Vorige donderdag koos de verzekeringssector Bart Desmet tot ‘Persoonlijkheid van het jaar’! Je kan moeilijk beweren dat Bart Desmet geen persoonlijkheid is. Desmet reed een feilloos carrièreparcours in de verzekeringssector en toen hij bij het toenmalige Fortis belandde was de nummer één positie de enige mogelijke ambitie. Niemand in de sector betwijfelt dat Desmet de juiste man is om de grootste verzekeraar van het land door een moeilijke periode te leiden. Uiteraard heeft ook hij een paar zwakkere punten. Communicatief scoort de ageas baas niet al te sterk en hij wordt op dat vlak ook in de steek gelaten door zijn ploeg. Overigens kan je je ook in een bredere context vragen stellen bij het communicatiebeleid van Fortis, of is het nu AGverzekeringen, of toch maar ageas? Er zijn een hoop valabele redenen om ex-Fortis van naam te veranderen. Het bedrijf had, mits een professionele aanpak, ook een pak sympathie kunnen herwinnen. Maar het steeple parcours dat ageas nu loopt geeft enkel maar blijk van amateurisme, twijfel en slechte voorbereiding. Overigens getuigt dat gebeuzel over een naam met een kleine letter van bekrompen Vlaamse kneuterigheid, een internationaal topbedrijf onwaardig. Als je de grootste bent moet je dat ook zeggen en dan mag je je naam met een hoofdletter schrijven.
De vraag blijft dus of Bart Desmet terecht verkozen werd als ‘Insurance Personality’ van het jaar. De leiding van een topbedrijf in crisis overnemen en daar ongeschonden doorheen komen is uiteraard een prestatie om u tegen te zeggen en op basis van dat criterium verdient Desmet de trofee. Anderzijds is het ook een enorme gemiste kans voor het evenement zelf. De persoonlijkheid van het jaar gaat elk jaar naar een topman van een grote maatschappij. Dat heeft te maken met het stemsysteem. Als een grote verzekeraar zijn interne promotiemachine op gang trekt kan een genomineerde van een kleinere entiteit daar nooit tegenop. Nochtans gebeuren er bijzonder boeiende dingen in de sector, ondermeer in de distributie. Peter Callant, misschien de meest markante genomineerde, zette voor de verkiezing een schitterende promotiecampagne op via een breed netwerk van sociale media. Hij werd uiteindelijk niet verkozen maar zijn campagne was zo professioneel dat hij de feitelijke winnaar is van de editie van dit jaar. Hopelijk zien de organisatoren in dat de manier waarop de verkiezing vandaag verloopt verdienstelijke figuren zonder institutionele omkadering reduceert tot bijrolspelers. In het geval van Callant is er dat wel eentje die pigment gaf aan het vertoon.
