Doorgaan naar hoofdcontent

Brief aan pensioenfondsbestuurders in Nederland

Geacht bestuur,

De turbulentie op de financiële markten raakt de positie van pensioenfondsen. De kredietcrisis zet de dekkingsgraden van fondsen onder druk. Pensioenen kennen echter een lange termijnhorizon. De eisen, waaraan pensioenfondsen moeten voldoen en die in de pensioenwetgeving zijn vastgelegd, houden daar rekening mee. De ruimte die de wetgeving daarbij biedt kan in de huidige onzekere tijden worden benut.

Wanneer een pensioenfonds constateert of redelijkerwijs kan voorzien dat het niet meer voldoet aan de eisen ten aanzien van het vereist eigen vermogen, moet het fonds dit onverwijld aan DNB melden. Dat betekent dat pensioenfondsen een actueel beeld van hun dekkingsgraad moeten hebben. Naarmate een pensioenfonds dichter bij de gevarenzone komt, is een actievere opstelling van het bestuur nodig, omdat het van belang is de vinger aan de pols te houden.

Bij een daadwerkelijk tekort is het verstandig geen overhaaste beslissingen te nemen, maar een degelijke analyse van de situatie en de sturingsinstrumenten van het fonds te maken, uitmondend in een herstelplan. Daarmee moet worden aangetoond dat het fonds binnen de gestelde wettelijke termijnen de financiële positie kan herstellen. Het langetermijnherstelplan moet zijn gebaseerd op een recente continuïteitsanalyse, waarin de herstelperiode is doorgerekend. Een pensioenfonds heeft voor een langetermijnherstelplan drie maanden de tijd om dit bij DNB in te dienen; voor een kortetermijnherstelplan is de termijn twee maanden. DNB hanteert bij de beoordeling van elk herstelplan een aanpak die wordt toegesneden op de specifieke situatie van het betrokken pensioenfonds.

Bij sommige pensioenfondsen bestaat het misverstand dat zij in een situatie van een reserve- of dekkingstekort noodzakelijkerwijze verplicht zijn hun beleggingsbeleid aan te passen. De pensioenwet kent deze verplichting niet. Een fonds zal de verschillende beleidsmaatregelen die het ter beschikking heeft zelf op effectiviteit moeten doorrekenen en beoordelen en is vrij daarin eigen keuzes te maken mits passend binnen het kader van de pensioenwetgeving.

Ten slotte is het nu ook te vroeg om algemeen geldende uitspraken te doen over de invloed van de kredietcrisis op de indexatie en premiestelling door pensioenfondsen. Daarvoor is de marktsituatie thans te onzeker. Overigens is en blijft het aan het fonds zelf om inhoudelijk en qua timing hierover te beslissen.

Wij hopen u met deze brief voldoende te hebben geïnformeerd over de manier waarop u als bestuur met de gevolgen van de kredietcrisis dient om te gaan. Een hierop aansluitend persbericht hebben wij 8 oktober 2008 op onze website geplaatst.

Voor eventuele vragen kunt u contact opnemen met de toezichthouder van uw pensioenfonds.

Hoogachtend,
mr mw A.J. Kellermann

De Nederlandsche Bank NV

Populaire posts van deze blog

Kosten vergrijzing wegen almaar zwaarder door: toekomstige regering wacht lastige taak om oplossing te vinden

Waar uitkeringen, gezondheidszorg of pensioenen vandaag ruim een vierde van onze gezamenlijk geproduceerde welvaart opeisen, zal dat tegen 2070 al een derde zijn. En dat is voor het overgrote deel te wijten aan de vergrijzing van onze bevolking. Dat blijkt uit het nieuwe jaarrapport van de Studiecommissie voor de Vergrijzing. En zo weten de regeringsonderhandelaars nog eens duidelijk wat hen te doen staat. Vervolg VRT Rapport Studiecommissie voor de Vergrijzing

Is het waar dat de jonge leraars 400 à 600 euro per maand minder pensioen zullen krijgen? - DeWereldMorgen.be

Steeds verder gaat de federale regering in de afbraak van het wettelijk pensioen, zowel voor de werknemers uit de privé als voor de ambtenaren. De uitstapleeftijd neemt toe en het pensioenbedrag neemt af. Ook de sector onderwijs deelt in de klappen. “Weinig sectoren zijn zo zwaar getroffen door de pensioenhervormingen als het onderwijs. Leerkrachten die aan het begin van hun loopbaan staan, zullen vijf tot acht jaar langer moeten werken en als alle geplande maatregelen uitgevoerd worden, zullen ze maar liefst 400 à 600 euro netto per maand minder pensioen krijgen”. Dat schrijven 25 delegees van zes Vlaamse en Franstalige onderwijsvakbonden in een Opinie/Carte Blanche die o.a. verscheen in “Le Vif” (4 december 2017) en op “De Wereld Morgen” (14 december). Zo begint ook een Petitie tegen de afbraak van het onderwijspensioen. Stemmen de hallucinante cijfers die in de Opinie en in de Petitie vermeld worden, met de werkelijkheid overeen? Is het waar dat de jonge leraars 400 à 600 eu...