Het KB van 21 juli 1972 voerde een wettelijk aanvullend journalistenpensioen in. De wetgever verplichtte met dit KB werkgevers van mediabedrijven om aan de RSZ 3 procent sociale bijdrage (waarvan 1 procent ten laste van de journalist) extra te betalen voor erkende loontrekkende beroepsjournalisten. In ruil krijgen de betrokkenen na een volledige beroepsloopbaan bovenop hun wettelijk pensioen nog eens 1/3e pensioen erbij. Het systeem heeft overigens niets van zien met een privaat pensioenspaarplan, maar is wel degelijk een wettelijk pensioen. Dit bestond tussen haakjes tot voor kort ook voor piloten.Nieuw feit. In het kader van de pensioenhervorming heeft de federale regering op 31 december 2011 beslist om dit aanvullend pensioen van beroepsjournalisten opgeheven. Dit gebeurde in uitvoering van bepalingen uit het regeerakkoord “dat de bijzondere stelsels van de privésector op het algemeen stelsel zullen worden afgestemd”. Tegelijk besliste de regering echter onder druk van de journalistenbond AVBB “op korte termijn te willen vorm geven aan een alternatief systeem van aanvullende pensioenen voor de beroepsjournalisten, een systeem dat duurzamer is dan het huidige en financieel robuust genoeg is om de aanvullende pensioenen te blijven uitbetalen zonder beroep te doen op subsidiëring van het stelsel vanuit het algemeen beheer en sociale zekerheid”.
Wat is het probleem? Het systeem gold tot dusver enkel voor loontrekkende journalisten, hetgeen niet te verwonderen is want in 1972 waren er slechts een handvol freelancers actief. Momenteel is echter meer dan 1 op 3 van de erkende beroepsjournalisten een zelfstandige. Het is een vorm van discriminatie dat de directies van mediabedrijven financieel enkel bijdragen tot een aanvullend pensioen van loontrekkenden en niet tot dat van voltijds werkende erkende zelfstandige journalisten.
Vervolg
Twitter mee over de pensioenhervormingen #bpension
