Hoe (on)rechtvaardig is het om jongere generaties op te zadelen met de factuur voor de pensioenen van oudere generaties? Deze paper van het Oxford Institute of Ageing onderzoekt de bestaande argumenten over de billijkheid van ofwel repartitie, ofwel een beleid dat elke generatie verantwoordelijk stelt voor de pensioenimpact van haar eigen lagere vruchtbaarheid.
De meeste rapporten die de specifieke implicaties van een hogere levensverwachting en lagere vruchtbaarheid voor pensioenhervorming onderzoeken, besluiten dat het redelijk en fair is om van de babyboom generatie (en alle daaropvolgende generaties) te verwachten dat ze de volledige kost van haar hogere levensverwachting draagt. De studies verschillen daarentegen aanzienlijk wat betreft de kosten die de lagere vruchtbaarheid met zich meebrengt. Deze paper van het Oxford Institute of Ageing onderzoekt de bestaande argumenten over de billijkheid van een beleid dat de huidige werkende generatie opzadelt met de volledige impact van haar lagere vruchtbaarheid op de pensioenuitgaven. De belangrijkste bijdrage van de studie bestaat uit een update van het debat over intergenerationele rechtvaardigheid bij pensioenhervormingen.
Het probleem van intergenerationele rechtvaardigheid bij pensioenen heeft minstens zoveel belang voor de beleidsmaker die het repartitiesysteem op lange termijn willen veiligstellen als voor diegenen die radicale hervormingen bepleiten. In de discussie over de rechtvaardige allocatie van de kosten van het pensioen van de babyboom generatie is het verleidelijk de lage vruchtbaarheid van deze generatie aan te halen en de babyboomers verantwoordelijk te stellen voor hun eigen pensioen. Howse stelt dat we aan deze verleiding dienen te weerstaan. De keuze voor beleidsmakers moet eerder gesitueerd worden tussen het opleggen van een dubbele last aan de huidige werkende generatie en het fiscaal uitvlakken van de kosten over toekomstige werkende generaties.
Lees het volledige rapport hier.
De meeste rapporten die de specifieke implicaties van een hogere levensverwachting en lagere vruchtbaarheid voor pensioenhervorming onderzoeken, besluiten dat het redelijk en fair is om van de babyboom generatie (en alle daaropvolgende generaties) te verwachten dat ze de volledige kost van haar hogere levensverwachting draagt. De studies verschillen daarentegen aanzienlijk wat betreft de kosten die de lagere vruchtbaarheid met zich meebrengt. Deze paper van het Oxford Institute of Ageing onderzoekt de bestaande argumenten over de billijkheid van een beleid dat de huidige werkende generatie opzadelt met de volledige impact van haar lagere vruchtbaarheid op de pensioenuitgaven. De belangrijkste bijdrage van de studie bestaat uit een update van het debat over intergenerationele rechtvaardigheid bij pensioenhervormingen.
Het probleem van intergenerationele rechtvaardigheid bij pensioenen heeft minstens zoveel belang voor de beleidsmaker die het repartitiesysteem op lange termijn willen veiligstellen als voor diegenen die radicale hervormingen bepleiten. In de discussie over de rechtvaardige allocatie van de kosten van het pensioen van de babyboom generatie is het verleidelijk de lage vruchtbaarheid van deze generatie aan te halen en de babyboomers verantwoordelijk te stellen voor hun eigen pensioen. Howse stelt dat we aan deze verleiding dienen te weerstaan. De keuze voor beleidsmakers moet eerder gesitueerd worden tussen het opleggen van een dubbele last aan de huidige werkende generatie en het fiscaal uitvlakken van de kosten over toekomstige werkende generaties.
Lees het volledige rapport hier.