‘De regering moet duidelijk aan de mensen uitleggen dat die pensioenhervormingen nodig zijn als we ons welvaartsmodel willen behouden.’ Met een gespeelde bezorgdheid kwam SP.A-voorzitter Bruno Tobback deze boodschap afleveren in het duidingsprogramma Terzake. De voorzitter besefte wellicht niet eens hoe ridicuul zijn tussenkomst wel was.
Tobback zelf heeft als minister van Pensioenen onder Verhofstadt nooit blijk gegeven van enige ongerustheid. Nochtans, in oktober 2004 – ruim 7 jaar geleden – schreef toenmalig Vlaams minister Frank Vandenbroucke in een open brief – en hij herhaalde het naderhand in interviews – letterlijk het volgende: ‘Binnen afzienbare tijd is de Belgische staat niet meer bij machte haar engagementen tegenover de burgers na te komen. Die engagementen, dat zijn de gezondheidszorg en de uitbetaling van de pensioenen.’
Duidelijker kon het probleem niet worden gesteld. Maar in oktober 2004 werd Frank Vandenbroucke de mond gesnoerd door zijn partijbureau, toen al bevolkt door de bollebozen die vandaag de partijleiding hebben en in de federale regering zetelen.
Ruim 7 jaar hebben de partijen die nu de regering bevolken niets gedaan om ons welvaartsmodel overeind te houden. Maar nu, onder Europese druk, wordt een krakkemikkige, onafgewerkte pensioenhervorming de bevolking door de strot geduwd. Waarbij dan nog op een bijzonder cynische manier wordt getracht de jongere generaties uit te spelen tegen de oudere.
Vervolg
