Wie heel oud wordt, mag meer gezondheidsproblemen en dus ook hogere kosten verwachten. De nieuwe generatie zestigplussers wil niet alleen zijn bestaande, hoge consumptiepatroon aanhouden. De nieuwe gepensioneerden zullen tegelijk rekening moeten houden met hogere, leeftijdsgebonden kosten voor gezondheidszorg.
De toename aan gezondheidskosten is reëel. Maar de (financiële) impact mag niet overdreven worden, althans toch niet voor de 'jonge' generaties ouderen.
Dat blijkt uit een studie door professor Jozef Pacolet, van het Hoger Instituut voor de Arbeid (Hiva) uit Leuven. Pacolet onderzocht de impact van de vergrijzing van de bevolking op de kosten voor gezondheidszorg en ouderenzorg.
De basiscijfers lijken nochtans alarmerend. Zo gaan 65-plussers twee- tot driemaal meer op consultatie bij hun huisarts dan jongere generaties. Een op de vijf van alle 70-plussers volgt een kine-behandeling, tegen nauwelijks 6 procent bij tieners en twintigers.
Ook bij ziekenhuisopnames speelt leeftijd een grote rol. Nu al is 40 procent van alle gehospitaliseerde patiënten ouder dan 60 jaar. Volgens de prognoses zal in 2050 liefst een ziekenhuispatiënt op de drie ouder zijn dan 75 jaar.
Die grotere medische consumptie is echter vooral een zaak van de oudste generaties ouderen, van de 70-plussers en - nog meer - van de 80-plussers.
Professor Pacolet legt de leeftijdsgrens voor een 'verhoogd risico op gezondheidsproblemen' (en dus hogere kosten) op 80 jaar. Die groep gaat door de gestegen levensverwachting sterk in omvang toenemen. In 2010 zal België 539.000 80-plussers tellen. In 2050 zijn er dat liefst 1,135 miljoen, of driemaal meer.
Niet al die 75- of 80-plussers worden echter zwaar zorgbehoevend. In deze leeftijdsgroep wordt het aantal met zware gezondheidsproblemen nu op 6 à 15 procent geschat. Pacolet meent dat de medische vooruitgang de aangroei van aantal 'ouderen met een zwaar verzorgingsrisico' beperkt kan houden. We gaan niet alleen langer leven, maar ook langer fit blijven.
Die tekening klopt natuurlijk niet helemaal. Tegen 2020 zou ons land 450.000 75-plussers meer tellen met een chronische aandoening dan nu.
Opname in een rust- of verzorgingstehuis wordt alleszins een zaak van mensen op hoge leeftijd. Pas na de leeftijdsgrens van 80 jaar wordt opname in het rusthuis min of meer een gewone zaak. Prognoses hebben het over een kwart van de tachtigplussers die naar het rusthuis zal gaan. Voor de 90-plussers wordt dat de kleine helft (47 procent) en boven 95 jaar zelfs driekwart (77 procent).
Bij de zestigers en jonge zeventigers zal de medische (en andere) verzorging vooral bestaan uit allerlei vormen van thuisdiensten, zoals thuisverpleging en gezinshulp. Voor dit soort hulp gaan de prognoses in Vlaanderen uit van een verbruikstoename met 40 procent.
Die kosten zullen niet allemaal door de betrokkenen zelf moeten gedragen worden. Een deel van de niet-medische kosten valt onder de Vlaamse zorgverzekering.
