De Belgische toezichthouder legt de pensioenfondsen onredelijke hersteltermijnen op', zegt Karel Stroobants, voormalig voorzitter van de Belgische Vereniging van Pensioeninstellingen (BVPI) en onafhankelijk bestuurder bij het pensioenfonds van de metaalsector. 'In het Verenigd Koninkrijk en Nederland krijgen de bedrijfs- en sectorpensioenfondsen veel meer tijd om tekorten aan te zuiveren'. De kredietcrisis heeft de reserves van alle pensioenfondsen fel uitgedund. Stroobants kaartte 'de stugge houding qvan de Belgische toezichtshouder' aan in het vakblad Investments & Pensions Europe (IPE) en gaf meer uitleg in een telefonische reactie.
De huidige voorzitter van de BVPI, Philip Neyt, treedt zijn voorloper niet bij. 'België kan model staan voor andere Europese landen', stelt Neyt. 'De kortetermijnverplichtingen moeten eind dit jaar gedekt zijn, de langetermijnverplichtingen gemiddeld binnen de vijf jaar. Bij de buren zijn die termijnen langer. Maar ik pleit zeker niet voor langere termijnen, want dat leidt tot een ongezonde situatie. Er is ook geen vraag vanuit de sector, misschien wel vanuit enkele specifieke fondsen.'
Neyt wijst er ook op dat de wetgeving geen kwantitatieve regels oplegt. 'De Commissie voor Bank-, Financie- en Assurantiewezen (CBFA) confronteert de pensioenfondsen vooral met de regels die ze mee opstelden tijdens de sociale onderhandelingen en de beloftes aan hun leden '. Ook bij de toezichthouder CBFA vallen ze uit de lucht. 'Bij de ingediende herstelplannen kreeg CBFA zelden de vraag voor een langere herstelperiode', zegt CBFA-woordvoerder Hein Lanoy. Heel wat fondsen stellen zelfs een kortere termijn voor'.
PIJNPUNT
Een andere pijnpunt dat Stroobants aanhaalt, is dat de Belgische toezichtshouder geen rekening houdt met de kredietwaardigheid van de sponsor (meestal het bedrijf). 'Bij de evaluatie van de herstelplannen wordt in zekere mate rekening gehouden met de 'kwaliteit van de sponsor', nuanceert de CBFA.
Stroobants denkt dat een 'pension protecting fund' naar het voorbeeld van VK een oplossing kan bieden. Lannoy repliceert : 'In het VK creëert het garantiesysteem solidariteit tussen alle pensioenfondsen. Als één fonds zijn verplichtingen niet kan nakomen, dan moet de rest bijspringen. Het nadeel daarvan is dat het systeem veel risico nemen aanmoedigt.'
