De huidige pensioenregelingen zijn een belemmering voor de realisatie van de veelal reëele ambitie van pensioenfondsen en gepensioneerden. Ze bieden nu slechts zekerheid over een nominaal bedrag in euro’s maar niet over de koopkracht daarvan. Nominale zekerheid dreigt daardoor schijnzekerheid te bieden. En omdat ook de nominale zekerheid nu al onvoldoende wordt waargemaakt, dreigt zelfs een dubbele schijnzekerheid.
Dit zei minister Piet Hein Donner van Sociale Zaken en Werkgelegenheid vrijdag tijdens het symposium ‘Toekomst Pensioen.nl’ van de Algemene Pensioen Groep in Den Haag. Volgens de minister is snel handelen geboden en kunnen met de juiste maatregelen collectiviteit en solidariteit van het stelsel behouden worden. “Als we een pensioenstelsel dat voorspelbare aanspraken biedt willen behouden, dan zullen we meer flexibiliteit in de aanspraken en de risico’s onder ogen moeten zien”, aldus Donner. De primaire verantwoordelijkheid hiervoor ligt bij de sociale partners, de overheid heeft daarbij een ondersteunende en waarborgende rol.
Als de pensioenafspraken vaker zullen veranderen, dan zullen deelnemers en gepensioneerden ook meer invloed moeten krijgen, vindt Donner. Dat betekent volgens hem niet per definitie dat zij in het bestuur van de pensioenfondsen moeten zitten, maar het zou wel overwogen moeten worden. “Ik acht vertegenwoordiging in het bestuur als enige optie minder geschikt, maar het zou zeker één van de mogelijke opties moeten zijn waartussen gekozen kan en moet worden.” De zekerheid van pensioenaanspraken ligt volgens Donner in de eerste plaats in de professionaliteit van het beheer en de manier waarop het toezicht op het bestuur geregeld is.
Dit zei minister Piet Hein Donner van Sociale Zaken en Werkgelegenheid vrijdag tijdens het symposium ‘Toekomst Pensioen.nl’ van de Algemene Pensioen Groep in Den Haag. Volgens de minister is snel handelen geboden en kunnen met de juiste maatregelen collectiviteit en solidariteit van het stelsel behouden worden. “Als we een pensioenstelsel dat voorspelbare aanspraken biedt willen behouden, dan zullen we meer flexibiliteit in de aanspraken en de risico’s onder ogen moeten zien”, aldus Donner. De primaire verantwoordelijkheid hiervoor ligt bij de sociale partners, de overheid heeft daarbij een ondersteunende en waarborgende rol.
Als de pensioenafspraken vaker zullen veranderen, dan zullen deelnemers en gepensioneerden ook meer invloed moeten krijgen, vindt Donner. Dat betekent volgens hem niet per definitie dat zij in het bestuur van de pensioenfondsen moeten zitten, maar het zou wel overwogen moeten worden. “Ik acht vertegenwoordiging in het bestuur als enige optie minder geschikt, maar het zou zeker één van de mogelijke opties moeten zijn waartussen gekozen kan en moet worden.” De zekerheid van pensioenaanspraken ligt volgens Donner in de eerste plaats in de professionaliteit van het beheer en de manier waarop het toezicht op het bestuur geregeld is.