Dankzij het conventioneel systeem van voltijds brugpensioen, ingesteld door de interprofessionele overeenkomst nr. 17 afgesloten op 19 december 1974 binnen de Nationale Arbeidsraad, kunnen oudere werknemers (die beantwoorden aan de hieronder vermelde voorwaarden inzake leeftijd of loopbaanduur) die werden ontslagen, genieten van een bijkomende vergoeding bovenop de werkloosheidsuitkering. Deze vergoeding, die brugpensioen wordt genoemd, is in principe ten laste van de werkgever.
In het kader van een halftijds brugpensioen, werkt de werknemer (die minstens de leeftijd van 55 jaar heeft bereikt) deeltijds en geniet hij gedurende de periode van deeltijdse inactiviteit zowel van een werkloosheidsuitkering als van een bijkomende vergoeding die ten laste valt van zijn werkgever.
Voorwaarden
Om van het brugpensioen te kunnen genieten, moet men aan een zeker aantal voorwaarden voldoen :
• ontslagen zijn
• vallen onder de toepassing van een collectieve arbeidsovereenkomst (CAO)
• beantwoorden aan alle voorwaarden die zijn voorzien door deze CAO (meer bepaald inzake leeftijd en anciënniteit)
• recht hebben op een werkloosheidsvergoeding
• in geval van brugpensioen ten gevolge van collectief ontslag, zich inschrijven bij een tewerkstellingscel.
Behoudens andersluidende vermelding in de CAO, moet de werknemer minstens de leeftijd van 60 jaar hebben bereikt en een loopbaan van minstens 25 jaar aantonen.
De (deeltijds) bruggepensioneerde mag geen beroepsactiviteit meer uitoefenen (tijdens de periode van deeltijdse inactiviteit).
Procedure
Als de procedure niet correct wordt gevolgd, kan de werknemer zijn eventueel recht op een schadevergoeding doen gelden.
De beslissing tot ontslag dient te worden voorafgegaan door overleg binnen de onderneming teneinde de modaliteiten van het ontslag te bespreken en te beslissen of de werknemer kan worden ontslagen en genieten van een brugpensioen (zelfs al dient hiertoe te worden afgeweken van de binnen de onderneming geldende ontslagcriteria). Dit overleg dient plaats te vinden binnen de Ondernemingsraad, met de leden van de vakbondsafvaardiging, met de vertegenwoordigers van de representatieve organisaties van werknemers of met de werknemers van de onderneming.
De werknemer dient vervolgens per aangetekende brief te worden uitgenodigd voor een onderhoud op de zetel van de onderneming. Dat onderhoud strekt ertoe de werknemer de kans te bieden zijn bezwaren mee te delen tegen het voorgenomen ontslag.
Ten vroegste twee dagen na dat onderhoud kan de werkgever aan de werknemer kennis geven van zijn beslissing de arbeidsovereenkomst te verbreken. Hij moet de gewone opzeggingstermijn betekenen of de overeenkomstige verbrekingsvergoeding uitbetalen. De gebruikelijke regels inzake betekening van de verbreking zijn van toepassing. Het akkoord van de werknemer na (of op het ogenblik van) de betekening van de verbreking is vereist.
Vergoeding
Als de werknemer beantwoordt aan de voorwaarden en als de procedure werd gevolgd, moet de werkgever in principe een bijkomende vergoeding betalen gelijk aan de helft van het verschil tussen de laatste nettobezoldiging van de referentie (maximaal bruto maandsalaris van € 2.610,69 verminderd met de persoonlijke bijdrage aan de sociale zekerheid en met de roerende voorheffing) en de werkloosheidsuitkeringen.
De vergoeding wordt maandelijks aan de werknemer betaald tot op het ogenblik dat het wettelijk pensioen in werking treedt.
Verzaking
Het is mogelijk te verzaken aan het voordeel van dat recht zodra het ontslag werd betekend.