In de tweede helft van 2010 zal België het voorzitterschap van de Europese Unie waarnemen. In voorbereiding hierop had zopas de Tripartite Social Summit plaats. Als vertegenwoordiger van de Belgische werkgevers konden we er het woord voeren, samen met onze Zweedse en Spaanse collega’s. Onze boodschap was duidelijk: als Europa, en bij afgeleide ons land, in een steeds meer globaliserende wereld nog wil meetellen, dan zijn er dringend structurele ingrepen nodig. Vooral op het socio-economische vlak, en in het bijzonder
t.a.v. de vergrijzingsproblematiek, is er snel actie nodig.
Waarom structurele ingrepen? Zoals het woord structureel aangeeft, betekent het dat we moeten ingrijpen in de structuren zodat sommige uitgavenmechanismen fundamenteel en duurzaam bijgestuurd worden.
Als we in ons land systematisch de sociale uitkeringen sneller laten stijgen dan de reële economische groei, is er iets fundamenteels ongezond doordat we de factuur doorschuiven naar de toekomstige generatie. Als de verouderingsgolf systematisch sneller bij ons verloopt, dan is dit meer dan verontrustend omdat weldra het aantal 50-plussers groter zal zijn dan de groep jonger dan 50 jaar. Elk weldenkend mens ziet dat dergelijke situaties onhoudbaar zijn. In
andere EU-landen heeft men al bijgestuurd of is men daarmee bezig. Waarom kan dit bij ons niet? De tijd dat we tot de vijf rijkste landen ter wereld behoorden, is al lang geschiedenis. We zijn er zelfs niet meer in geslaagd om bij de G20 te behoren, in tegenstelling tot Nederland!
Vervolg
Infor VBO 36, 30 oktober 2009
