De eerste link tussen de kredietcrisis en de ontwikkeling van de koopkracht, in dit geval van de gepensioneerden, is een feit.
De pensioenfondsen meldden gisteren dat zij in het derde kwartaal een verlies van tien procent op hun aandelenkapitaal hebben geleden.
Gezamenlijk beheren de pensioenfondsen het indrukwekkende bedrag van 600 miljard euro, een unicum in de wereld.
De meeste pensioenfondsen zitten voor ongeveer veertig procent in aandelen.
De berichten mogen dan niet onverwacht komen, de gevolgen zijn onaangenaam. Want gepensioneerden moeten er serieus op rekenen dat hun pensioenen volgend jaar niet of gedeeltelijk worden gecorrigeerd voor inflatie. Zij gaan in koopkracht enkele procenten achteruit.
Ook al zouden de pensioenfondsen het willen, ze mogen wettelijk niet indexeren bij de huidige ontwikkeling van de dekkingsgraad. Een medicijn is niet snel te vinden. Een premieverhoging van enkele procenten zet weinig zoden aan de dijk.
Bovendien leidt een verhoging van de pensioenpremie tot een ongewenste druk op de looneisen. Het is te hopen dat de beurzen en de pensioenfondsen er in feestmaand december beter voor staan
