Vraag van de heer volksvertegenwoordiger Peter Logghe aan de minister van Pensioenen en Grote Steden (nr. 13) over sociaal statuut en pensioenen van grensarbeiders
Vraag :
Dubbelbelastingverdragen en allerlei andere sociale regelingen tussen allerlei Europese landen moesten het sociaal en fiscaal stelsel van grensarbeiders een stuk draaglijker maken. Nochtans blijken nog heel wat afwijkingen te bestaan, die voor teleurstelling zorgen bij - vooral gepensioneerde - grensarbeiders. 1. Hoeveel Belgische grensarbeiders hebben in de afgelopen jaren (2004 tot en met 2008) de pensioengerechtigde leeftijd bereikt? 2. Hoeveel van die Belgische grensarbeiders hebben hun pensioenrechten als grensarbeider verloren omdat zij één werkdag buiten de Franse (of Duitse, of Nederlandse, enz.) grenszone gewerkt hebben? 3. Hoeveel van de grensarbeiders, die in Frankrijk werken, hebben op hun 60ste een Frans pensioen aangevraagd (waar zij recht op hebben)? 4. a) Hoeveel van die naar Franse normen pensioengerechtigde grensarbeiders hebben na hun 60ste nog verder gewerkt, maar dan in België? b) Wat gebeurde er met hun (Franse) pensioenrechten? 5. a) Werden deze grensarbeiders van het feit op de hoogte gebracht, dat zij bij één dag werken in België, hun statuut als grensarbeider zouden verliezen? b) Werden zij ervan op de hoogte gebracht dat zij vanaf hun 60ste recht hadden op een Frans pensioen?
Antwoord :
Een grenswerknemer werkt in een land grenzend aan België. In beginsel keert hij iedere dag naar zijn verblijfplaats in België terug. Een seizoenwerknemer verricht seizoenarbeid in het buitenland gedurende een periode van minder dan één jaar voor rekening van een werkgever van dat land. Hij behoudt zijn verblijfplaats in België en zijn familie blijft hier wonen. Iemand die tijdens zijn of haar loopbaan grens- of seizoenwerknemer in het buitenland is geweest, was in de regel tijdens zijn of haar tewerkstelling onderworpen aan de pensioenwetgeving van het land van tewerkstelling. Voor die tewerkstelling heeft betrokken meestal recht op een buitenlands pensioen. De Belgische wetgeving waarborgt trouwens voor die tewerkstelling een pensioenbedrag alsof die activiteit in België werd uitgeoefend. Bij het buitenlands pensioen kan dus een Belgische aanvulling worden verleend. Het Belgisch pensioenstelsel laat zijn grenswerknemers dus niet in de kou staan. Het is een misvatting dat grenswerknemers hun pensioenrechten verliezen omdat zij één werkdag buiten de grenszone zouden hebben gewerkt. Uiteraard wordt de berekening van de aanvulling beperkt tot de perioden van grens- of seizoenwerknemer. De Rijksdienst voor pensioenen heeft zeer goede contacten met de Franse, Nederlandse en Duitse pensioeninstellingen en er zijn verschillende gezamenlijke zitdagen. Wat specifiek Frankrijk betreft zijn er maandelijks verschillende gemeenschappelijke zitdagen. Bijkomend worden alle in België wonende 55-jarigen die in Frankrijk gewerkt hebben als grens- of seizoenwerknemer door de Franse pensioenkas uitgenodigd op informatiesessies waar na afloop persoonlijke afspraken kunnen worden gemaakt. Betrokkene ontvangt dan tevens een raming van zijn Belgische en Franse pensioenrechten. Ik kan u geen cijfers geven over hoeveel gewezen grenswerknemers hun Frans pensioen op hun 60ste verjaardag daadwerkelijk opnemen. Alles hangt uiteraard af van de persoonlijke situatie van betrokkene: voldoet hij of zij aan de voorwaarden om een Frans pensioen te verkrijgen, is betrokkene in het genot van een Belgisch brugpensioen, geniet betrokkene ziekte- of werkloosheidsuitkeringen, ...? Tot slot kan ik u melden dat de RVP enkel het aantal gepensioneerde grenswerknemers kan geven die een aanvulling uitbetaald worden. Op 1 januari 2008 waren er dit 53.710.
