Vergrijzing kenmerkt onze huidige bevolkingssamenstelling. Sinds 1999 steeg het aandeel van 50-plussers binnen de actieve beroepsbevolking met ongeveer de helft1. Deze evolutie brengt heel wat sociaal- economische gevolgen met zich mee. Een heikel punt is de lastenverdeling van de vergrijzing tussen generaties en binnen generaties onderling. Een ander heet hangijzer is het optimaliseren van de deelname van ouderen aan het sociale, economische, politieke en culturele leven.
De omvang van de problematiek is weids en treft ook de bedrijfswereld. Het personeelsbestand van vele ondernemingen “vergrijst”. Maar liefst 42% van de respondenten geeft aan dat de gemiddelde leeftijd van zijn
werknemers stijgt.
Een veel gehoorde (deel)oplossing is het langer aan het werk houden van ouderen om zo onder andere hun kennis, ervaring en vaardigheden nuttig in te zetten. Maar hoe spelen bedrijven hier vandaag al op in? En doen ze het überhaupt? Enkele resultaten van de bevraging die pensioenverzekeraar Delta Lloyd Life organiseerde naar aanleiding van de
Pension Ambassador Award op een rijtje.
Uit de online bevraging van Delta Lloyd Life blijkt dat het HR beleid van bedrijven nog te weinig op de verouderende bevolking is afgestemd. Slechts 15,4% van de ondervraagde ondernemingen stelt vandaag al actief rekening te houden met de vergrijzinggolf in de uitbouw van hun HR politiek. De bedrijfswereld duidt de
Staat aan als voornaamste verantwoordelijke om de vergrijzing het hoofd te bieden en neemt een afwachtende houding aan. Uit de Nota Di Rupo van 4 juli 2011 blijkt dat de overheid zich bewust is van deze problematiek, maar het is duidelijk dat overheid snel met concrete maatregelen moet komen. Ondertussen is er ook actie mogelijk en noodzakelijk op bedrijfsniveau. Als de bedrijven er dan één belangrijk voordeel mogen uitpikken dat ze het integreren waard vinden in hun HR beleid, dan kiezen ze voor het pensioenplan als kwalitatieve en evenwichtige bouwsteen.