De pensioenhervorming is een voorbeeld van het Syriza-syndroom van Michel I | Carl Devos | De Morgen
Schoorvoetend slopen vorige week twee belangwekkende feiten voorbij. Het eerste tersluiks, het tweede met meer gebaren. Het eerste laat zich jaren voelen, het tweede decennia. Hun relevantie leek hoogstens alledaags, opgesloten in de drammerige jachtigheid van het nieuwsbeest dat sneller verteert dan opslokt.
Het tweede ezelsoor waarmee de voortgang der tijd wordt gemarkeerd, is belangrijker. De verhaallijn tot aan deze bladzijde laat zich ruw als volgt samenvatten. Er was eens een wettelijk, door de overheid voorzien pensioen. Toen mensen langer leefden en ook meer van dat leven verwachtten, bleek dat niet te volstaan. Zo groeide een tweede (collectieve) en derde (individuele) pijler. Toch voor wie het geluk en de middelen had. Immer met fiscale overheidssteun. Want, zo klonk overal, mensen moeten meer zelf voor hun oude dag zorgen en kunnen niet enkel op de overheid rekenen. De markt zal helpen. Vorige week barstte die droom.
De pensioenhervorming is een voorbeeld van het Syriza-syndroom van Michel I | Carl Devos | De Morgen
Het tweede ezelsoor waarmee de voortgang der tijd wordt gemarkeerd, is belangrijker. De verhaallijn tot aan deze bladzijde laat zich ruw als volgt samenvatten. Er was eens een wettelijk, door de overheid voorzien pensioen. Toen mensen langer leefden en ook meer van dat leven verwachtten, bleek dat niet te volstaan. Zo groeide een tweede (collectieve) en derde (individuele) pijler. Toch voor wie het geluk en de middelen had. Immer met fiscale overheidssteun. Want, zo klonk overal, mensen moeten meer zelf voor hun oude dag zorgen en kunnen niet enkel op de overheid rekenen. De markt zal helpen. Vorige week barstte die droom.
De pensioenhervorming is een voorbeeld van het Syriza-syndroom van Michel I | Carl Devos | De Morgen