Doorgaan naar hoofdcontent

Hefboomfondsen blijven meningen verdelen in EU

'We streven naar een zo groot mogelijke meerderheid', zo verduidelijkte de Spaanse minister van Financiën, Elena Salgado, achteraf.epa

Britse en Amerikaanse druk heeft een Europees akkoord rond hefboomfondsen onmogelijk gemaakt. De materie zal de komende maanden nog heel wat stof doen opwaaien.

Al maanden wordt er binnen Europa druk getimmerd aan een kader voor meer financiële regulering. Het doel: een economische crisis in de toekomst helpen vermijden. Op internationaal vlak was het de G20 die het denkwerk rond meer regulering op gang trok. Daarbij kwamen hefboomfondsmanagers en private equity-reuzen in het vizier. Hun rol in de crisis is immers omstreden. Een jaar geleden kwam de Europese Commissie met een voorstel voor meer regulering van fondsenmanagers. De regeling richt zichop managers en niet op specifieke producten omdat die te talrijk zijn.

De verwachtingen voor de bijeenkomst van de ministers van Financiën van de Europese Unie gisteren waren hooggespannen. Een akkoord was bijna in zicht, zo klonk het een dag eerder nog. Maar dat was buiten de Britten gerekend. Vorige week probeerde de Franse president, Nicolas Sarkozy, de Britse premier Gordon Brown nog op andere gedachten te brengen. Die stak op het laatste moment toch nog een stokje voor een akkoord.

Opvallend is dat een Brits njet op zich helemaal geen drama hoefde te zijn. Er was geen unanimiteit vereist, een gekwalificeerde meerderheid was voldoende om het licht op groen te zetten. Die meerderheid zou ook gehaald zijn, want zo goed als alle lidstaten gingen akkoord met wat op tafel lag. Nog voor er gestemd moest worden, werd het punt echter gewoon van de agenda gehaald. Spanje, dat de raden voorzit, moest zwichten onder de druk van Groot-Brittannië. 'We streven naar een zo groot mogelijke meerderheid', zo omschreef de Spaanse minister van Financiën, Elena Salgado, het achteraf.

Maar waarom ligt het dossier zo gevoelig over het Kanaal? De Londense City is het financiële hart van Europa. Er staat heel wat op het spel voor de Britten. Ze vrezen dat hun concurrentiepositie zwaar zal worden aangetast en fondsen massaal uit de City - en bij uitbreiding de rest van de EU- zullen verdwijnen. Het belangrijkste pijnpunt in de hele kwestie is wat er precies gebeurt met buitenlandse fondsen. Die zouden aan strengere Europese normen moeten voldoen. Vooral de Verenigde Staten hebben een probleem met de Europese plannen.Discriminatie , zo schreef de Amerikaanse Ministers van Financiën Timothy Geithner begin maart nog in een brief aan de bevoegde Europees Commissaris, de Fransman Michel Barnier.

De bedoeling was dat het Spaanse voorzitterschap met het akkoord een mandaat kreeg om te onderhandelen met het Europees Parlement. Dat kan nu zijn eigen gang gaan.

Maar ook daar wordt het vinden van een consensus geen eenvoudige taak. Het Spaanse voorzitterschap hoopt het dossier toch nog voor de zomer rond te krijgen. Toch is het niet ondenkbaar dat België een doorbraak zal moeten forceren. In juli neemt ons land immers de fakkel van Madrid over.

Populaire posts van deze blog

Kosten vergrijzing wegen almaar zwaarder door: toekomstige regering wacht lastige taak om oplossing te vinden

Waar uitkeringen, gezondheidszorg of pensioenen vandaag ruim een vierde van onze gezamenlijk geproduceerde welvaart opeisen, zal dat tegen 2070 al een derde zijn. En dat is voor het overgrote deel te wijten aan de vergrijzing van onze bevolking. Dat blijkt uit het nieuwe jaarrapport van de Studiecommissie voor de Vergrijzing. En zo weten de regeringsonderhandelaars nog eens duidelijk wat hen te doen staat. Vervolg VRT Rapport Studiecommissie voor de Vergrijzing

Is het waar dat de jonge leraars 400 à 600 euro per maand minder pensioen zullen krijgen? - DeWereldMorgen.be

Steeds verder gaat de federale regering in de afbraak van het wettelijk pensioen, zowel voor de werknemers uit de privé als voor de ambtenaren. De uitstapleeftijd neemt toe en het pensioenbedrag neemt af. Ook de sector onderwijs deelt in de klappen. “Weinig sectoren zijn zo zwaar getroffen door de pensioenhervormingen als het onderwijs. Leerkrachten die aan het begin van hun loopbaan staan, zullen vijf tot acht jaar langer moeten werken en als alle geplande maatregelen uitgevoerd worden, zullen ze maar liefst 400 à 600 euro netto per maand minder pensioen krijgen”. Dat schrijven 25 delegees van zes Vlaamse en Franstalige onderwijsvakbonden in een Opinie/Carte Blanche die o.a. verscheen in “Le Vif” (4 december 2017) en op “De Wereld Morgen” (14 december). Zo begint ook een Petitie tegen de afbraak van het onderwijspensioen. Stemmen de hallucinante cijfers die in de Opinie en in de Petitie vermeld worden, met de werkelijkheid overeen? Is het waar dat de jonge leraars 400 à 600 eu...