Onze sociale zekerheid (SZ) barst van de rariteiten en de ongerijmdheden. Een vrouw die haar man tracht te vermoorden maar daar niet in slaagt, krijgt niet de helft van zijn pensioen zoals andere gescheiden vrouwen (in het SZ-regime van de werknemers). Maar een vrouw die het wel lukt haar man te vermoorden, ontvangt levenslang zijn weduwepensioen.
Dat geeft professor Jef Van Langendonck (KU Leuven) als voorbeeld in een artikel in het Belgisch Tijdschrift voor Sociale Zekerheid. Daarin zet hij een reeks 'originaliteiten, rariteiten en ongerijmdheden' van de Belgische SZ op een rij.
Onder meer de grote rol die privéorganismen als ziekenfondsen, vakbonden, werkgeverskassen voor kinderbijslag spelen. De sociale partners die massaal mensen moeten leveren om de 'beheerscomités' te bevolken die echter niets te zeggen hebben.
Een begrafenisvergoeding die deel uitmaakt van de ziekte-(!)verzekering; arbeidsongevallen die, omdat ze door privéverzekeringen gedekt zijn, beter vergoed worden dan beroepsziekten; het vakantiegeld dat voor arbeiders een sociale uitkering is; het zijn Europese unica, zegt de professor.
We maken, als enigen in Europa, nog het onderscheid tussen arbeiders en bedienden, en hebben als enigen een geheel apart SZ-stelsel voor zelfstandigen. De rest van Europa kijkt er verbaasd naar.
'Onze SZ is in traditionele structuren blijven steken die niet meer op hun plaats zijn' in deze tijd. Onze SZ wordt om de haverklap 'overspoeld door crisiswetten die overal gaten slaan en wrakhout achterlaten' zonder dat het ooit opgeruimd wordt.
Zijn verklaring is dat de Belgische politici te veel bezig zijn met het dagelijkse beheer van de sociale zekerheid (SZ) en niet met beleid of de deugdelijke regelgeving.
Website