Het is verbijsterend om het sociale overleg te volgen. Alsof de tijd een halve eeuw heeft stilgestaan. Bij vakbonden gaat het alleen over het status-quo van sociale verworvenheden en (gemiste) hogere lonen boven op de index. Werkgevers zijn geen haar beter. Via een goed uitgekiende lobby- en mediacampagne hebben ze de mantra van te hoge loonkosten tot voornaamste staatsprioriteit verheven. En dan is er de alsmaar terugkerende hete aardappel arbeiders-bedienden. Spontaan denk ik dan: zet die plaat toch af! We leven in de eenentwintigste eeuw.
De grootste uitdaging voor onze welvaartsstaat in de eenentwintigste eeuw is de vergrijzing. Alleen al om de factuur van de vergrijzing te betalen, moet de overheid op termijn een bedrag vinden dat overeenstemt met een verdubbeling van de persoonsbelastingen die we momenteel aan Vadertje Staat afdragen. Dat is natuurlijk onmogelijk, waardoor het hele systeem van de sociale zekerheid op de helling komt te staan. Denken dat je dit met besparingen in de overheidsuitgaven of vermogensbelastingen kan opvangen, is wereldvreemd.
Hoe je het ook draait of keert, we zullen allemaal langer moeten werken indien we in de toekomst nog een menswaardige sociale zekerheid willen hebben.
Wanneer ik lezingen geef over de vergrijzingsproblematiek is de eensgezindheid bij alle aanwezigen opvallend. Iedereen beseft dat een ander arbeidsmarktmodel noodzakelijk is, en dat langer werken daarbij cruciaal is. Iedereen, behalve de sociale partners blijkbaar.
Vervolg
De grootste uitdaging voor onze welvaartsstaat in de eenentwintigste eeuw is de vergrijzing. Alleen al om de factuur van de vergrijzing te betalen, moet de overheid op termijn een bedrag vinden dat overeenstemt met een verdubbeling van de persoonsbelastingen die we momenteel aan Vadertje Staat afdragen. Dat is natuurlijk onmogelijk, waardoor het hele systeem van de sociale zekerheid op de helling komt te staan. Denken dat je dit met besparingen in de overheidsuitgaven of vermogensbelastingen kan opvangen, is wereldvreemd.
Hoe je het ook draait of keert, we zullen allemaal langer moeten werken indien we in de toekomst nog een menswaardige sociale zekerheid willen hebben.
Wanneer ik lezingen geef over de vergrijzingsproblematiek is de eensgezindheid bij alle aanwezigen opvallend. Iedereen beseft dat een ander arbeidsmarktmodel noodzakelijk is, en dat langer werken daarbij cruciaal is. Iedereen, behalve de sociale partners blijkbaar.
Vervolg