Enkele jaren geleden dook in het landschap van de aanvullende pensioenen een nieuw begrip op: het cafetariaplan. Dit is een groepsverzekeringsplan waarbij u als aangeslotene vrij de risico's en de bedragen kan bepalen waarvoor u verzekerd wenst te zijn.
U kan als aangesloten werknemer het u toegekende individuele budget verdelen over de verschillende soorten dekkingen waarin het plan voorziet. Hierdoor kiest u de waarborgen dus in functie van uw eigen behoeften. De reden waarom men dit 'cafetariaplan' heeft genoemd is dan ook duidelijk: dit doet immers denken aan een klant die in een snelrestaurant zelf zijn menu samenstelt volgens de behoeften van dat ogenblik. Dit betekent dat er in de loop van het contract gemakkelijk wijzigingen kunnen worden aangebracht aan de gekozen waarborgen, begunstiging of beleggingsvorm.
In de praktijk blijft het gebruik van een cafetariaplan echter zeer zeldzaam. Gezien het echter inspeelt op de behoefte aan flexibliteit die werknemers vandaag de dag meer willen gebruiken, is het een perfect antwoord op de vele vragen. Slechts 1,3 procent van de bedienden maakt er echter gebruik van. Wat wel opvalt is dat het cijfer stijgt naarmate je hoger klimt op de hiërarchische ladder. Men kan stellen dat dit te wijten is aan het feit dat de groepsverzekering tot op heden erg onduidelijk was en onvoldoende transparant.
Met de nieuwe WAP is onder andere de toelichting op de individuele pensioenfiche onder handen genomen.
