Zeggen dat de hoogte van het BBP onze beste maatstaf is, is even krom geredeneerd als zeggen dat het Bruto Nationaal Geluk onze beste maatstaf is, aldus Frank Vandenbroucke in een reactie op het essay van Marc De Vos over geluk en politiek (pdf).In de reeks Back to Basics plaatst Marc De Vos stevige vraagtekens bij wat hij omschrijft als “de snelgroeiende geluksagenda”. Zijn oproep luidt: “Bevrijd het geluk van de politiek”. In een vroegere publicatie heb ik me kritisch uitgelaten over de manier waarop de geluksagenda door sommige mensen wordt ingevuld. Zo meen ik dat het fout is om “zoveel mogelijk geluk voor zoveel mogelijk mensen” naar voor te schuiven als doelstelling van politiek, en kijk ik met enige verbazing naar de terugkeer in het debat van de 18de eeuwse utilitarist Jeremy Bentham – de goede man die deze stelregel voor het eerst geformuleerd heeft. Wat ons persoonlijk leven betreft, geloof ik dat geluk niet bereikt wordt zonder doel. Alhoewel men zijn persoonlijke overtuigingen (zoals deze overtuiging van me, die een zeker filosofisch perfectionisme inhoudt) niet zomaar kan promoveren tot overtuigingen die de hele samenleving moet delen, denk ik dat ook voor een samenleving iets gelijkaardigs geldt: zonder in filosofisch perfectionisme te vervallen, heeft ze toch een publiek doel nodig heeft. Doelloosheid is het slechtste wat individuele mensen, maar ook de samenleving kan overkomen. Mijn pleidooi was een pleidooi voor vitaliteit. De vraag die ik stelde luidde: “Kunnen we in één en dezelfde beweging afstand nemen van kortzichtig materialisme en vervelende waarheden ‘ondernemend’ onder ogen zien?” “We” sloeg daarbij op de hele samenleving.
Vervolg
Twitter mee over de pensioenhervormingen #bpension
