In Vlaanderen heeft nog iets meer dan één derde van alle 55-plussers een betaalde baan. Met een werkzaamheidsgraad boven de 55 jaar van 38,2 procent eind 2010 blijven we achterop hinken in vergelijking met andere Europese lidstaten (van 42,3 procent in Griekenland of 43,6 procent in Spanje tot 57,7 procent in Duitsland of 70,5 procent in Zweden) . Die lage arbeidsparticipatie is onhoudbaar. Door de demografische wissels kampt onze arbeidsmarkt namelijk steeds meer met een tekort aan arbeidskrachten. Prof. Dr. Luc Sels voorspelde al dat er in de komende vijf jaar in Vlaanderen zo'n 450.000 vacatures open zullen komen te staan, onder meer als een gevolg van de accelererende vervangingsvraag – een neveneffect van de vergrijzing. Daarbij komt ook nog dat de instroom in technische jobs door jongeren zorgwekkend laag ligt en dat de lijst met knelpuntberoepen alsmaar langer wordt. De structurele mismatch tussen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt hangt als een zwaard van Damocles boven ons economisch groeipotentieel.
Vervolg
