Nederland heeft nieuwe stap gezet in de discussie over de vergrijzinge en de ontgroening en een beetje jaloers kijkt het Vlaamse bedrijfsleven toe. Het zijn weer die van boven de Moerdijk die de euvele moed hebben gehad om de dreigende grijze wolken boven ons hoofd te trotseren. En toch? Wat zijn we ermee dat we de mensen langer aan het werk gaan houden als we weten dat de meeste veertigers nu al uitkijken naar hun brugpensioen? Moeten we niet eerst mensen opnieuw motiveren voor we hen forceren?
Eerlijkheidshalve, lijkt dit me de hamvraag: hoe krijgen we mensen zover dat ze spontaan langer gaan werken? Dat ze langer en bewuster andere taken opnemen dan we van hen gewoon zijn en dat ze misschien voor een lager loon en meer vrije tijd kiezen, maar ondertussen hun expertise blijven inzetten voor het bedrijf?
Het brugpensioen werd ooit gelanceerd om jongeren aan het werk te krijgen. Vandaag is het een verworven recht en kijken werknemers er naar uit. Hoe hebben we het zover laten komen? Hoe komt het dat bedrijven er nauwelijks in slagen het aanwezige Talent van de oudere werknemer aan te spreken en tevens zijn zucht naar het wat rustiger aandoen niet kunnen beantwoorden?
Misschien heeft u hier wel een idee over.
Discussieer mee in het FORUM (registratie verplicht)
