Sinds gisteren, 1 augustus, is de kloof tussen werknemers en zelfstandigen op vlak van minimumpensioenen zo goed als gedicht. Zo goed als, want er blijft nog een kleine achterstand voor de zelfstandigen. Een paar procenten maar, tussen de 22 en 59 euro per maand, naargelang het om een gezinspensioen of het pensioen van een alleenstaande gaat. Daar gaan we nu toch niet over zeuren, hoor ik u denken.
En toch doen de zelfstandigenorganisaties Unizo en NSZ dat. Zij willen dat de volgende regering werk maakt van het volledig gelijkleggen van de lat. Dat zou volgens Unizo ongeveer 100 miljoen euro (per jaar) kosten. NSZ stipt ook aan dat een zelfstandige, die door omstandigheden vóór zijn 65ste met pensioen moet gaan - bijvoorbeeld omdat de gezondheid dat vereist - daar zwaarder voor wordt gestraft dan de werknemer. Een zelfstandige die op zijn 60ste met pensioen gaat, krijgt niet alleen een lager minimumpensioen, maar moet daarvan ook definitief 25% inleveren. Een ongelijkheid die volgens de zelfstandigenorganisaties ook moet weggewerkt worden. Juist is juist. En daarmee houdt de ongelijkheid niet eens op. Ook op vlak van kinderbijslag hebben zelfstandigen nog een (weliswaar klein) nadeel ten opzichte van loontrekkenden. En in geval van ongeval of ziekte (arbeidsongeschiktheid), kan de zelfstandige pas na één maand rekenen op een tussenkomst.
“Maar zelfstandigen kunnen tijdens hun loopbaan toch een veel groter financieel vermogen opbouwen dan de gemiddelde werknemer?” hoor ik u stellen. “Bovendien kunnen ze op fiscaal vlak meer onkosten in rekening brengen. Het lijkt dan toch ook logisch dat er een bepaalde kloof in het sociaal statuut blijft bestaan, een kloof die zelfstandigen met veel meer gemak zelf kunnen dichten?” Da’ s maar voor een deel correct. Er zijn heel wat zelfstandigen die het niet gemakkelijk hebben om de touwtjes aan mekaar te knopen, zeker in deze moeilijke tijden. Zelfstandigen die een goede zaak weten op te bouwen, betalen bovendien niet enkel de eigen sociale bijdragen, maar ook een stuk van de sociale bijdragen van hun personeel. Zelfstandigen zorgen niet enkel voor zichzelf, maar scheppen ook jobs voor anderen.
Het belangrijkste argument om de lat overal en helemaal gelijk te leggen, is het gebrek aan startende zelfstandigen. Vaak haken kandidaat-starters af omdat ze afgeschrikt worden door de hoge lasten en de lagere sociale voordelen. Als we het ondernemerschap willen aanmoedigen, moeten de verschillen in de sociale statuten helemaal worden weggewerkt.
Dit artikel is verschenen onder blog - de kern (Het Belang van Limburg) en is geschreven door Dominiek Claes
