van de CD&V wil de duur van de loopbaan in rekening brengen (45 jaar) in plaats van de wettelijke leeftijdsgrens van 65 jaar. Wat er op neerkomt dat iemand die op zijn 22ste begint, pas op 67 met pensioen zal kunnen gaan. Wat ook wil zeggen dat in tijden van crisis als vandaag, het bijzonder moeilijk zal zijn een volledige loopbaan te halen en bijgevolg een volledig pensioen. Hoe moet bij voorbeeld een kassierster van Carrefour die vandaag wordt afgedankt aan een volledige loopbaan geraken? En voor mensen die nu al de stress niet meer aankunnen en die volledig opgebruikt zijn door de steeds hogere productiviteit — qua productiviteit staan de Belgische werknemers wereldwijd op de derde plaats — wordt een volledige loopbaan onmogelijk te realiseren.
Vooral omdat CD&V de gelijkgestelde periodes in geval van ziekte of werkloosheid zwaar wil inperken en het systeem van brugpensioen ook wil aanpakken. Voor veel werknemers betekent dit dat ze zo’n 5 à 7 jaar langer zullen moeten werken.
De voorstellen van CD&V liggen in de lijn van het witboek van Minister van Pensioen, Michel Daerden (PS) die ook een verlenging van de loopbaan voor de werknemers verdedigt.
Maar waarom in godsnaam de mensen langer doen werken als er 800.000 werklozen zijn?
Alice Bernard
vrijdag 19 maart 2010
PVDA : Gezinspartij wil pensioenrechten verminderen (behalve voor zichzelf)
CD&V, de partij van eerste minister Leterme, wil ons langer doen werken voor ons pensioen. De wettelijke pensioenleeftijd van 65 jaar wil ze opheffen. “De zogezegde gezinspartij wil de pensioenrechten op meerdere punten verminderen, maar past deze maatregel alvast niet toe op haar eigen ministers en parlementsleden,” reageert Peter Mertens, voorzitter van de PVDA.
“De parlementsleden van CD&V — maar ook die van andere partijen — kunnen op hun 52ste met pensioen gaan, terwijl Jan met de pet tot zijn 65ste moet werken, en nog langer als het van CD&V afhangt. Parlementsleden hebben een volledige loopbaan na 20 jaar mandaat, terwijl dat voor u en mij pas na 45 jaar is. Bovendien bedraagt hun pensioen 75 % van hun wedde, wat neerkomt op 4.500 euro bruto per maand. In plaats van eerst die privileges aan te pakken, zet de ‘gezinspartij’ de aanval in op de pensioenen van miljoenen Belgische gezinnen,” aldus Peter Mertens.
“Deze gezinspartij zwijgt daarentegen in alle talen over werkgelegenheid. Waarom langer werken als er tegen 2011 naar schatting 880.000 werklozen zullen zijn? Hoe kan een ontslagen kassierster van Carrefour ooit aan 45 jaar loopbaan geraken? En hoe gaan we jongeren aan het werk krijgen als we oudere werknemers langer doen werken?” vraagt Mertens zich af.
“De gezinspartij rept met geen woord over een reële verhoging van de pensioenen, terwijl die ons land toch bij de laagste van Europa zijn, en een op de vier gepensioneerden onder de armoedegrens leeft,” voegt de voorzitter van de linkse partij eraan toe.
De PVDA maakte zich ernstige zorgen over het feit dat de wettelijke pensioenleeftijd zou worden afgeschaft: “Onze ministers beweren wel dat ze niet van plan zijn om, zoals in Nederland of Groot-Brittannië, de pensioenleeftijd op te trekken naar 67 jaar, maar het voorstel van CD&V zal voor de meeste werknemers wel betekenen dat ze effectief tot hun 67ste zullen moeten werken, en zelfs langer, tot hun 68ste of 69ste. Door de wettelijke pensioenleeftijd op te heffen, zal het verschil tussen gepensioneerden met een volledige loopbaan — die nu al op 45 jaar ligt — en gepensioneerden met een onvolledige loopbaan nog groter worden,” stelt Peter Mertens. “En voor mensen die nu al de stress niet meer aankunnen en die volledig opgebruikt zijn door de steeds hogere productiviteit — qua productiviteit staan de Belgische werknemers wereldwijd op de derde plaats — wordt een volledige loopbaan onmogelijk te realiseren. Vooral omdat CD&V de gelijkgestelde periodes in geval van ziekte of werkloosheid zwaar wil inperken. En daarbovenop wil CD&V het brugpensioen nog enkel in noodsituaties toelaten. Een recht wordt een uitzondering. Voor veel werknemers die momenteel recht hebben op brugpensioen, betekent dit dat ze zo’n 5 à 7 jaar langer moeten werken.”
De PVDA heeft andere voorstellen om de pensioenen in de toekomst betaalbaar te houden: “Er moet massaal worden geïnvesteerd in nieuwe arbeidsplaatsen en de huidige pensioenen moeten worden verhoogd. Dat kan gefinancierd worden met een miljonairstaks, die acht miljard euro zou opbrengen. Drie miljard kan uitgetrokken worden om jobs in de openbare sector te creëren en nog eens drie miljard om de pensioenen te verhogen en de vergrijzing van de bevolking op te vangen.”
“De parlementsleden van CD&V — maar ook die van andere partijen — kunnen op hun 52ste met pensioen gaan, terwijl Jan met de pet tot zijn 65ste moet werken, en nog langer als het van CD&V afhangt. Parlementsleden hebben een volledige loopbaan na 20 jaar mandaat, terwijl dat voor u en mij pas na 45 jaar is. Bovendien bedraagt hun pensioen 75 % van hun wedde, wat neerkomt op 4.500 euro bruto per maand. In plaats van eerst die privileges aan te pakken, zet de ‘gezinspartij’ de aanval in op de pensioenen van miljoenen Belgische gezinnen,” aldus Peter Mertens.
“Deze gezinspartij zwijgt daarentegen in alle talen over werkgelegenheid. Waarom langer werken als er tegen 2011 naar schatting 880.000 werklozen zullen zijn? Hoe kan een ontslagen kassierster van Carrefour ooit aan 45 jaar loopbaan geraken? En hoe gaan we jongeren aan het werk krijgen als we oudere werknemers langer doen werken?” vraagt Mertens zich af.
“De gezinspartij rept met geen woord over een reële verhoging van de pensioenen, terwijl die ons land toch bij de laagste van Europa zijn, en een op de vier gepensioneerden onder de armoedegrens leeft,” voegt de voorzitter van de linkse partij eraan toe.
De PVDA maakte zich ernstige zorgen over het feit dat de wettelijke pensioenleeftijd zou worden afgeschaft: “Onze ministers beweren wel dat ze niet van plan zijn om, zoals in Nederland of Groot-Brittannië, de pensioenleeftijd op te trekken naar 67 jaar, maar het voorstel van CD&V zal voor de meeste werknemers wel betekenen dat ze effectief tot hun 67ste zullen moeten werken, en zelfs langer, tot hun 68ste of 69ste. Door de wettelijke pensioenleeftijd op te heffen, zal het verschil tussen gepensioneerden met een volledige loopbaan — die nu al op 45 jaar ligt — en gepensioneerden met een onvolledige loopbaan nog groter worden,” stelt Peter Mertens. “En voor mensen die nu al de stress niet meer aankunnen en die volledig opgebruikt zijn door de steeds hogere productiviteit — qua productiviteit staan de Belgische werknemers wereldwijd op de derde plaats — wordt een volledige loopbaan onmogelijk te realiseren. Vooral omdat CD&V de gelijkgestelde periodes in geval van ziekte of werkloosheid zwaar wil inperken. En daarbovenop wil CD&V het brugpensioen nog enkel in noodsituaties toelaten. Een recht wordt een uitzondering. Voor veel werknemers die momenteel recht hebben op brugpensioen, betekent dit dat ze zo’n 5 à 7 jaar langer moeten werken.”
De PVDA heeft andere voorstellen om de pensioenen in de toekomst betaalbaar te houden: “Er moet massaal worden geïnvesteerd in nieuwe arbeidsplaatsen en de huidige pensioenen moeten worden verhoogd. Dat kan gefinancierd worden met een miljonairstaks, die acht miljard euro zou opbrengen. Drie miljard kan uitgetrokken worden om jobs in de openbare sector te creëren en nog eens drie miljard om de pensioenen te verhogen en de vergrijzing van de bevolking op te vangen.”
woensdag 17 maart 2010
Hoeveel bedraagt de inkomensgarantie voor ouderen (IGO)?
De IGO is een uitkering voor bejaarde personen die niet over voldoende middelen beschikken. Om in aanmerking te komen moet je 65 jaar zijn, Belg zijn, onderdaan van de Europese Unie, vluchteling, staatloze of van onbepaalde nationaliteit. Sommige andere nationaliteiten komen ook in aanmerking.
Een pensioenaanvraag geldt als IGO-aanvraag. Wie geen pensioenaanvraag indiende, moet zich aanbieden bij de gemeentelijke administratie of bij de Rijksdienst voor Pensioenen. Wie reeds een pensioen van werknemer of zelfstandige, een tegemoetkoming aan gehandicapten of het leefloon ontvangt, hoeft niets te doen. Op 65 jaar wordt uw recht op de IGO automatisch onderzocht.
Als u samenwoont met één of meer personen (echtgenoot, broer, zuster of een persoon die geen familie is), ontvangt u het basisbedrag van 7.186,77 euro per jaar of 598,90 euro per maand. Als u alleen woont, ontvangt u het verhoogde bedrag van 10.780,16 euro per jaar of 898,35 euro per maand.
Voor de berekening van de IGO houdt men rekening met uw pensioenen en uw andere bestaansmiddelen, én met die van de samenwonende personen. De kinderen voor wie kinderbijslag wordt betaald, zullen niet als samenwonenden worden beschouwd. Dit is ook zo voor de bloed- of aanverwanten in de rechte neergaande lijn die, hetzij met de aanvrager, hetzij met minderjarige kinderen of meerderjarige kinderen waarvoor kinderbijslag wordt genoten én de aanvrager samenwonen... Men houdt geen rekening met de volgende inkomsten : kinderbijslag, hulp van het OCMW, onderhoudsgelden tussen ascendenten en descendenten, oorlogs- en gevangenschapsrenten, tegemoetkomingen aan gehandicapten, verwarmingstoelage.
Als u met één of meer personen samenwoont, krijgt u een algemene vrijstelling van 625 euro. Als u alleen woont, bedraagt ze 1.000 euro. Van uw pensioen, net als van dat der samenwonenden, wordt 90 % van het werkelijk betaalde bedrag in aanmerking genomen. Ook houdt men rekening met uw onroerende goederen als het kadastraal inkomen hoger is dan 743,68 euro (plus 123,95 euro per kind ten laste). Met de eventuele spaargelden houdt men enkel rekening als die meer bedragen dan 6.200 euro, met 4 % voor de schijf tussen 6.200 en 18.600 euro en met 10 % voor wat 18.600 euro overschrijdt.
Recht op de IGO geldt voor wie werkelijk en permanent in België verblijft. Een verblijf in het buitenland van minder dan 30 dagen per kalenderjaar is toegestaan.
Meer info op de site van de pensioendiensten: http://www.rvponp.fgov.be/ .
Een pensioenaanvraag geldt als IGO-aanvraag. Wie geen pensioenaanvraag indiende, moet zich aanbieden bij de gemeentelijke administratie of bij de Rijksdienst voor Pensioenen. Wie reeds een pensioen van werknemer of zelfstandige, een tegemoetkoming aan gehandicapten of het leefloon ontvangt, hoeft niets te doen. Op 65 jaar wordt uw recht op de IGO automatisch onderzocht.
Als u samenwoont met één of meer personen (echtgenoot, broer, zuster of een persoon die geen familie is), ontvangt u het basisbedrag van 7.186,77 euro per jaar of 598,90 euro per maand. Als u alleen woont, ontvangt u het verhoogde bedrag van 10.780,16 euro per jaar of 898,35 euro per maand.
Voor de berekening van de IGO houdt men rekening met uw pensioenen en uw andere bestaansmiddelen, én met die van de samenwonende personen. De kinderen voor wie kinderbijslag wordt betaald, zullen niet als samenwonenden worden beschouwd. Dit is ook zo voor de bloed- of aanverwanten in de rechte neergaande lijn die, hetzij met de aanvrager, hetzij met minderjarige kinderen of meerderjarige kinderen waarvoor kinderbijslag wordt genoten én de aanvrager samenwonen... Men houdt geen rekening met de volgende inkomsten : kinderbijslag, hulp van het OCMW, onderhoudsgelden tussen ascendenten en descendenten, oorlogs- en gevangenschapsrenten, tegemoetkomingen aan gehandicapten, verwarmingstoelage.
Als u met één of meer personen samenwoont, krijgt u een algemene vrijstelling van 625 euro. Als u alleen woont, bedraagt ze 1.000 euro. Van uw pensioen, net als van dat der samenwonenden, wordt 90 % van het werkelijk betaalde bedrag in aanmerking genomen. Ook houdt men rekening met uw onroerende goederen als het kadastraal inkomen hoger is dan 743,68 euro (plus 123,95 euro per kind ten laste). Met de eventuele spaargelden houdt men enkel rekening als die meer bedragen dan 6.200 euro, met 4 % voor de schijf tussen 6.200 en 18.600 euro en met 10 % voor wat 18.600 euro overschrijdt.
Recht op de IGO geldt voor wie werkelijk en permanent in België verblijft. Een verblijf in het buitenland van minder dan 30 dagen per kalenderjaar is toegestaan.
Meer info op de site van de pensioendiensten: http://www.rvponp.fgov.be/ .
donderdag 4 maart 2010
Marianne :: De cijfers
Vrouwen worden 2,35 keer meer door stressaandoeningen getroffen dan mannen.
10,5 %
Van alle vrouwen die werken, heeft 40 % een deeltijds contract. Slechts 10,5 % kiest daar zelf voor. Van de werkende mannen is amper 7 % deeltijds aan de slag.
30 %
Het pensioen van vrouwen ligt gemiddeld 30 % lager dan dat van hun mannelijke leeftijdsgenoten.
80 %
Van alle eenoudergezinnen heeft 80 % een vrouw als gezinshoofd. 22 % van hen leeft onder de armoedegrens.
500 euro
Een op de vier vrouwen heeft een pensioen van minder dan 500 euro per maand. Van alle gepensioneerde mannen moet maar 12,6 % het met zo’n aalmoes doen.
woensdag 3 maart 2010
Pensioenhervorming : Slecht voor mannen, nog slechter voor vrouwen
Niet dat de mannen een hemel op aarde hebben. Volgens officiële statistieken leeft 22 % van de gepensioneerden – mannen en vrouwen – in ons land onder de armoedegrens. Heel wat gepensioneerden moeten het met minder dan 1.000 euro per maand stellen. Maar als je naar het geslacht kijkt, dan zie je dat vrouwen, die langer leven dan mannen en minder gewaardeerd worden op de arbeidsmarkt, het hardst getroffen worden door de pensioenproblematiek.
Man = vrouw?
Een terugblik. Sinds 1996 hebben de christendemocratische, socialistische en liberale regeringen de pensioenen van de vrouwen met meer dan 10 % verminderd. Vroeger kregen vrouwen een volledig pensioen na 40 jaar werk, maar de meesten moesten het in de praktijk stellen met 30, 35… 40sten. Sinds 2009 moeten alle vrouwen 45 volledige loopbaanjaren hebben om een volledig pensioen te krijgen… Vrouwen met een loopbaan van dertig jaar kregen vroeger 30/40, nu nog maar 30/45ste. In 2005 werd 72 % van de vrouwen door het Generatiepact van het systeem van brugpensioen uitgesloten.
Waarom werken vrouwen niet zo lang als mannen? Dat komt omdat de zogenaamde “loopbaan met gaten” voor vrouwen een realiteit is: ze nemen over het algemeen de kinderlast op zich, de zorg voor oude en zieke ouders. Ze ondergaan ook in hogere mate dan mannen de precaire aspecten van de arbeidsmarkt: meer dan 40 % van de vrouwen werkt parttime. Bij de mannen is dat maar 7 %. Ook wordt 80 % van het tijdskrediet door vrouwen opgenomen.
En dan is er ook nog de ongelijke verloning: vrouwen die hetzelfde werk doen als mannen worden op onze arbeidsmarkt nog steeds minder betaald: men schat dat het verschil 11 tot 25 % bedraagt.
Gevolg: vrouwen hebben lagere uitkeringen van de sociale zekerheid en lagere pensioenen. De armoede in België ligt hoger bij ouderen dan bij de bevolking in het algemeen. En bij de ouderen is het aantal arme vrouwen ook nog eens hoger.
Pensioenconferentie: oplossingen?
Zopas heeft de minister van Pensioenen Daerden, die in 2008 besliste een nationale pensioenconferentie te organiseren, een eerste synthese van de problemen rond de pensioen in een groenboek bijeengezet. Dat is nu voorwerp van onderhandelingen tussen patroons en vakbonden. Net als elders in de Europese Unie wil de Belgische regering de wettelijke pensioenen (eerste pijler) privatiseren en afbouwen en de nadruk leggen op de aanvullende pensioenen (tweede pijler) en de privéverzekeringen (derde pijler). De vrouwen zijn het grootste slachtoffer. Ze moeten zich tegen die maatregelen van de Belgische regering verzetten, omdat ze voor de berekening van het brugpensioen of van de pensioenloopbaan, alleen de voltijds werkende man als referentie neemt.
De economische crisis heeft de kwetsbaarheid en de grenzen van de extralegale pensioenen en van de pensioenfondsen blootgelegd: faillissementen, verlies van de bedragen die in de risicosectoren belegd werden, soms ook onethische beleggingen (zoals in de militaire industrie, in bedrijven die zonder schroom de werknemers uitbuiten, in verontreinigende industrieën). Die tweede en derde pijler kosten de gemeenschap handenvol geld. Ze werken de ongelijkheid in de hand en kunnen daarom geen volwaardig alternatief zijn voor het wettelijke pensioenstelsel.
Wat vrouwen willen
• Behoud en versterking van het wettelijk pensioen.
• Verhoging van het minimumpensioen en automatische welvaartsvastheid ervan
• Brugpensioen voor alle sectoren, ook voor de overwegend ‘vrouwelijke’ sectoren.
• Schepping van voltijdse en duurzame arbeidsplaatsen met contracten van onbepaalde duur.
• Uitbreiding van de gelijkgestelde periodes voor de werkneemsters (werkloosheid, loopbaanonderbreking, tijdskrediet, zwangerschap, ziekte,...)
• Oprichting en uitbouw van collectieve openbare diensten zoals kinderopvang, die kwaliteitsvol en betaalbaar zijn.
• De toepassing van de miljonairstaks om de sociale zekerheid en de sociale rechten van de vrouwen veilig te stellen.
woensdag 18 november 2009
PVDA : paper "Over de nationale pensioenconferentie"
In de paper "Over de nationale pensioenconferentie" legt de studiedienst van
de PVDA uit wat de inzet is van het debat over de pensioenen.
pvda_pensioenen
de PVDA uit wat de inzet is van het debat over de pensioenen.
pvda_pensioenen
woensdag 21 oktober 2009
Hoe vermijden dat de pensioenconferentie uitmondt in een tweede Generatiepact?
Jo Cottenier
Je zou het “De Vier Werken van Van Rompuy I” kunnen noemen. De premier heeft net zijn begroting ineengeknutseld. Binnenkort belandt Brussel-Halle-Vilvoorde weer op de onderhandelingstafel en moet het Belgische voorzitterschap van de Europese Unie in de tweede helft van 2010 voorbereid worden. Maar de komende maanden heeft de regering maar één prioriteit: de pensioenconferentie.
De conferentie over de pensioenen werd in het regeerakkoord aangekondigd als een hoogmis van overleg over de toekomst en de leefbaarheid van ons pensioenstelsel. Drie werkgroepen zijn deze conferentie al sinds eind 2008 aan het voorbereiden. Binnenkort moet Michel Jadot, coördinator van de werkgroepen en PS-topambtenaar, een syntheserapport voorstellen dat ertoe moet leiden dat de conferentie in december met conclusies kan komen.
Ondertussen nemen werkgevers en vakbonden al positie in. Het patronaat organiseerde in september een colloquium met als titel “Het Generatiepact gewikt en gewogen”.[i] Het standpunt van het VBO is duidelijk: er moet een tweede Generatiepact komen, want de resultaten van het eerste pact zijn verwaarloosbaar. Dat het patronaat er zo over denkt, hoeft ons niet te verwonderen. Maar verontrustender is dat Jan Vanthuyne, directeur-generaal van het ministerie van Werk, deze stelling met kracht bijtrad.
Vanthuyne, de naaste medewerker van minister van Werk Joëlle Milquet (cdH), maakte op het colloquium een zeer negatieve balans op van de voornaamste doelstelling van het Generatiepact, namelijk het brugpensioen beperken. Zijn conclusies deden de oogjes in de zaal blinken: “Zo lang vervroegde uittrede kan en zo gunstig behandeld wordt: vechten tegen de bierkaai!” Vanthuyne voegt eraan toe: “We moeten nu beslissen. Het brugpensioenstelsel moet progressief worden afgebouwd, hetzij door de effectieve loopbaanvoorwaarde op te trekken, hetzij door de leeftijd op te trekken. Het pensioenbedrag moet verlaagd worden bij vervroegd pensioen door een bonus/malus-systeem toe te passen en rekening te houden met de levensverwachting.”
Met deze woorden ligt het hele debat dat voorafging aan de invoering van het Generatiepact in 2005 weer op tafel. Werknemers en vakbonden zijn gewaarschuwd. Waakzaamheid is geboden.
Het probleem is reëel, de oplossing is vals
Hoe kunnen we de betaalbaarheid van de pensioenen garanderen als tegen 2050 meer dan 30 % van de bevolking 60 of ouder zal zijn? Per twee werkenden zal er dan één gepensioneerde zijn. De weg die het Generatiepact bewandelt, lijkt de meest logische: de mensen langer doen werken, zodat er meer werkenden zijn om minder gepensioneerden te betalen. Dat is ook de weg die de Europese Unie promoot en die in de meeste landen gevolgd wordt. Zowel in Groot-Brittannië, in Duitsland, als in Nederland besliste de regering onlangs om de pensioenleeftijd te verhogen tot 67…
Er bestaat echter nog een andere weg, die logischer, efficiënter, en vooral rechtvaardiger is. De maatschappij is perfect in staat om de kost van de vergrijzing op te vangen als het probleem bekeken wordt in het licht van een herverdeling van de rijkdom. En als we het over rijkdom hebben, dan hebben we het vooral over de grote vermogens, de grote fortuinen. Want de vermogensongelijkheid is nog tien keer groter dan de inkomensongelijkheid. Daarom stelt de PVDA voor om een miljonairstaks te heffen.
Waarom zou een miljonairstaks kunnen bijdragen aan het oplossen van het probleem van de betaalbaarheid van de pensioenen?
1. Zoals de vakbonden terecht stellen, is het eerste probleem dat moet opgelost worden het tekort aan jobs. Met een miljonairstaks kan een investeringsfonds opgericht worden waarmee arbeidsplaatsen kunnen worden gecreëerd in sectoren waar er te weinig zijn: de sociale sector, het onderwijs, de openbare diensten. Meer jobs betekent ook meer sociale bijdragen.
Wat de regeringen tegenwoordig doen, is niet het aantal jobs verhogen, maar het aantal werknemers op de arbeidsmarkt verhogen door hen onder druk te zetten. Maar hoe kunnen we de tewerkstellingsgraad verhogen als er geen jobs zijn? Door de crisis groeit het aantal werklozen en bruggepensioneerden na herstructureringen heel sterk aan. Dat komt de werkgevers goed uit, want hun enige zorg is om een ruim aanbod aan werknemers te hebben, zodat ze de lonen naar omlaag kunnen drukken. De beste garantie om de pensioenen te kunnen blijven betalen, is dat er voldoende jobs beschikbaar zijn.
2. Zoals de vakbonden ook opmerken, zijn de pensioenen in ons land bij de laagste van heel Europa. Het aantal gepensioneerden dat in armoede leeft, is extreem hoog. Het volstaat dus niet om enkel de huidige pensioenen te kunnen blijven uitbetalen, het bedrag dat de gepensioneerden krijgen moet ook fors de hoogte in. Doordat de pensioenen tientallen jaren lang niet welvaartsvast zijn gemaakt, is het niveau van de pensioenen gedaald tot 35 % van dat van de lonen.
De oplossing die de regering voorstelt, is om aanvullende pensioenstelsels uit te bouwen, waardoor iedereen zelf verantwoordelijk wordt voor het opbouwen van een reserve voor zijn oude dag. Het is nochtans perfect mogelijk om voor iedereen een deftig pensioen te voorzien door een beroep te doen op de reusachtige fortuinen die een kleine laag van de bevolking heeft vergaard dankzij het werk van anderen. Hierdoor zouden de minimumpensioenen kunnen worden verhoogd en zouden ze opnieuw welvaartsvast kunnen worden gemaakt. Bovendien is het dan mogelijk om het statuut van de ambtenaren te behouden en blijven hun pensioenrechten gevrijwaard.
3. De eerste pensioenpijler is het wettelijke pensioen. Het wettelijke pensioen werkt volgens het herverdelingsprincipe en is het enige pensioenstelsel dat verzekering en solidariteit combineert, vinden ook de vakbonden. De invoering van een miljonairstaks kan ervoor zorgen dat er voldoende reserves zijn om het wettelijke pensioenstelsel te herfinancieren en om de betaalbaarheid ervan te garanderen in het licht van de vergrijzing van de bevolking.
De laatste jaren heeft de regering herhaaldelijk gesteld dat het wettelijke pensioen tekortschiet. Daarom moedigt ze de mensen aan om hun toevlucht te nemen tot aanvullende pensioenen, die gebaseerd zijn op kapitalisatie. Op die manier wordt de sociale zekerheid ontmanteld. De financiële en economische crisis heeft aangetoond dat dit een zeer gevaarlijke evolutie is. Tegenwoordig zitten veel pensioenfondsen in moeilijkheden. De ineenstorting van de beurzen heeft de gouden bergen van buitensporige rendementen verandert in een hoopje stof.
De herfinanciering van de eerste pensioen pijler moet prioritair zijn en de ontwikkeling van de tweede en de derde pijler moet een halt worden toegeroepen. Het is nog niet te laat om de klok terug te draaien.
4. In 2005 hebben de vakbonden gestreden voor het behoud van het brugpensioen, maar de voorwaarden om op 58 jaar met brugpensioen te kunnen gaan, werden verstrengd. Nu moet je als man al een loopbaan van 35 jaar hebben om recht te hebben op brugpensioen. In 2010 wordt dat 37 jaar, en in 2012 38 jaar. Voor vrouwen is de duur van de loopbaan vastgelegd op 30 jaar, maar in 2010 wordt dat 33 jaar en tegen 2014 moeten ook vrouwen een loopbaan van 38 jaar voorleggen om met brugpensioen te kunnen gaan. We moeten ten alle prijze vermijden dat er een tweede Generatiepact komt dat de voorwaarden voor het brugpensioen nog strenger maakt. We kunnen in geen enkel geval aanvaarden dat de gelijkstelde periodes en de uitbreiding van het begrip “zwaar beroep”, die verworven zijn in het interprofessioneel akkoord, opnieuw ter discussie komen te staan
Abonneren op:
Posts (Atom)