De gepensioneerde van vandaag wil meer dan alleen maar het levensnoodzakelijke. Het wettelijk pensioen volstaat daarvoor niet.
De aanvullende pensioenen groeien trager dan verwacht, omdat de verzekeraars niet innovatief zijn. De Belg kiest doorgaans nog voor een uitkering van dat pensioen in kapitaal, niet in rente.
Met de 633.000 sectorale pensioenen erbij, wordt voor ruim de helft van de werknemers een tweede 'aanvullend' pensioen bijeengespaard, complementair op hun beperkte wettelijk pensioen. De betaalde bijdragen blijven echter vrij laag, zo meldt het verslag van de CBFA. De werknemers dragen zelden zelf bij, en de werkgeversbijdrage gaat zelden hoger dan 1 à 1,5procent van het loon. Algemeen wordt aangenomen dat een bijdrage 4 à 5procent nodig is om een substantieel aanvullend pensioen op te bouwen.
De Morgen liet de verzekeringssector gisteren betreuren dat de groei van het aantal polissen stilvalt. Dit is maar ten dele waar. Volgens experts zoals Henk Becquaert van de CBFA en Philip Neyt van de Belgische Vereniging van Pensioenfondsen zit de stagnatie vooral bij de verzekeringsmaatschappijen en minder bij de pensioenfondsen. In zijn laatste maanden lanceerde premier Guy Verhofstadt nog een wettelijk statuut voor Europese pensioenfondsen dat ook aantrekkelijk is voor Belgische pensioenfondsen.
Becquaert: 'Bovendien bereidt de non-profitsector zich voor op een aanvullend pensioen vanaf 2010. En een aanvullend pensioen voor de contractuele personeelsleden van de overheden kan ook niet lang meer uitblijven. Met die twee erbij zitten we bijna aan driekwart van de werknemers.'Die twee experts en ook anderen zeggen dat de verzekeringssector in ons land te weinig innovatief is en enkel klassieke producten met klassieke argumenten aanbiedt aan bedrijven en sectoren. Vooral dat remt de groei af. 'Ja, de wet is ingewikkeld, omdat we daarin alle mogelijkheden moesten inbouwen. Maar dat betekent niet dat elke polis ingewikkeld hoeft te zijn.
Wie een nieuw product op de markt wil doen doordringen, zorgt ervoor dat het eenvoudig en goed te begrijpen is. Daar hapert het', zegt Henk Becquaert die op het kabinet van Frank Vandenbroucke destijds de pen voor deze wet vasthield.'De verzekeraars moeten het Senseo-principe toepassen', zegt Philip Neyt. 'Als een druk op de knop volstaat om koffie te zetten, dan begrijpen de mensen het snel; de verzekeraars brengen producten op de markt die vergen dat je eerst een heel boek leest voor je koffie kunt zetten. De behoefte aan aanvullende pensioenen bestaat manifest. Iedereen weet dat een aanvulling van het wettelijk pensioen nodig is. De regelgeving is er, en de overheidsstimulansen zijn er ook. Als het product dan niet doorbreekt, ligt het doorgaans aan het product.'
De CBFA stelt vast dat de meeste pensioenplannen intussen een pensioenleeftijd van 65 jaar hanteren (vaak vervroegbaar tot 60 maar niet verder). De meeste voorzien ook in een uitkering aan de overlevende echtgenoot bij overlijden van de verzekerde.De wet aanvullende pensioenen zette de uitkering in maandelijkse rente als model voorop en wou de uitkering in kapitaal op de dag van het pensioen sterk ontraden; vooral omdat het de bedoeling is om het kleine maandelijkse wettelijke pensioen aan te vullen. Dat is mislukt. De uitkering in kapitaal is de algemene regel geworden, erkent de CBFA. De Belg volgt in deze materie blijkbaar nog altijd het principe 'hebben is hebben'.De betaling in maandelijkse rente is voordelig voor wie lang leeft.
copyright: de standaard
