Een faillissement kan de volledige uitbetaling van uw bedrijfspensioen in gevaar brengen.
Dankzij de groepsverzekering bij de werkgever of de bedrijfssector kunnen honderdduizenden Belgen vandaag rekenen op een aanvullend pensioen. Maar wie dit extra spaarpotje beschouwt als 100 procent verworven, moet straks mogelijk zijn mening herzien.
Want door de crisis zakken steeds meer pensioenfondsen in België in het rood waardoor tientallen van hen niet meer aan hun kortetermijnverplichtingen kunnen voldoen. Wat betekent dat ze onvoldoende geld in kas hebben om de pensioengerechtigde werknemers uit te betalen.
Op korte termijn, vormt dit nog niet echt een probleem. Want niet alleen heeft het gros van de betrokken pensioenfondsen een herstelplan ingediend om het tekort aan te zuiveren, als ze daar niet in slagen dan bepaalt de wet Vandenbroucke dat de werkgevers (of andere inrichters van het pensioenfonds) aan het einde van de rit de eventuele tekorten moeten bijpassen.
Paniek is dus uit den boze, benadrukt toezichthouder CBFA terecht. Maar dat betekent niet dat u op uw beide oren mag slapen. Want uw appeltje voor de dorst kan op lange termijn wel degelijk in gevaar komen. Want door de voortwoekerende economische crisis dreigt het aantal bedrijfsfaillissementen het komende jaar sterk te stijgen. En als uw werkgever niet meer financieel kan bijspringen, dreigt de werknemer wél in de kou te staan en met een aanvullend pensioen 'light' afgescheept te worden.
Dat is althans waarvoor de verzekeringsfederatie Assuralia, bij monde van Philippe Colle, waarschuwt. Een strijd waarin de verzekeraars naar verluidt steun vinden bij de vakbonden, die dit doemscenario tot elke prijs willen vermijden. 'Het verschil tussen een verzekeraar en een pensioenfonds is dat deze laatste slechts een middelenverbintenis aangaat met de klant. Bij een diepe crisis, zoals nu, moet de werknemer vaak terugvallen op de werkgever en dat kan een probleem worden', legt Colle uit.
Natuurlijk is het zo dat het betrokken pensioenfonds bij een faillissement een bevoorrechte schuldeiser is en via die weg vroeg of laat wellicht nog een deel van het tekort bij het failliete bedrijf kan recupereren. Maar in sommige gevallen lukt dit niet of onvoldoende, en schiet de werknemer/pensioengerechtigde er dus wel degelijk geld bij in.
Assuralia pleit er dan ook voor om op Europees vlak de pensioenfondsen strengere regels op te leggen qua kapitaalvereisten, zodat al te grote financiële tekorten vermeden kunnen worden. Strengere regels (Solvency II) die er voor de verzekeraars sowieso al zitten aan te komen en die hen een concurrentieel nadeel dreigen te bezorgen als ze niet uitgebreid worden. 'Want levensverzekeraars en pensioenfondsen bieden in se hetzelfde gamma van uitkeringen aan', aldus Colle.
Dankzij de groepsverzekering bij de werkgever of de bedrijfssector kunnen honderdduizenden Belgen vandaag rekenen op een aanvullend pensioen. Maar wie dit extra spaarpotje beschouwt als 100 procent verworven, moet straks mogelijk zijn mening herzien.
Want door de crisis zakken steeds meer pensioenfondsen in België in het rood waardoor tientallen van hen niet meer aan hun kortetermijnverplichtingen kunnen voldoen. Wat betekent dat ze onvoldoende geld in kas hebben om de pensioengerechtigde werknemers uit te betalen.
Op korte termijn, vormt dit nog niet echt een probleem. Want niet alleen heeft het gros van de betrokken pensioenfondsen een herstelplan ingediend om het tekort aan te zuiveren, als ze daar niet in slagen dan bepaalt de wet Vandenbroucke dat de werkgevers (of andere inrichters van het pensioenfonds) aan het einde van de rit de eventuele tekorten moeten bijpassen.
Paniek is dus uit den boze, benadrukt toezichthouder CBFA terecht. Maar dat betekent niet dat u op uw beide oren mag slapen. Want uw appeltje voor de dorst kan op lange termijn wel degelijk in gevaar komen. Want door de voortwoekerende economische crisis dreigt het aantal bedrijfsfaillissementen het komende jaar sterk te stijgen. En als uw werkgever niet meer financieel kan bijspringen, dreigt de werknemer wél in de kou te staan en met een aanvullend pensioen 'light' afgescheept te worden.
Dat is althans waarvoor de verzekeringsfederatie Assuralia, bij monde van Philippe Colle, waarschuwt. Een strijd waarin de verzekeraars naar verluidt steun vinden bij de vakbonden, die dit doemscenario tot elke prijs willen vermijden. 'Het verschil tussen een verzekeraar en een pensioenfonds is dat deze laatste slechts een middelenverbintenis aangaat met de klant. Bij een diepe crisis, zoals nu, moet de werknemer vaak terugvallen op de werkgever en dat kan een probleem worden', legt Colle uit.
Natuurlijk is het zo dat het betrokken pensioenfonds bij een faillissement een bevoorrechte schuldeiser is en via die weg vroeg of laat wellicht nog een deel van het tekort bij het failliete bedrijf kan recupereren. Maar in sommige gevallen lukt dit niet of onvoldoende, en schiet de werknemer/pensioengerechtigde er dus wel degelijk geld bij in.
Assuralia pleit er dan ook voor om op Europees vlak de pensioenfondsen strengere regels op te leggen qua kapitaalvereisten, zodat al te grote financiële tekorten vermeden kunnen worden. Strengere regels (Solvency II) die er voor de verzekeraars sowieso al zitten aan te komen en die hen een concurrentieel nadeel dreigen te bezorgen als ze niet uitgebreid worden. 'Want levensverzekeraars en pensioenfondsen bieden in se hetzelfde gamma van uitkeringen aan', aldus Colle.