Sinds Itinera twee weken geleden zijn pensioenboek ‘Onze pensioen- erfenis’ lanceerde, voeren betrokken burgers het debat op allerlei fora. Velen laten hun ongenoegen blijken over de boodschap dat we langer moeten werken. Dat is volstrekt te begrijpen. Maar op de pianist schieten brengt ons niet veel verder. Als de overheidsuitgaven sinds de eeuwwisseling niet sneller waren toegenomen dan het economisch draagvlak, konden we vandaag nog geloven in de financiering van de vergrijzing zonder de muur van 65 jaar als eindpunt van de loopbaan te moeten slopen.
Vervolg
