Sinds 2002 moet de eindleeftijd van een klassieke individuele levensverzekering 65 jaar bedragen als de verzekeringnemer de premies fiscaal in mindering wil brengen. Voor 2002 bedroeg de verplichte eindleeftijd voor vrouwen 60 jaar, zodat er vandaag nog heel wat contracten in omloop zijn met een eindleeftijd van 60. Waar moeten we op letten als we de eindleeftijd in die contracten willen verlengen van 60 naar 65?
Voor 55 jaar voor vrouwen?Om fiscaal aantrekkelijk te zijn, moet een individuele levensverzekering immers afgesloten worden voor een looptijd van minstens tien jaar. En de fiscus beschouwt een situatie waarin de voordelen bij Leven verhoogd worden (wat bij een verlenging van de eindleeftijd zo is) als een nieuw contract. Dat zou betekenen dat een 57-jarige vrouw die de eindleeftijd in haar contract wil verlengen, pas fiscaal voordeel kan genieten na de nieuwe eindleeftijd… van 67 jaar. In een circulaire heeft de fiscus laten weten dat ze dit principe niet zal toepassen en dat ook vrouwen ouder dan 55 hun contract dus kunnen verlengen tot de pensioenleeftijd van 65 jaar.
Anticipatieve heffing op 60 jaar?Bij een verhoging van de premies na 55 jaar vindt de anticipatieve heffing doorgaans pas plaats tien jaar na de datum waarop de premieverhoging ingegaan is, of op de eerdere uitkeringsdatum van het contract. Dat zou betekenen dat het deel van het pensioenkapitaal opgebouwd na 60 jaar toch belast zou worden. Assuralia heeft deze vraag aan de fiscale administratie voorgelegd en kreeg te horen dat de fiscus ook hier de nodige soepelheid in acht zal nemen. De anticipatieve heffing blijft dus op 60 jaar wanneer de eindleeftijd verlengd wordt tot 65 jaar. De fiscus zegt er wel nog bij dat het moet gaan om een constante of hooguit geïndexeerde premie.Belangrijk is wel dat, als het gaat over belastingvoordeel, de verzekeringnemer over een voldoende hoog belastbaar inkomen beschikt, dus ook na haar 60ste. Daarnaast geldt nog de cumulbeperking met de belastingvoordelen in het kader van een woonkrediet.
En pensioensparen?Bij een verlenging van de eindleeftijd van het fiscaal pensioenspaarcontract, eist de fiscus niet dat, die nieuwe eindleeftijd minstens tien jaar verder in de tijd ligt. Dat probleem stelt zich dan ook helemaal niet. Wat de anticipatieve heffing betreft, hanteert de fiscus een gelijkaardige soepele invulling als bij de individuele levensverzekering. Net zoals bij een individueel levensverzekeringscontract moet de belastingplichtige wel over een voldoende hoog belastbaar inkomen beschikken. Verschil is wel dat er een forfaitaire maximumpremie van 810 euro geldt voor fiscaal voordeel (niet afgetopt in functie van het inkomen) en dat er geen cumulbeperking is met fiscale voordelen in het kader van een hypotheeklening.
Bron: MINDSETTING
