Menig politicus, bewindsman of toezichthoudend ambtenaar breekt zich het hoofd over hoe het slecht-nieuws-gesprek (de beperkte houdbaarheid van ons pensioenstelsel) gebracht moet worden en kiest vaak voor de makkelijke weg:
- de scherpe kantjes van het probleem wat verzachten,
- geruststellende woorden spreken, en
- de samenleving in slaap sussen met 'Wij zijn alert, gaat u maar lekker slapen'.