Doorgaan naar hoofdcontent

Ageing and the welfare state : securing sustainability

In de komende vier decennia oefent het toenemende aantal ouderen in de meeste ontwikkelde landen een enorme opwaartse druk uit op de sociale uitgaven. Aangezien dit vooral te wijten is aan de bestaande ongedekte openbare pensioenregelingen, zijn veel landen begonnen met ingrijpende hervormingen op dit gebied. Van versterking van de actuariële billijkheid, tot wijziging van de indexering regels, het toevo egen van elementen van prefunding en, last but not least, een poging om de periode van economische activiteit te verlengen. De inspanningen om de kosten te beheersen kunnen ook relevant zijn met betrekking tot de overheidsuitgaven voor gezondheidszorg en langdurige zorg, maar tot dusver is nog geen enkel land begonnen om echt om te gaan met deze kwesties. Toch hebben sommige landen aanzienlijke vooruitgang geboekt bij het veiligstellen van de houdbaarheid op lange termijn van hun welzijnsystemen. Wat overblijft en moet worden onderzocht, is het reconstrueren van het systeem van intergenerationele transacties als een mogelijke manier om belemmeringen weg te nemen om kinderen op te voeden en te investeren in hun menselijk kapitaal op de lange termijn.
(CESifo; Meier, V.; Werding, M.)

Klik hier voor het CESifo working paper:

Populaire posts van deze blog

Kosten vergrijzing wegen almaar zwaarder door: toekomstige regering wacht lastige taak om oplossing te vinden

Waar uitkeringen, gezondheidszorg of pensioenen vandaag ruim een vierde van onze gezamenlijk geproduceerde welvaart opeisen, zal dat tegen 2070 al een derde zijn. En dat is voor het overgrote deel te wijten aan de vergrijzing van onze bevolking. Dat blijkt uit het nieuwe jaarrapport van de Studiecommissie voor de Vergrijzing. En zo weten de regeringsonderhandelaars nog eens duidelijk wat hen te doen staat. Vervolg VRT Rapport Studiecommissie voor de Vergrijzing

Is het waar dat de jonge leraars 400 à 600 euro per maand minder pensioen zullen krijgen? - DeWereldMorgen.be

Steeds verder gaat de federale regering in de afbraak van het wettelijk pensioen, zowel voor de werknemers uit de privé als voor de ambtenaren. De uitstapleeftijd neemt toe en het pensioenbedrag neemt af. Ook de sector onderwijs deelt in de klappen. “Weinig sectoren zijn zo zwaar getroffen door de pensioenhervormingen als het onderwijs. Leerkrachten die aan het begin van hun loopbaan staan, zullen vijf tot acht jaar langer moeten werken en als alle geplande maatregelen uitgevoerd worden, zullen ze maar liefst 400 à 600 euro netto per maand minder pensioen krijgen”. Dat schrijven 25 delegees van zes Vlaamse en Franstalige onderwijsvakbonden in een Opinie/Carte Blanche die o.a. verscheen in “Le Vif” (4 december 2017) en op “De Wereld Morgen” (14 december). Zo begint ook een Petitie tegen de afbraak van het onderwijspensioen. Stemmen de hallucinante cijfers die in de Opinie en in de Petitie vermeld worden, met de werkelijkheid overeen? Is het waar dat de jonge leraars 400 à 600 eu...