1. België is niet het best gewapend tegen de kosten van de vergrijzing ...
De regering heeft tot nu toe nagelaten de basis te leggen voor een duurzame toekomst voor onze pensioenen. En elke minuut die verloren gaat, kost handenvol geld. Volgens OESO lopen de kosten van de vergrijzing negen keer hoger op voor het overheidsbudget dan de impact van de toch wel erg hevige crisis van vandaag. De ultieme prioriteit van de OESO is de strijd tegen de seniorenarmoede (bijna een kwart van de 65 plussers in België vandaag). Dat moet gebeuren via een beter gestructureerd repartitiesysteem in combinatie met kapitalisatiesysteme die meer mogelijkheden bieden.
2. Wat verstaat u onder die kapitalisatiesystemen ?
Liefst 40 procent van de werknemers heeft nog geen toegang tot een groepsverzekering geinancierd door de werkgever of op sectorniveau. Het veralgemenen van die tweede pensioenpijler is een van de belangrijkste voorstellen die de verzekeringssector heeft gedaan bij de Nationale Pensioenconferentie.
3. Welke andere voorstellen komen aan bod ?
In België kiest men meestal voor de uitkering van het aanvullend pensioen in de vorm van een kapitaal in plaats van een rente. Nog los van het fiscale aspect (rente wordt zwaarder belast dan kapitaaluitkering) worden rentes 'verworpen' omdat de erfgenamen geen recht hebben op die rentes als de aangeslotene vroegtijdig overlijdt. Daarom stellen wij een soort 'schuldsaldoverzekering' gekoppeld aan het systeem van rente voor. Daarbij stelt men een bepaald kapitaal ter beschikking aan de erfgenamen. Hoe ouder men wordt, hoe minder kapitaal de erfgenamen krijgen aangezien de aangeslotene dan langer heeft genoten van de maandelijkse rente.
4. Hebben de verzekeraars sinds het ontstaan van de crisis hun beleid aangepast ?
De verschillen blijven beperkt door het gewaarborgd rendement van 3,75 procent dat verzekeraars moeten bieden. Het is duidelijk dat het soort producten waarin wordt geïnvesteerd, veel strikter gekozen wordt. Eeuwigdurende obligaties zullen niet meer zo gemakkelijk een weg vinden naar de portefeuilles van de verzekeraars. Het aandeel van een onroerend goed lijkt dan weer te stijgen ten nadele van het gewicht van aandelen.
