Politieke partij cdH pleit vandaag in een persbericht voor de prioritaire verhoging van de kleine pensioenen. Voor LDD klinkt dit pleidooi vreemd, gezien cdH net één van de partijen is die al jaren bijna elke mogelijke hervorming tegenhoudt die de betaalbaarheid van ons pensioensysteem dient te verzekeren. Nochtans is het doorvoeren van verregaande hervormingen de enige weg om ons pensioensysteem voor te bereiden op de toekomst.
Lode Vereeck, voorzitter LDD: “Cruciaal in het verzekeren van de betaalbaarheid van ons pensioensysteem, is het opkrikken van de werkgelegenheidsgraad, vooral bij 50-plussers. Dit kan enkel middels een volledige regionalisering van het arbeidsmarktbeleid, maar cdH ligt hier al jaren dwars. Ook moeten de inspanningen voor de activering van 50-plussers opgedreven worden, maar dit wordt al snel een ‘heksenjacht op oudere werklozen’ genoemd. Het pleidooi van cdH is dus zeer merkwaardig.”
Er is echter veel meer nodig om ons pensioensysteem houdbaar te houden naar de toekomst toe. LDD pleit voor verregaande structurele hervormingen, zoals het invoeren van de 40-jarige loopbaan, het uitdoven van het brugpensioen en een gerichte hervorming van het arbeidsmarktbeleid.
Lode Vereeck: “LDD wil dat iedereen, ook zelfstandigen, die 40 jaar voltijds gewerkt hebben een volwaardig en welvaartsvast wettelijk pensioen uitbetaald krijgen. België telt vandaag 3 pensioenstelsels: voor werknemers, voor zelfstandigen en voor ambtenaren. Een recente studie van het Federaal Planbureau legt grote verschillen bloot tussen de pensioenniveaus van de verschillende stelsels. Dit moet verdwijnen: op basis van sociale en elementaire rechtvaardigheid moet bestudeerd worden wat een fatsoenlijk pensioenbedrag is en welke de beste financieringswijze. Bovendien is het bestaan van 3 pensioenstelsels inefficiënt.”
Cruciaal in het verzekeren van de betaalbaarheid van ons wettelijk pensioensysteem is de regionalisering van het pensioenbeleid.
Lode Vereeck: “Wanneer een deelstaat er vandaag in slaagt om oudere werklozen te activeren, dan komen de baten (minder uitkeringen, meer bijdragen) ten goede aan de federale sociale zekerheid. Enkel wanneer de deelstaten voldoende worden geresponsabiliseerd via een regionalisering van de sociale zekerheid zullen zij er voldoende worden toe aangezet om werk te maken van een gericht en doeltreffend activeringsbeleid. Dit betekent immers dat de baten (lagere uitkeringen, meer bijdragen) rechtstreeks ten goede komen aan de deelstaat zelf.”
Lode Vereeck, voorzitter LDD: “Cruciaal in het verzekeren van de betaalbaarheid van ons pensioensysteem, is het opkrikken van de werkgelegenheidsgraad, vooral bij 50-plussers. Dit kan enkel middels een volledige regionalisering van het arbeidsmarktbeleid, maar cdH ligt hier al jaren dwars. Ook moeten de inspanningen voor de activering van 50-plussers opgedreven worden, maar dit wordt al snel een ‘heksenjacht op oudere werklozen’ genoemd. Het pleidooi van cdH is dus zeer merkwaardig.”
Er is echter veel meer nodig om ons pensioensysteem houdbaar te houden naar de toekomst toe. LDD pleit voor verregaande structurele hervormingen, zoals het invoeren van de 40-jarige loopbaan, het uitdoven van het brugpensioen en een gerichte hervorming van het arbeidsmarktbeleid.
Lode Vereeck: “LDD wil dat iedereen, ook zelfstandigen, die 40 jaar voltijds gewerkt hebben een volwaardig en welvaartsvast wettelijk pensioen uitbetaald krijgen. België telt vandaag 3 pensioenstelsels: voor werknemers, voor zelfstandigen en voor ambtenaren. Een recente studie van het Federaal Planbureau legt grote verschillen bloot tussen de pensioenniveaus van de verschillende stelsels. Dit moet verdwijnen: op basis van sociale en elementaire rechtvaardigheid moet bestudeerd worden wat een fatsoenlijk pensioenbedrag is en welke de beste financieringswijze. Bovendien is het bestaan van 3 pensioenstelsels inefficiënt.”
Cruciaal in het verzekeren van de betaalbaarheid van ons wettelijk pensioensysteem is de regionalisering van het pensioenbeleid.
Lode Vereeck: “Wanneer een deelstaat er vandaag in slaagt om oudere werklozen te activeren, dan komen de baten (minder uitkeringen, meer bijdragen) ten goede aan de federale sociale zekerheid. Enkel wanneer de deelstaten voldoende worden geresponsabiliseerd via een regionalisering van de sociale zekerheid zullen zij er voldoende worden toe aangezet om werk te maken van een gericht en doeltreffend activeringsbeleid. Dit betekent immers dat de baten (lagere uitkeringen, meer bijdragen) rechtstreeks ten goede komen aan de deelstaat zelf.”