Een vergrijzend klantenbestand, steeds hogere supplementen in de ziekenhuizen en krimpende tussenkomsten door mutualiteiten; dat is de dodelijke cocktail voor de verzekeraars. Dat Argenta beslist om de premies van zijn nieuwe hospitalisatiecontracten voor sommige klanten te verdrievoudigen (zie vooraan in deze krant), is niet alleen een exorbitante tariefverhoging die honderdduizenden klanten treft. Het is ook symptomatisch voor de penibele toestand waarin de hospitalisatiesector verkeert.
Argenta is dan ook lang geen uitzondering in de markt. Met als argument dat hospitalisatieverzekeringen structureel onrendabel zijn, hebben de voorbije jaren zowat alle hospitalisatieverzekeraars hun tarieven fors opgetrokken.
De manier waarop is echter sterk verschillend. Sommige maatschappijen, zoals Fortis, passen hun tarieven elk jaar aan de snel stijgende kosten van de ziektezorg aan. Andere verzekeraars, zoals nu Argenta, houden om concurrentieredenen jarenlang hun prijzen stabiel om dan in één klap een bruuske prijsverhoging door te voeren.
Aan de basis van de problemen ligt een structureel onevenwicht tussen de inkomsten en de uitgaven. Met name de uitgaven zitten al jaren in een opwaartse spiraal vanwege drie fundamentele tendensen.
Allereerst zijn er de snel stijgende ziekenhuiskosten. Die rijzen de pan uit als gevolg van de steeds hogere supplementen die door de ziekenhuizen worden aangerekend. Sommige ziekenhuizen zouden bovendien geen schrik hebben om de rekening extra aan te dikken als ze zien dat de patiënt een (privé-)verzekering heeft.
Daarnaast zijn er de krimpende tussenkomsten door de mutualiteiten. Heel wat erkende behandelingstechnieken, medische materialen, implantaten of geneesmiddelen worden niet terugbetaald, vooral als je een eenpersoonskamer kiest. Nu al betaalt de patiënt 25 procent van alle gezondheidsuitgaven zelf en het is onwaarschijnlijk dat dit in de toekomst zal verbeteren.
Een derde factor is de voortsnellende vergrijzing van de bevolking. Een belangrijk gegeven als je weet dat 80 procent van de medische kosten wordt gemaakt boven de pensioengerechtigde leeftijd.
Om bruuske prijsstijgingen in de toekomst te vermijden, wilde de vorige paarse regering daarom een soort prijsindex invoeren die de gemiddelde stijging van de reële kosten van een hospitaalverblijf zou weergeven en die de verzekeraars een middel zou geven om de prijzen geleidelijk te verhogen. Maar die nieuwe wet blijkt onuitvoerbaar